Mga Pangarap Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

we all have our own dreams in life. Ako, Ang pangarap ko ay maging Isang ganap na Architect. Aside from that, gusto ko ring bigyan ng magandang buhay ang magulang ko who have already sacrificed a lot for me. 'yun lang ang nais ko sa buhay, Lahat ay para rin lang saaking pamilya. Nbsb ako, wala na sa isip ko ang pag bo-boyfriend dahil sa mas nag fo-focus ako sa Pag-aaral, Iniisip ko lagi na kailangan kong suklian ang mga pag hihirap nila para saakin, kaya ayokong masira lahat ng pangarap ko, o ayokong sirain ng kahit na sino ang pangarap ko.

Gusto niyang makuha si Marian sa tingin. Tumuloy na sila sa libingan ng Mama at Papa niya para dalawin at sabihing isa sa mga pangarap niya ang naabot na niya at magsisimula na siya sa totoong takbo ng buhay sa labas ng apat na sulok ng kanilang silid-aralan. Ngayon ay handa na siyang tuluyang abutin ang lahat ng kanilang mga pangarap. Magkakaroon sila ng bahay, bubuti ang lagay ng kanyang mga kapatid. Magtatapos lahat sila sa kani-kanilang mga kurso. Iyon ang pangarap ng kanilang mga magulang at hindi na imposible pa ngayon.

‘Yun lang. Samantalang sila? May mga plano sa buhay na sobrang taas. Gusto ng limang negosyo, gusto mag-retire ng trenta anyos, gusto pumunta ng Europe para sa soul-searching. Minsan, nakaka-hanga. Minsan, nakaka-inis. Minsan, parang suntok sa buwan ang mga pangarap nila, pero dahil may pera sila, mukhang posible.

KABANATA 55 :: LIFE Ipinikit ko ang aking mga mata at bumalik sa simula, sa paraisong kinalakihan, kung saan ako bumuo nang mga pangarap bago pa naging bangungot ang lahat. Sa panahong maligalig ngunit masaya ang umaga, tahimik at payapa naman ang gabi. Sa panahong tanging bituin ang saksi kung gaano kadami ang mga pangarap na aking binuo.

paalala niya sa sarili. Bigla niyang naalala ang mga bagay na pinapangarap niyang maabot at hindi mangyayari 'yon kung hahayaan niya lamang ang sarili niya na mahulog sa binata na walang kapanga-pangarap sa buhay.

At may mga pangarap kang unti-unti mong naaabot. Habang naglalakad ako, hindi ko maiwasang mapatingala sa langit. Napakaganda nito. At sa sandaling iyon, pakiramdam ko ay nasa tamang direksyon ang buhay ko. Pero alam kong hindi habang buhay na ganito. Dahil kahit gaano kaganda ang araw, may mga bagay pa ring hindi agad natin makukuha. May mga pangarap na kailangang paghirapan.

Tahimik na buhay at maging self suffiecient ang pangarap nito para sa magiging pamilya. Naisip ko nga, ganuong buhay rin ang gusto ko. Ang kaso, hindi sa piling ni Ronnie. Ewan ko nga ba kung bakit may mga bagay na gustuhin mo mang ibigay ay hindi maari dahil mayroon nang nagmamay ari niyon. Gaya ng puso ko.

Iyon ang natutunan ko nang mapadpad ako rito. Mahirap tuparin ang pangarap kapag mahirap ka. 'Yung pangarap, para lang talaga sa mayaman. Kaya mas yumayaman ang mayayaman dito at mas naghihirap ang mahihirap dahil sa sistemang meron tayo ngayon. To be continued...

Umupo s'ya sa gilid ng malambot at malapad na kama. Bakit parang ang bilis ng mga pangyayari? Nakaraang araw lang nag iisip s'ya ng paraan kung paano kikita ng pera? Ngayon, heto at may solusyon na nga pero mukhang simula naman ng pagkasira ng buhay n'ya. Hindi naman s'ya tanga para hindi malaman kung ano ang pinapasok? Ano pa ba ang inaasahan n'ya? Walang matinong lalakeng magbabayad ng ga'nun kalaking halaga para lang maging simpleng assistant nito. S'yempre may higit pa itong inaasahan.

H-hindi n'ya naman ako iiwan 'di ba? "Bago ka dumating sa buhay ko ay hindi ko alam kung paano mangarap, hindi ko alam ang feeling na gagawin ko ang lahat para lang maabot ko ang pangarap ko, pero nung dumating ka, natuto akong mangarap, na halos lahat ng bagay ay gawin ko para lang maabot ang pangarap na 'yon," huminto s'ya sa pagsasalita. "Pangarap na mukang hindi ko na ata maabot, " basag na ang boses n'yang saad.