Notorious In Tagalog Novels & Stories

May naglalarong ngiti sa mga labi nito na ikinataas ng balahibo niya. "U-uuwi na k-ko. A-ayoko nang g-ganitong biruan ha!" pilit niyang pinatatag ang boses. Nagpa-panick na siya sa ikinikilos nito. Parang hindi ito ang Ishmael na kilala niya para itong ibang tao. Kinikilabutan din siya sa pagkaka ngiti nito na parang demonyo.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Inasumeng hahalikan ng isang estranghero at pagkatapos ay tatanggihan? Narinig niya ang mahinang singhap at pigil na tawa ng mga kaibigan niya sa likod. That was the final straw. It completely wrecked her pride. She clenched her fists tightly by her side, staring at him with absolute fury. "Excuse me?!" She snapped, her voice trembling slightly as she desperately tried to save her reputation. "Sino ang nag-assume?! I didn't close my eyes because I wanted you to kiss me! Napapikit lang ako dahil sa sobrang bango ng pabango mo, okay?! Sobrang tapang, nakakahilo! I was actually hoping you'd back away!"

Biglang nanlamig ang mga palad ko, lalo nang maghalikan sila. I suddenly remembered the scenery between the three of us when we were in Batangas— hindi ako nagkamali ng kutob sa kanilang dalawa noon. “The truth is really timely. Mga sinungaling…”

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

“Sshh, we will. okay? Focus on Lucien. Susunod kami doon.” “Okay…Thunder sa PGH tayo kung saan nagtatrabaho ang kapatid ko. Bilisan mo ang pag dadrive.” “Areglado Red.” *******

Nabigla lang daw siya. Nagkamali. Isang pagkakamali?? Isang pagkakamali lang pala ang lahat. Bakit?? Wala akong ibang masabi kundi bakit?? Bakit niya to nagawa sa akin. Paano niya tong nagawa sa akin? Matapos ng lahat ng nangyari sa amin?? Pagkakamali lang ang salitang masasabi niya? Wala na ba siyang ibang maidadahilan?

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Hindi ito nakapagsalita man lang. “Paano ko nalaman? Well, I saw you at the park with the kids. At hindi maipagkakailang ako ang ama ng tatlong bata na ‘yon. We have the same face. And then, I remembered the night that I had a one night stand. Hindi ko kilala kung sino ang babaeng nakaniig ko. I was devastated and frustrated at the same time nang magising ako kinabukasan at tanging pulang likido na lang ang nadatnan ko na naging ebidensya na may nakaniig ako. Plus nakita ko ang kwintas mo sa silid ko. Nalito ako. Mas naghinala ako na kilala mo ang kaniig ko ng gabing ‘yon dahil bigla ka na lang nawala kinabukasan. Lahat kami ay alalang-alala sa ‘yo, alam mo ba ‘yon? Ilang buwan ding hindi na