Loving The Cold Hearted Mr Ceo Novels & Stories

Wala akong gana kaya baka hindi ko rin masikmura ang kanin. Hindi mawala sa isip ko ang alok ng bagong boss ko na pinakakakaiba sa magpipinsang Lopez. Si Mace Lopez Veracruz ay cold billionaire rin ngunit mas ruthless at mas masungit ang boss ko. Ako? Pakakasalan niya? At ang kapalit ay maninirahan ako sa Switzerland? Hindi naman masama ang offer ngunit... para naming niloloko ang pamilya niya kapag gano'n.

Inis na ang mukha nito. “Get in the car, I’ll drive you home,” maawtoridad n’yang utos sa ‘kin. Hindi na ako nag-inarte pa. Natakot ako bigla sa pag-change ng mood nito. Ginamitan na n’ya ako ng pang CEO n’yang mood. Nakakatakot talaga sobra pag CEO na Sir Ian. Inis na umakyat ako ng sasakyan n’ya at umupo. Kay tuwid ng tingin ko ngunit kinabahan ako bigla ng lumapit s’ya, otomatikong umatras naman ako.

Kulang ang salitang gulat sa naging reaksiyon ni Scott. Hindi niya inaasahan na kayang bumitiw ni Diana nang ganoon kabigat na salita. Hindi niya matanggap. Ganoon ba kabigat ang kasalanan niya para masabi nito na wala siyang puso? Hindi lang simpleng walang puso ang sinabi nito. She meant that, of everyone she had ever met, he was by far the coldest and most arrogant man. Naintindihan niya ito dahil pinagoalit niya ito. But calling him arrogant?

"God, I'm worried." Sinukulian ko ang mainit n'yang yakap at mas inilapit ko ito. Hindi ko alam kung ano ang pinupunto nong babaeng iyon pero para sa akin ay mas papaniwalaan ko ang kilos ni gwapong driver bago ang kanyang mga salita. Walang kahit sino mang taong paniniwalaan ko kung hindi si sya lamang, si Easton Haven Brooks, ang taong tinitibok ng puso ko sa di malamang dahilan. "Okay lang po ako sir."

Every sigh. Kahit ang mga janitor at security guard ay napapatingin. Wala ni isa ang makapaniwala na ang kilalang cold and heartless na CEO ay ngayon ay mukhang isang hopeless romantic husband sa gitna ng corporate cafeteria. “Stop looking at me like that,” sabi niya habang pinupunasan ang labi gamit ang napkin. “Like what?” bulong niya. “Like you’re about to kiss me in front of your entire company,” she hissed and trying to keep her composure.

Nagpatuloy akong nagsalita ng mapansin kong wala naman siyang sasabihin, and it looks like she doesn't have a plan to interrupt me. “I grew up heartless,” I said. “And honestly? At some point, I started fearing myself. I can't see myself as a human anymore, because I can't feel any emotions. That's why I made a terrible plan. I planned that once I became the CEO of Valencia Holdings, I’d end my life… along with my dad's mistress inside the basement. I wrote a letter that I planned to send to one of the biggest TV networks—a confession. I was going to expose my dad’s illegal businesses, confess to what I did to his mistress, and then disappear.”

Lahat ng nangyayari karma niya lahat ng yun. "Kira, baby, tahan na. Kahit wala na sa atin ang Mama niyo, nandito pa rin si Papa. Aalagaan ko kayong dalawa." Ang kinatatakutan at pinakamalamig na CEO sa buong bansa, ngayon ay nakahiga sa kama, umiiyak na parang bata habang yakap ang mga anak niya. Ni hindi na niya alintana ang kirot sa bagong tahi niyang tiyan, dahil mas nangingibabaw ang sakit sa puso niya.

Ikinulong ng bilyonaryo ang dalaga sa pagitan ng malamig na salamin ng elevator at ng matigas nitong katawan. "Good morning, *mine*," paos at mapanganib na bulong ni Zeno, at walang anumang pag-aalinlangang sinakop ang mga labi ni Celestine. Isang malalim, marahas, at nag-aapoy na halik ang iginawad ng CEO. Ipinasok ni Zeno ang kanyang dila, nilalakbay ang bawat sulok ng bibig ni Celestine na parang isang uhaw na lalaking ilang taon nang hindi nakatikim ng tubig. Napakapit si Celestine sa mga lapel ng suit ng bilyonaryo, ang mga tuhod niya ay awtomatikong nanghina sa tindi ng kuryenteng dumaloy sa kanyang sistema.

Mas lalong nagliyab ang nasa loob ni Caelum. Pagkarating sa kama ay maingat niyang inihiga si Althea. Muli niya itong hinalikan, mas malalim, mas mariin kaysa kanina. Hindi na iyon maingat na pagsubok o mabagal na pag-alam sa hangganan ng isa’t isa. This was something else entirely—something raw, unfiltered, impossible to hold back.

"Alam mo, imbes na pumutok ka diyan sa inis at sumbatan ako dalhin mo nalang 'yang nobya mo sa hospital. Baka kasi pati pagkamatay niyan ako pa ang sisihin mo. Ako ba ang naglaslas?" "Also, it's one of the disqualifications here that individuals with mental illness ay hindi pwedeng magtrabaho rito sa Williams Corp. Ikaw nga ang CEO pero ikaw rin naman ang lumabag nun, you're taking the lead in violating the company regulations. Hah! What a joke!" Patutsada ni Amelia. Malamig na umingos si Amelia habang ang mga mata ay puno ng panghamak at pagmamata sa dalawa.