Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

Noon akala niya magkaibiga ang dalawa pero nagkamali siya at napatunayan na niya iyon. "Kaya mahal ko rin siya, Niks. Hindi ko alam kung sana ako dadamputin ngayon kung wala 'yong pagmamahal niya. Hindi ko alam kung paano na ang buhay ko ngayon kung wala siya. Noong una aminado akong, minahal ko lang siya dahil siya ang ideal man ko. Pero ngayon, mas minahal ko siya nang kusa hindi dahil sa kung anong meron siya. Mahal ko siya dahil mahal niya ako." At hindi niya babaguhin ang pagmamahal na iyon hanggang sa dulo. Hindi siya magsasawa na iparamdam iyon kay Shawn dahil ito lang ang kaya niyang ibigay sa lalaki.

Bagay na nakapanghihinayang sa pamilya ni Mahalia dahil higit na mataas at prominente ang kanilang tribo kaysa sa tribo ni Bayani. Gaya ng inaasahan na dala ng pag-ibig na may halong kapusukan, naging magulo ang pagsasama ng mag-asawa. Mali ang akala ni Mahalia na mababago ng pag-ibig niya ang rebeldeng kaluluwa ni Bayani. Sa unang taon ay pinilit itaguyod ng pagmamahal niya sa lalaki ang kanilang pagsasama pero mahirap kalaban ang barkada at bisyo ni Bayani. Naging pabalik balik ng Maynila si Yani para sa mga tinatayo nitong negosyo na palagi namang lugi. Nang maubos ang yamang ibinigay ng ama ni Yani sa kanila, isa isa nang pinag-initan ni Yani ang mga lupain ni Mahalia na bigay naman ng k

paliwanag niya. "Sure. Ayos lang sa 'kin. Mas maganda nga 'yong i-explore na muna natin ang buhay mag-asawa saka na ang pagiging magulang." Pinaulanan nito ng pinong halik ang kanyang balikat. Napadaing siya't napapikit dahil sa kiliti at sensasyong nararamdaman. Alam na niya kung saan hahantong ang mga galawang 'yon. Isang buong gabi na naman nilang pagsasaluhan ang init na bunga ng kanilang pagmamahalan.

Samantalang ako, hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko naninibago ako. Why does it feel like it's changed? Ako lang ba o talagang may nagbago? Hindi ako sanay sa traffic, sa usok ng mga sasakyan, mga naglalakihang building at ingay ng Maynila. Sa pananatili ko sa probinsya, napagtanto ko kung gaano ko nakalimutan na mas masarap ang buhay kung payapa. I've been busy and focused on m career since I was a teen. It's my goal to achieve and make a name for myself, that I'd forgotten that there's a life... faraway from the city and chaos... a peace.. a serenity that awaits me in our province..

Pagkaraan ay nagsalita siya, malamig ang tinig ngunit may halong mapanuksong init. “BOwen, alam ko nang eksakto kung gaano mo ako kamahal at pinahahalagahan,” panimula niya, saglit na tumigil upang ipabitin ang mga salita. Kumurap ang kanyang mga mata, may bahagyang kislap, habang nagpatuloy. “Kaya’t didiretsohin na kita. Ngayon, sa harap ng lahat—ng mga mahal natin, at ng paring narito upang pag-isahin tayo—ipinapangako kong ibabalik ko ang bawat pagmamahal na ipapakita mo sa akin, bawat isa, nang daang beses.” Nababalot ng gulat na katahimikan ang mga bisita, kasunod ang mga pabulong na usapan ng kalituhan at pagkagulat na kumalat sa paligid.

Sagana ang mga iyon at maayos na pinangangalagaan ng mga tauhan. "El Sueño? Ano'ng ibig sabihin niyon?" "Panaginip." "Bakit panaginip?" "Dahil sabi ng ama, noong bata pa siya ay nanaginip siya na magkakaroon siya ng isang hacienda na sagana sa prutas at gulay at napapalibutan ng mga tauhang bitbit ang masasayang ngiti. Simula noon ay iyon na ang naging pangarap niya at natupad nga dahil sa kanyang pagsisikap." Bakas sa mata ni Diego ang paghanga at respeto sa ama habang nagkukwento ito. "Nagsimula ang ama ko sa pagiging isang ordinaryong negosyante, Alessandra. May lupain kami noon ngunit hindi gaanong malawak. Nagsumikap siya hanggang sa natamo niya ang kung anong mayroon ang pamilya namin

anito sa kanya na tila maiiyak pa. "Mama, alam ko po na ilang linggo na tayong magkasama at alam ko sa sarili ko na hahanap-hanapin ko kayo. pero we have our own lives, and we have to do our responsibilities. once my wound completely healed, i'm going back to my work. now that me and my parents are okay, i have to support their needs. May sakit si papa at si mama ang nag-aalaga sa kanya, sa argentina na sila nakatira ngayon wala na rin naman silang mga negosyo dito dahil na bankrupt lahat, hindi ko po alam kung paano at kung bakit. ngunit nais kong malaman ang lahat ng rason."

Samantalang kung iyong pagmamasdan ay tila isang simpleng tao lang ito at baduy pang pumorma. "Nang umuwi ako ng Pinas ay nag-offer ang daddy ni Paul na makisosyo ako sa kanilang negosyo kaya naman hindi na ako nagdalawang isip pa. Pumayag kaagad ako dahil magkaibigan naman sina Mr. President at ang daddy ko kaya ramdam ko kaagad na may patutunguhan ang pagsasakripisyo ko."

wika ng anak habang nakataas ang mga kamay at sabik mayakap ang kanyang amang dumating sa kanilang munting tahanan. For the memory of Late PSSG. John Ventura. PNP Class Magkaisa 2014 Special Action Force. Wakas. "'Di malilinlang ng anumang patawang-likha ng mundo, dahil nananaig ang budhi ng kababaang loob, namamahay ito hindi sa mga bigkas ng salita o kahit ng anumang sugat ng digmaan. Magiging matatag ito at walang katinag-tinag, hindi galing sa hangin o ano pa man kundi sa pintig ng kanyang mabuting puso."

Pagmamakaawa ni Heneral Cognan habang hinihila na ng mga kawal ang kabaong ng aking asawa at unti unti ibinbaon sa lupa. “Sa pagkakataong bibitaw ako sa’yo, pangakong mananatili parin ang pagmamahal ko sa iyo hanggang sa aking huling hininga. Pangako kong bibigyan kita nghustisya bilang ganti ng lahat ng kabutihan at pagmamahal mo sa akin aking mahal na Hari.” Sambit ko sa aking isipan sabay bitaw sa kaniyang isipan.