Orphaned In Tagalog Novels & Stories

“You were an orphan. A child without a family. And yet, you survived. You were adopted, given a home… and then you betrayed it. Just like you betrayed Diana.” Parang may humigpit sa lalamunan ko. Ang pangalan ni Diana ay parang kutsilyong paulit-ulit na itinusok sa sugat na hindi kailanman gumaling. Isang pangalan na hindi ko kayang bigkasin nang hindi bumabalik ang lahat... ang ingay ng aksidente, ang sigaw, ang dugo, ang katahimikang sumunod.

Sandali lang akong napatingin sa kaniya at ibinalik ko rin ang atensyon ko kay mommy. "Hindi ko alam ang kwento ng totoong pangyayari noon sa amin ng kakambal, Therese. Ang sinabi lang sa amin ng madre na nag-aalaga sa amin sa bahay ampunan ay mga sanggol pa lang kami ni Thria nang dumating kami doon, dala-dala ng kapwa rin nilang madre. And we never had a chance to ask the nun who brought us to that orphanage when we grew up because, after a few months she brought us there, she died from a severe illness. Si Sister Maya, isa sa mga malapit na madre sa amin ni Thria ang nagkwento noon sa amin because we got curious about how we were brought in the orphanage." "Kasi halos lahat ng mga bata do

Ang kaniyang mga mata ay panandaliang kumislap sa sakit, ngunit agad niya iyong binalot ng galit para hindi siya magmukhang mahina sa harap ng lalaki. Kapag ang isang taong may asawa ay nawalan ng asawa, ang tawag doon ay biyuda o biyudo. Ang mga anak naman na nawalan ng magulang ay ulila. Pero ang isang magulang na nawalan ng anak, walang eksaktong tawag doon. Bagay na nagpapaliwanag kung gaano kasakit mawalan ng isang anak. At paano naman ang katulad ni Kiara na isang inang nawalan ng mga anak, magulang pa rin ba ang tawag sa kaniya?

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

saad ni sister at hindi ko mapigilan na hindi maiyak Itong orphanage nato ay naging mahalaga saken sahil noong 10 years old ako nawala ako sa gubat nato at dito ako napunta ilang araw akong nandito at napalapit nako sa mga sister na naging mabuti saken at parang ayoko ng umalis at iwan ang orphanage nato dahil kahit saglit na panahon ay napamahal na sila saken. Araw araw hinihiling ko na sana hindi huminto ang ulan ng sa ganon ay hindi ako matagpuan ni mom at tinupad naman nito ang hiling ko hanggang sa tumila ang ulan at suminag ang araw at kailangan ko ng umalis pinangako ko sa sarili ko kapag lumaki nako hindi ko makakalimutan ang orphanage na tumanggap saken noong ako ay nawawala sa guba

"I didn't say you are... Even Uncle James didn't believe that you left him for money..." Sukat sa sinabing iyon ng babae ay mas napaiyak si Charity. "Pero wala na si Isabella. Please, umalis ka na. Pabayaan n'yo na ako. Tahimik na ang buhay ko. Hindi ko na gustong magkaroon pa ng ugnayan sa mga Fontanilla." "You don't understand, Tita Jacque. Uncle James is dead." "A-ano?"

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Sige akala ko pa naman hindi mo na ako sasamahan papatayin talaga kita gorang pag inaayawan mo pa ako. Oo na sige mag papaalam lang mona ako. Sige bye, " Talagang heartbroken si Dorothy ngayon dahil mag walwal talaga siya at iniistorbo pa niya ang kaibigang may trabaho. Ang hindi alam ni Dorothy naroon rin si Darwin sa kabilang misa at siya lang binabantayan nito. Kalipas nang ilang minuto nakaalis na si Maris sa pinag-tatrabaho niya para lang puntahan ang kaibigan.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."