Patched Pants นิยาย & เรื่องราว

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Drew teased, the corner of his mouth twitching into a small, playful smile. "Nope. Just in time," I chuckled. My eyes quickly scanned his outfit, and I had to bite back a smile. Damn. Even in casual clothes, he still managed to look ridiculously handsome. He wore a smart casual ensemble—jacket over a crisp white shirt, paired with jeans and stylish shoes.

Nag-iiwan ng marka. Ibinaba nito ang pantalon niyang suot. “Damn these jeans!” anitong nahirapan ibaba ang pantalon. Tinulungan niya itong ibaba hanggang kalahati ang jeans. Kasama niyang naibaba ang panty. Pinatalikod siya nito. Tumabad ang kanyang bilugang puwet.

mahina kong sagot, may bahagyang ngiti sa labi ko. Bumaba ang tingin niya sa bagong heat patches na nakita kong kinuha niya mula sa bulsa ng cargo pants niya. Dalawang piraso iyon. Kinuha niya ang jacket ko at maingat na idinikit ang isa sa likod ko at ang isa naman sa tapat ng dibdib ko, katulad ng ginawa niya kanina.

Alas kuwatro pa lang ng umaga. Umalis siya sa higaan at pinalitan ang suot niyang pajamas ng damit pang-exercise. Isang pares ng itim na jogging pants na may pink linings ang pinair-up niya sa isang black pink na jacket. Sinuklay niya ang mahaba at itim niyang buhok at ipinusod ito sa isang ponytail habang nakaharap sa salamin. Saka tiningnan ang sarili sa salamin. Ang kanyang hazel-brown na mga mata ay bumalik ng tingin sa kanya.

Ramdam niya ang tigas nito, ang init ng kanyang ari kahit sa pamamagitan ng kanyang sweatpants. "Ang gusto ko sa mga panty na ito," tumatawa siya, hinila ang strings nito ng kaunti. Nanginginig at umuungol ito habang ang manipis na banda ng lace ay dumadampi sa kanyang mga labi ng p**i. Tumatawa ulit siya. Alam na alam niyang panalo na siya. Basang-basa siya, kasing libog niya, at halos walang saplot. Magiging masuwerteng siya ngayong umaga at mahuhuli sila sa kanilang pulong.

Sa pagpapantasya ko nilulunok ko pa ang katas nito. Tiningala ko siya, nakadungaw naman siya sa akin. Alipin sa mga kilos ko. Nanginginig ang mga kamay ng buksan ang butones ng kanyang pantalon. Hindi magawa ng tama dahil sa pagmamadali ko pati na rin sa pananabik ng husto... I gulped after unzipping his jeans.. binaba ko ang pantalon hanggang sa kalahati ng kanyang hita..

Nakasando ito at nakaloose pants na parehong puti. Walang duda na basketball played nga ito, ang tangkad kasi, tapos maskulado pa ang katawan, malayo sa binatilyo noon medyo payat, hindi na rin pinatulis at pinatigas na parang buhok ng pinya ang ulo. Gusto ko sanang magpanggap na hindi siya nakita, kaso ang laki niyang tao. Tapos nakaharang pa ito sa pinto.

Tinakpan niya ng suot nitong tshirt ang pagkakalaki nito bago palitan ng briefs at pants. Binuksan niya ang butones ng pantalon nito at hinila kasabay ng briefs. Umigkas ang pagkalalaki nito pero dahil hindi naman galit ay hindi nakatayo. Ngunit dahil sa laki ay nakabukol pa din.

Tailored ang pantalon, eksaktong hulma sa mahahaba at matitibay niyang binti. Kahapon, napunit na ang pantalon kaya walang issue na gupitin. Pero ngayon—maayos. Hindi pwedeng sirain. May maliit na kama sa gilid ng examination room. Umupo roon si Wade. Sumasabay ang sikat ng araw sa likod niya, tumatama sa balikat niya, nagbibigay ng layered na liwanag sa buong katawan niya. Dahan-dahan niyang ibinaba ang tingin, saka inilagay ang kamay sa waistband.