Limatik Sa Mata Novels & Stories

Ang mahahabang pilikmata nito ay nagbubuo ng anino sa ilalim ng mga mata nito. Hindi nito tiningnan ang paligid hanggang sa marinig ang mga yabag. Sa ilalim ng gold-rimmed glasses, kitang-kita ang matalim at malalim nitong mga mata kapag tumitig siya sa isang tao, para bang sinusuri niya ito nang mabuti.

Bahagyang naitama ang mga mata ni Lucien. Isang mapagmataas at hindi mababasang ngiti ang lumitaw sa kaniyang mga labi. Nang mapansin niya ang takot na kumislap sa mukha ni Amara, ang kasiyahan sa kaniyang ekspresyon ay naging mas malinaw.

Lumitaw ang malaking magic circle sa aking kinatatayuan kasabay ng pagbulusok ng kulay lilang liwanag sa kalangitan, na nagresulta upang magkumpulan at umikot ang mga ulap sa palibot nito. Kasabay ng paglalaho nito ay ang tuluyang pagiging kulay lila ng aking buhok at mata. Kasunod nito ang paggapang ng kulay itim na metal na may outline ng lila sa aking paa hanggang tuhod, mga daliri hanggang siko, at kaselanan hanggang dibdib. Sa gitna ng dibdib ko ay naroon ang isang umiilaw na kulay lilang bato na sa tingin ko'y isang indicator kung gaano ko katagal magagamit ang form na ito. Sa aking noo naman ay lumitaw ang tatlong itim na maliliit na bato na nakalinya horizontally. Sa aking likuran ay

At nang hawakan niya ang sariling pisngi ay saka lamang niya napansing hilam ng luha ang kanyang mga mata. --- KINABUKASAN, nagising si Marikit na namamaga ang kanyang mga mata. Kaya bago bumaba ay naglagay muna siya ng cold compress at light makeup upang matakpan ang bakas ng kanyang puyat. Ayaw niyang mag-alala ang pamilya. Pagkatapos niyon ay agad niyang tinawagan si Raiko. Pagkasagot nito ay hindi na rin siya nagpaligoy-ligoy pa at sinabi ang sadya.

saad ni Matilde na halatang pilit ang mga ngiting nakakintal sa labi nito. Sa mabilis na pagdaang muli ng tingin nito sa mukha niya ay nahuli ng tingin niya ang panlilisik ng mga mata. Inignora na lang niya iyon at inasikaso niya ang sarili sa pagpapakain sa triplet.

Bakit siya nandito? Kung armalite lang ang mga mata ni Liam, siguro ay tadtad na ako ng bala sa tindi ng paraan ng pagtitig niya sa akin. Ang kaniyang mga mata ay madilim at tila nagbabaga sa hindi ko mawari na emosyon, galit ba ito, o isang matinding pagpipigil na wag akong sigawan? Bawat segundo ng katahimikan ay parang hapdi ng sugat na binubudburan ng asin.

paliwanag niya at napangiti ako. I guess, Stalwart is different from everyone else. "Paano kung itim, tulad ng sa akin?" Lumapit siya at tinignan ang aking mata. "Hindi naman sa'yo itim, kahit papano'y may parte na kayumanggi rin ang sa'yo, Artemis. Walang mata ang likas na kulay itim..." Aniya at sumang-ayon din ako. Nabasa ko rin iyon sa isang article dati, walang tao ang may likas na itim na mata. Maaaring pinaghalo ng brown or kung ano pang ibang kulay.

Dr. Melendez's POV Bigla kong imunulat ang mga mata ko dahil sa ilang boltahe ng kiryente na dumaloy sa katawan ko. Napansin ko na nasa isang madilim akong laboratoryo sa loob ng capsule. Inabot din ng ilang segundo bago nakapag-adjust ang mga mata ko sa dilim. Tanging isang night light lang ang nagbibigay liwanag sa paligid.

Nang umandar ang kotseng sinasakyan ko ay dahan-dahang umangat ang ulo niya at nagtama ang mga mata naming dalawa. Siya na naman. Makapal na mga kilay, medyo singkit na mga mata, matangos na ilong, manipis na mga labi, at itim na bangs na nakaharang sa kanang mata niya. Umangat ang sulok ng labi niya, dahilan para maramdaman ko ang kakaibang lamig sa gulugod ko. Bago tuluyang makaalis ang kotseng sinasakyan ko ay nakita ko pa kung paano unti-unting naging itim ang lahat ng parte ng mga mata niya.

Pilit ko pa dito maya maya lang ay napapayag ko na ito. Bahagya itong yumuko dahil mas matangkad ito sakin at saka ko nilapit ang mukha ko sa mukha nito at tinapat ang labi ko sa kaliwa nitong mata at saka bahagyang dinilat ko iyun at hinipan ng Marahan. "Hindi-." Napatigil ako ng makita kong nakatitig pala ito saakin ng tatanungin ko sana kung masakit pa ba ang mata niya.