Novel & Cerita Mga Pangarap Sa Buhay

Pinangarap kong magkaroon ng buhay na hindi ko kailangang sumunod sa sinuman, maski sa mga magulang ko, at hindi maging takot sa pagkabigo. Pinangarap kong magkaroon ng normal na buhay, iyong itatrato akong normal ng mga taong nakapaligid sa akin at hindi titingnan ang kaantasaan ko sa buhay. Pinangarap ko noon na sana hindi na lamang ako si Aliyah Venice Monterde.

Irap na lang, hindi ako makapagsalita eh. Hindi ko alam kung dito na ang katapusan ko pero sana naman ay hindi pa. Andami ko pang pangarap na gustong matupad. Gusto ko pang pumunta sa mga bansang gusto kong pasyalan. Gusto ko pang ikasal sa taong mahal ko at magkaroon ng isang dosenang anak. Dami 'di ba? Pero syempre, bago ang lahat ng iyan eh sana magkaroon muna ako ng stable na trabaho, 'yong hindi ako tatanggalin nang walang dahilan.

At saka hindu rin naman ganoon kadama ang init dahil sa malakas na simoy ng hangin. Inangat ko ang aking mga paningin sa mataas na puno. Tulad ng punong ito ay mataas at matayog din ang pangarap ko. Mataas na kung minsan ay napakahirap abutin, at ilang beses pang mahuhulog bago marating r***k. Nagdadalawang-isip pa dahil alam ko sa sarili kong ang pangarap na mabuo ang pamilya ko ay isang mataas na pangarap na kahit kailan ay hindi ko maaabot.

ZANEVY FREALIZA DALAWANG LINGGO na ang nakalipas na makita ko ang pinakamasamang bangungot ng buhay ko. Ang mga pangyayari na hindi ko inaasan. Mga bagay na imposible pero posible. Mga pangyayari na makakapagpapabago ng buhay ng tao at maari rin maging katapusan ng buhay ng tao.

FRANNY Sa Puso ng Tahanan: Mga Pangarap na Nabuo at Buhay na Pinagsaluhan Ang mga alaala ay mahalaga, ngunit ang kasalukuyan ang nagbibigay ng buhay sa mga ito. Matapos ang aming gabi ng paggunita sa balkonahe, muling bumalik ang mansyon sa kanyang masiglang ritmo. Hindi man ito ang dating ingay ng mga bata na nagtatakbuhan, napalitan naman ito ng mas sibilisadong pagtitipon, ng mga usapan tungkol sa mga pangarap, sa mga hamon ng trabaho, at sa mga bagong yugto ng aming buhay. Ang mansyon ay naging sentro ng aming pamilya, isang kanlungan kung saan ang bawat isa ay may puwang.

Basta gusto ko nang matupad ang lahat ng pangarap ko sa buhay. Sa tuwing ako lang mag-isa, hindi ko mapigilang magmuni-muni habang iniisip kung ano kaya ang magiging buhay ko sa loob ng limang taon. Peeo ngayong taon pa nga lang, parang pagod na ako, pero natutunan ko na dapat hindi ako mapagod. Kahit mahirap, kahit nakakapagod, hindi ako papayag na isipin ko lang ang pagod. Basta, gusto kong maging maganda ang buhay ko dahil sa mga pagsisikap ko.

Hindi ko na kilala ang sarili ko at mas lalong hindi ko na alam kung ano pa ang dahilan kung bakit ako nabubuhay. Alam mo iyong pakiramdam na masaya ka, kontento ka at nakukuha mo lahat ng gusto mo, pati pangarap nga na dati lang ay gusto mong makamit ay nasa sa'yo na. Iyon bang kumpleto naman lahat pero parang may kulang? Parang nabubuhay ka na lang kasi iyon ang dapat mong gawin hindi dahil iyon ang gusto mong mangyari sa buhay mo.

Kasi para saan pa para mabuhay ako. My purpose in life is such a waste, kung hindi ko naman kasama ang tao na nag-bigay inspirasyon saakin at nag-palakas ng loob ko noong una palang. Just let me do what i want, ayoko nang ganito, I am barely living. Hindi ko naman gusto na ganito kaming lahat dito sa bahay. All i wish everytime i woke up is to end what is making me suffer. At ako mismo ang nag-papahirap sa sarili ko at hindi ko naman na kaya pang lumaban, lalo na at wala nang silbi ang lahat ng bagay.

Madaming pangarap sa gitna ng kahirapan. Maabot nya kaya ang kayang mga pangarap o mananatili nalang sya sa ibaba dahil sa estado ng kanyang pamumuhay? Paano nya maabot ang mga pangarap nya kung nabibilang sya sa mahirap na pamilya? Manunulat na walang ibang hinangad kundi ang kaginhawaan. Manunulat na ginawang gabay ang pagsusulat para sa kanyang mga pangarap.

Hinahagilap natin ang pagtanggap ng iba upang maramdaman na kumpleto tayo pero hindi natin nakikita na tayo mismo ang bumubuo sa konseptong pinapangarap natin. Hindi naman kasi puwedeng iasa na lang sa iba ang mundong pinapangarap natin. Hindi rin puwedeng sabihin na ito ang pangarap ko kaya gusto ko na ito ang maganap at tapakan ang pangarap ng iba. Kung gusto nating matupad ang mga hangarin natin sa buhay simulan nating hanapin ang mga bagay na magpapasaya sa atin at gawin ang makakaya upang matupad iyon. Minsan kailangan nating tanggapin na nakilala lang natin ang nakaraan upang maturuan at maihanda tayo sa tamang tao na nakalaan para talaga sa atin.