Mated To The Ruthless Alpha Chapter 37 นิยาย & เรื่องราว

"Edi paltan niyo yung kasama ko! Ampanget niya katrabaho! I can't work with that rookie, ayokong mag-mukhang tanga dahil sa kasama ko!" "Ms. Cheska can you tell me what exactly is your problem with our male model?" "To be frank, he's not attractive enough, and he can't do better than a stiff pose! My God, how can I work with him?" Nasapo ko ang noo ko dahil sa sinabi niya. Narinig ko pang umismid si Mikee na hindi rin naman nakaligtas sa pandinig ni Cheska kaya't sinamaan siya nito ng tingin. Sinenyasan ko si Mikee na umalis muna para maiwasan na mas uminit ang ulo ni Cheska. Sumunod naman siya pero nang buksan niya ang pintuan ay sumulpot si Drake na parang isang kabute.

Sa halip, malinaw ang babala sa hangin. Sa sandaling iyon, alam ni Therese na hindi ito simpleng kasunduan. Ito ang simula ng isang kulungang hindi niya alam kung paano lalabasan. Kung si Gian ay maihahalintulad sa isang batang lobo na may danger level na tatlong bituin, si Emilio naman ay isang ganap na wolf king. Isang nilalang na hindi lang basta delikado, kundi kayang pumatay nang hindi man lang nag-iiwan ng bakas. Sampung bituin ang danger level nito—buo, walang kulang, walang pagtatalo.

May naging master na rin akong werewolf dati, pero hindi ito isang alpha, bagkus ay isang normal na beta lamang galing sa hindi kilalang pack, kaya naman hindi kasing laki nito ang pack house na tinirihan ko noon. Ang nasa harap ko ngayon ay isang mansion, hindi ako nagkakamali. Mula sa aking kinatatayuan. Ramdam ko na ang nanginginig ng aking tuhod dulot ng kaba, isama mo pa ang malamig na hangin na aking nararamdaman. "Come here, what are you waiting for?" sigaw ng Alpha sabay kaway sakin palapit. Dahil sa hiya at takot ay napatakbo naman ako palapit sa kanya, kahit halos lumabas na sa aking dibdib ang puso ko dahil sa seryoso niyang boses.

Kaagad akong ngumiti— ngiting nang-uuyam pa rin. Well, totoong na-curious ako bigla. Can you imagine? Dalawa silang matalino, pareho ring inosente at parang hindi makabasag pinggan. So, paano sila kapag nagse-séx? May hawak na libro at nagkakabisa ng mga salita? "Stop what you're thinking, Aliyah Denice!" giit niya na para bang nababasa nito ang nasa utak ko kaya napairap ako.

Chapter 32 Althea POV Nagising ako sa sinag ng araw na sumisingit sa kurtina. Dahan-dahan kong binuksan ang isa kong mata dahil nakakasilaw talaga. Napahawak ako sa ulo—sumusugat pa rin. Unti-unti kong naalala: naligo ako kagabi, uminom ng wine… at pagkatapos, wala na. Lumilipad ang alaala.

At ng muli kong ibinuka ang aking mga mata ay naramdaman ko ang muling pagtulo ng aking mga luha. ' Buhay siya. Pa'no? ' " Alejandro, Lia, nakita ko siyang pilit na pinapasok ang headquarters kanina, pinalabas ko siya pero pilit siyang pumapasok. " Naramdaman ko ang dahan-dahang pagbitaw ni Alejandro sa aking katawan. " I guess, vengeance is now over? " *******

Napasapo ako sa dibdib ko dahil sa muling pagwawala nito sa loob ng rib cage ko. Pa-fall talaga! Baka isipin ko na hindi na s’ya galit sa akin pero huwag kang umasa, Tabitha. Naipit lang kayo sa isang sitwasyon kung saan kailangan n’yong magtulungan na dalawa. Wait! Ano bang maitutulong ko sa kanya? Ganda lang ata ang ambag ko rito. Napatili ako ng makita ang sabay-sabay na pagsugod ng pitong lalaki kay Sage. Ang daya! 7v1! Nasaan ang hustisya?

Matapos kong maihatid si Aya sa eskuwelahan niya ay naglibot-libot muna ako sa kalapit na mall hanggang sa dinala ako ng mga paa ko sa bar na ito. It took me years until I got used to set foot alone in such places like this. It felt like a cocoon of solitude which I desperately sought. Away from fake friends. Away from traitors. Habang pinapasadahan ko ng tingin ang paligid ay bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang makakita ako ng mga pamilyar na mukha na kararating pa lamang. A bit of anxiety and hostile shot through me when I immediately recognized them. It was Ace, Lance, and Hunter... my old friends.

At sa loob ng kwarto, habang mahigpit ang hawak nila sa isa’t isa, hindi nila alam— ang susunod na rebelasyon ay mas personal kaysa sa inaakala nila. END OF CHAPTER 37

Bigla namang nawala ang mga ngiti ko when I heard what she said. "Is there any other way to know where my mate is?" I asked. Desperada na kung desperada pero gusto ko talaga makilala ang mate ko at hinding-hindi ako mawawalan ng pag-asa. "I am very sorry, Misha. You know how much we tried to find your mate pero wala talaga, e. I think it's time... It is now time for you to give up," Fiery said.