Novel & Cerita Overcome Obstacles Quotes

At kinaya niyang lagpasan kahit hirap na hirap ng lumaban. "Kapag alam mong nahihirapan ka na, lumaban ka lang." umakto siyang pinakita ang isang kamao sakin. "Tandaan mo, sa buhay wala talagang madali. Lahat ng problema malalagpasan iyan, malaki man o maliit." I looked at her with amusement. Mas lalo akong namotivate sa aking buhay. Hindi pa ako huli, kailangan ko lang magtiis.

Ngumiti ako at marahang hinaplos ang mukha niya. "Wala na tayong magagawa sa mga bagay na nangyari na. Hindi na natin ito mababago pa. What we can do now is learn from the past and move forward for the future. Life is a journey, Knight. There are obstacles and trials along the way and it's fine. It will help us grow stronger and be better version, not only as individual but also as parents now." I said calmly and he nodded.

Hindi lang siya ang lalaki sa mundo, sadyang hindi talaga siguro kami ang itinadhana para sa isa’t-isa. Pero malay natin ‘di ba? Baka pagsubok lang ito. Pero ayoko nang umasa. Masakit umasa. Maraming nasasaktan kasi kahit imposible na, umaasa pa rin sila. Mahirap pero kakayanin! God won’t give us problems if we can’t surpass it nga ‘di ba? Kaya kakayanin ko ito. Kakalimutan ko na siya sa buhay ko.

“Sa mga katulad kong umulit at sa ilang beses na umulit sa pag-aaral, huwag tayong susuko. Walang susuko sa atin dahil may pangarap tayong kailangan tuparin. Hayaan mo ang mga taong manghuhusga sa'yo, wala naman silang ibang gagawin kundi panoorin lamang ang mga gagawin mo sa buhay. 'Yung mga naranasan mo sa buhay? Gawin mong inspirasyon at kalakasan 'yan dahil makakatulong sila sa'yong maging matatag at malakas na tao pagdating ng araw.” "Kahit gaano kasama sa atin ng mundo o mga tao, bumangon ka. Hindi 'yan ang batayan para sumuko sa buhay at pangarap mo. Ilang beses ka mang idapa ng problema mo, lagi mong iisipin na may handang tumulong at magligtas sa'yo. 'Wag kang matakot, lumaban ka. H

Pantay pantay sana kami ng kapalaran lahat, Pero alam kong masyadong imposible ang hinihingi ko. May iba iba tayong struggles at obstacle sa buhay, pero kung wala pa may siguro parating pa lang iyon, Hindi para panghinaan at sukuan kundi para pagtitibayin at patatagin ka. Kung yung ibay marahil tapos na at danas ang pinakamasakit at pinakamapait ng punto ng buhay nila. Marahil ako namay nagsisimula pa lang. Nagsisimula pa lang danasin ang pinakamasakit ng buhay ko at wala akong magagawa kundi tanggapin ito at Nagbabakasakaling pagkatapos ng lahat sakit wala na akong pagsubok na hindi kayang harapin.

"Kasama niyo po ako sa anumang pagsubok na haharapin natin. Magtulungan tayo, at sa pagkakaisa, malalampasan natin ang anumang hamon sa ating buhay." Ang kanyang mga salita ay tulad ng isang himig ng pag-asa at lakas, nagbigay inspirasyon sa aking puso na harapin ang mga darating na pagsubok nang may tapang at determinasyon. Sa tulong ni Nanay Martha at sa suporta ng aking pamilya, alam kong malalampasan namin ang lahat ng unos na darating sa aming buhay.

Kasi iyon ang pinakamalaking takot nila. "But listen carefully." Huminto si Aaron sa gitna ng stage. "The people who survive..." Unti-unting tumalim tingin niya. "are not always the smartest." "They're the ones who keep showing up." Napalunok si Joan. "The ones who continue even after humiliation. Even after rejection. Even after breaking down." Napayuko si Trish habang tahimik na nakikinig. "Because success isn't built overnight." Mabagal na ngumisi si Aaron.

Ngunit ngayon, mayroon na kaming karanasan, mayroon na kaming matibay na samahan, at mayroon na kaming kumpiyansa sa aming kakayahan. Ang pagharap sa gitna ng alon ay hindi madali, ngunit sa pagtutulungan at tamang pag-iisip, ang mga alon na tila panganib ay naging saksi sa ating lakas. At tulad ng laging sinasabi ko—ang mga hamon ay hindi hadlang sa daan, kundi bahagi ng paglalakbay na humuhubog sa atin upang maging mas matatag, mas matalino, at mas handa para sa kinabukasan.

"Hindi ito magiging madali, pero hindi pwedeng mawalan ng oras. Kailangan natin magtulungan. Kung hindi tayo magka-isa, wala tayong laban." Ang mga saloobin ni Mariella ay gumulo pa lalo. Hindi niya alam kung gaano katagal nila kayang magsikap upang maabot ang layunin nila. Ang mga pwersang kalaban ay malalakas, at sa bawat hakbang na papalapit sila kay Marco, mas maraming panganib ang humahadlang sa kanilang daraanan. "Hindi tayo pwedeng magpatumpik-tumpik," mariing wika ni Mariella. "Bawat segundo, may kalaban sa likod natin. Kung hindi tayo kikilos, baka mawala na ang lahat."

“Life isn’t so fair for all of us. Some spend their whole lives on unpaved roads, while some run at full speed only to reach the edge of a cliff.” – Hometown Cha-Cha-Cha Minsan kahit alam natin na panget ang kakahantungan patuloy parin tayo sa pagtakbo. Not because you are too stubborn enough to stop but because you know, there is no reason for you to stop and the only way that you can do it is to move forward. Until you reach the edge of the cliff, gladly falling in the deep and wishing that somewhere down there. You can find another reason to live.