Paano Mag Lambing Sa Text の小説・ストーリー

SORRY HINDI AGAD AKO NAKAPAG REPLY DAHI Yawa! Nasaan na naman ang letter L? Nakita ko na ‘to kanina, eh! Sino bang nagimbento nito bakit hindi na lamang pinagsunod-sunod? Pinapahirapan pa yung mga tao, bwesit! Hindi ko pa nga natapos ang reply ko ay sunod-sunod na tumunog muli ang cellphone ko kasunod ng sunod-sunod niyang reply. “Why aren’t you answering my text?”

At dahil hindi niya makita si Larkin, hindi niya ako mapakasalan. Tatlong buwang puro paglalambing, pag-uuto at pag-aaruga ang ibinuhos ko sa kanya. Ginamit ko ang lambing para takpan ang galit, ginamit ko ang tamis ng mga salita ko para mailayo ang sakit ng kamao na dapat ay palaging tatama sa akin kapag galit siya. Hindi na niya ako sinasaktan gaya noon. Natuto na akong gumamit ng ngiti para makaligtas.

Binalot ng lambing na ito ang maliit niyang katawan sa sandaling ito. "Ayos na ang lahat. Di mo na kailangang matakot," Mahinahong bumulong si Jeremy sa taenga ni Madeline nang maramdaman niya ang takot nito. Nabigla si Madeline. Nararamdaman niya ang mainit na hininga ni Jeremy na dumadaan sa pisngi niya. Ang nakakapanatag na salita niya ay puno ng lambing at pag-aalala na hindi niya pa naranasan noon.

Ibinaling ko na lamang ang paningin ko sa cellphone ko at pinigilan ang kilig na nararamdaman ko ngayon. Callie: Hi! Pwede ba kitang maka textmate? Kung ayos lang naman. Sinend ko 'yon at muling sumubo ng kanin. Maya maya pa ay nag vibrate ulit 'yong cellphone ko. Zaiden: Sure!

Tinanggal ko na din ang pagkakahook ng kanyang bra. "Relax, Little Lamb. Ito ang magiging routine natin araw araw. Kung hindi sa umaga, sa gabi tayo magsasabay na maligo. Kung gusto mong mabuhay ng tahimik sa anim na buwan na pagsasama natin, sanayin mo ang sarili mo sa mga gusto ko. Nagkakaintindihan ba tayo.?" Mahabang lintaya ko sa kanya.

"Pwede ba kitang lambingin ngayong gabi?" Hindi ko siya sinagot. Sa halip, lumingon ako at hinalikan ang kanyang labi—marahan, may kasamang pananabik at pangungulila sa mga gabing hindi kami magkasama. Gumanti siya ng halik, mas malalim, mas mapusok. Dahan-dahang gumapang ang kanyang kamay sa aking katawan, tila sinasamba ang bawat bahagi ng aking pagkababae. Hinaplos niya ang aking tiyan nang may pag-iingat.

I can't wait to eat it. Napakagat ako sa labi ko dahil para bang may kumukiliti sa akin habang binabasa ang text sa akin ni Brandon. Pakiramdam ko ay kahit magkalayo kami ngayon ay nararamdaman ko ang bawat halik niya sa akin! Na-pressure rin ako bigla dahil kailangan ko nang pag-aralan ang pagluluto kaya naman agad akong nag-search at nanood ng tutorial!

Ah basta gusto ko magpa lambing dito at kailangan na lambingin din niya ako ha. "Oo na tumigil kana sa kaka nguso mong ganyan di bagay sayo ang pangit mo. Pwede ng pag sabitan ng kaldero yang nguso mo na parang pwet ng manok." Natatawa naman na sagot nito sa akin.

How dare she? Ilang sandali pa, nagsimula na itong magturo. Sa kabila ng pagiging palabiro at makwela, hindi makakaila na magaling ito magpaliwanag tungkol sa Mantra. Lahat daw ng sagot namin ay tama. Na ang Mantra ay mga ginawang salita o kilos para mailabas ang sariling mahika habang ang Salita ng Salamangka naman ay ang mga mahihiwagang salita na ginagamit para manipulahin ang mga bagay-bagay, may buhay man ito o wala.

Lambing n'ya kay Ryker. Inabala ko ang sarili ko para tingnan ang mga text ko sa mga anak ko at hindi na sila binalingan. Ayos pa naman ako. "What's your order?" Halos magwelga ang mga bulate ko dahil sa biglang pag bulong ni Ryker malapit sa tenga ko. "Ako?"