Limatik Sa Mata นิยาย & เรื่องราว

Ang mahahabang pilikmata nito ay nagbubuo ng anino sa ilalim ng mga mata nito. Hindi nito tiningnan ang paligid hanggang sa marinig ang mga yabag. Sa ilalim ng gold-rimmed glasses, kitang-kita ang matalim at malalim nitong mga mata kapag tumitig siya sa isang tao, para bang sinusuri niya ito nang mabuti.

Pilit ko pa dito maya maya lang ay napapayag ko na ito. Bahagya itong yumuko dahil mas matangkad ito sakin at saka ko nilapit ang mukha ko sa mukha nito at tinapat ang labi ko sa kaliwa nitong mata at saka bahagyang dinilat ko iyun at hinipan ng Marahan. "Hindi-." Napatigil ako ng makita kong nakatitig pala ito saakin ng tatanungin ko sana kung masakit pa ba ang mata niya.

Kitang-kita ko kung gaano kaganda ang mga mata niyang abo. Yung mga mata niyang hinangaan ko noong una pa lamang. Ang mata niyang inakala ko dati na may kakayahang mang hypnotized ng tao. Ang mata niyang kinaadikan kong titigan. Ang mata niyang naiinis ako kapag natatakpan ng makapal na lenses ng salamin... good thing that he's not wearing glasses anymore. Hindi naman kasi talaga malabo ang mata niya. Masyadong mapang disguise!

Bahagyang naitama ang mga mata ni Lucien. Isang mapagmataas at hindi mababasang ngiti ang lumitaw sa kaniyang mga labi. Nang mapansin niya ang takot na kumislap sa mukha ni Amara, ang kasiyahan sa kaniyang ekspresyon ay naging mas malinaw.

Lumitaw ang malaking magic circle sa aking kinatatayuan kasabay ng pagbulusok ng kulay lilang liwanag sa kalangitan, na nagresulta upang magkumpulan at umikot ang mga ulap sa palibot nito. Kasabay ng paglalaho nito ay ang tuluyang pagiging kulay lila ng aking buhok at mata. Kasunod nito ang paggapang ng kulay itim na metal na may outline ng lila sa aking paa hanggang tuhod, mga daliri hanggang siko, at kaselanan hanggang dibdib. Sa gitna ng dibdib ko ay naroon ang isang umiilaw na kulay lilang bato na sa tingin ko'y isang indicator kung gaano ko katagal magagamit ang form na ito. Sa aking noo naman ay lumitaw ang tatlong itim na maliliit na bato na nakalinya horizontally. Sa aking likuran ay

At nang hawakan niya ang sariling pisngi ay saka lamang niya napansing hilam ng luha ang kanyang mga mata. --- KINABUKASAN, nagising si Marikit na namamaga ang kanyang mga mata. Kaya bago bumaba ay naglagay muna siya ng cold compress at light makeup upang matakpan ang bakas ng kanyang puyat. Ayaw niyang mag-alala ang pamilya. Pagkatapos niyon ay agad niyang tinawagan si Raiko. Pagkasagot nito ay hindi na rin siya nagpaligoy-ligoy pa at sinabi ang sadya.

saad ni Matilde na halatang pilit ang mga ngiting nakakintal sa labi nito. Sa mabilis na pagdaang muli ng tingin nito sa mukha niya ay nahuli ng tingin niya ang panlilisik ng mga mata. Inignora na lang niya iyon at inasikaso niya ang sarili sa pagpapakain sa triplet.

Bakit siya nandito? Kung armalite lang ang mga mata ni Liam, siguro ay tadtad na ako ng bala sa tindi ng paraan ng pagtitig niya sa akin. Ang kaniyang mga mata ay madilim at tila nagbabaga sa hindi ko mawari na emosyon, galit ba ito, o isang matinding pagpipigil na wag akong sigawan? Bawat segundo ng katahimikan ay parang hapdi ng sugat na binubudburan ng asin.

paliwanag niya at napangiti ako. I guess, Stalwart is different from everyone else. "Paano kung itim, tulad ng sa akin?" Lumapit siya at tinignan ang aking mata. "Hindi naman sa'yo itim, kahit papano'y may parte na kayumanggi rin ang sa'yo, Artemis. Walang mata ang likas na kulay itim..." Aniya at sumang-ayon din ako. Nabasa ko rin iyon sa isang article dati, walang tao ang may likas na itim na mata. Maaaring pinaghalo ng brown or kung ano pang ibang kulay.

Italic lol The more I walk, mas lalo na dumidilim ang paligid. Paunti-uniting nawawala ang hininga ko at para akong sinasakal sa dilim. Wala akong ideya kung may kasama ba ako o may tao ba sa harapan ko o sa likod ko. All I feel is a rough hand. Choking me he is trying to harm my eyes, pilit nyang dinudukot ang mga mata ko. Sa tuwing umiling ako ay nawawala ang kamay sa mata ko, pero mamaya ay nabalik din ito agad.