Kumain Ka Na Ba Novels & Stories

"Bakit 'di ka na kumakain?" "Ayoko na. Sabi mo baboy ako 'di ba? Nakakainis naman!" Inis kong sabi kaya napamaang siya sa 'kin. "Wala na 'kong gana. Ubusin mo na 'yan at uuwi na tayo."

“Kumain ka na ba?” “Kanina pa. Pinakain ko na rin ‘yung alaga mo. Napadaan ako kanina sa Kampo. Nakita kong marami ngang tao kaya sabi ko baka late ka na uuwi kaya sumabay na siya sa ‘kin.”

Kumain ka? Matagal akong nakatingin sa screen. Gusto kong sabihin sa kanya na may pumunta. Na may nakakita. Na kahit ibang tao, ramdam ang bagay na pilit naming tinatago. Pero ayokong dagdagan ang bigat niya habang nasa labas siya, habang sinusubukan niyang ayusin ang buhay niya. Kaya ang sagot ko lang: Hindi pa. Huli ako?

utos ko. "Hindi mo ba kaya? Wala ka bang kamay?"

P'wede na ba? To be continued 🩺

"Hello, iha. Kumusta ka na? Hindi ka na kasi tumawag ulit kaya ako na tumawag sa iyo." "Ai pasensya na ho kayo, masyado po kasi akong na busy nitong mga naka raang araw." "O ano napag isipan mo na ba yung sinasabi ko sa iyo?" "Ah opo. At gusto ko pong subukan." masaya nyang tugon rito.

aniya. Dumadami ang tao sa loob at magkatabi kami...iyong balikat namin nagkakasanggian kaya nahihiya ako magsalita, pero nandito na ako, e? Hindi pa ba ako makikipag usap sakaniya? "Ahmm oo, e. Kayo rin ba?" Napaka obvious naman jusko! "Oo...tapos napabili rin ng kape sa Starbucks."

"Pupunta ka ba sa Probinsya. " "Oo, gusto ka ni Mama na samahan doon." "Seryoso?"

“‘My… tumakas ka na naman ba?” ~CJ

I decided to change the topic. " Kumain ka na ba? are you hungry?" " Yes Love., I"m hungry,... " namumungay ang matang sabi niya " Wait, magluluto ako" dali-dali akong tumayo ngunit pinigilan niya ako. " Can I eat you Love????..." tila nahihirapan nitong tanong.. " what???" my eyes widened at biglang uminit ang aking mukha at katawan.. ..