People Are Selfish Quotes Novels & Stories

"You don't owe me anything, Ma. Ako po ang dapat humingi ng tawad kasi hindi ko po sinabi sa 'yo ang totoo…” She shook at that and smiled at me. "Kahit ano pang sabihin mo, wala kang kasalanan, anak." Niyakap niya ako. "This time, I want you to be selfish. Put yourself first in everything before thinking about the rest, including me. Gusto kong maging masaya ka. Gusto kong mahanap mo rin ang sarili mo pati na rin ang kasiyahan na matagal na naming ipinagkait sa 'yo. That man, he would definitely make you happier than anything in the world. And I'm sure that love will come along the way between you two," pahayag niya. Am I really selfless or just dumb?

May lungkot sa mga matang sabi ko dito. “Ikaw naman ang pakikisamahan ko, hindi ang parents mo.” “Hindi ko naman sila pwedeng talikuran eh. Iyon ang masakit na katotohanan.” “Kaya pipiliin mong isakripisyo ang sanity mo? Tiffany, hindi naman masamang maging selfish paminsan minsan,” Paalala nito sa akin. ENRICO’S POV:

“Oo! Minahal ko siya!” Tahimik. Mabigat. Nagulat ang lahat. “Minahal ko siya…” ulit niya, umiiyak. “Hindi ko ginusto sa simula… pero habang tumatagal… hindi ko na napigilan.” Napailing ang kanyang ama. “Selfish ka.” Parang gumuho ang mundo ni Amara. “Selfish ka,” ulit nito. “Pinili mong sirain ang lahat para sa sarili mong nararamdaman.”

Ani ko at tsaka tumawa ng mahina. Napailing siya habang nakatingin sa mga mata ko. "Aia. Hindi lahat ng mga taong kakilala mo, sa iyo papanig. Hindi lahat ng tao na close mo, dapat pagkatiwalaan mo. Kung pwede nga, maging selfish sa trust, be selfish." Aniya bago ako iniwan sa pwesto namin kanina.

At kung isang babae lang ako na ambisyosa at mapanghangad malamang sa malamang kulang pa ito at nagpabili pa ako sa kanya ng kung ano-ano pa. Nang hawakan niya ako sa bunbunan at pinat ang ulo ko kaya napayuko ako at kalaunan ngumiti na siya ulit sa akin. "I have charities for the poor, mga matatanda ag mga bata," saad niya na ikinagulat ko at unti-unti muli ko siyang tiningala nang makuha pa niya ang paghanga ko. "Kaya wag mo nang isipin ang ibang tao dahil sila, hindi ka nila iisipn so mund your own bussness, and I know you are selfless but also remind yourself that you deserve a better and a comfortable life too."

Ngumisi ako, ngunit ang kaniyang reaksyon ay nanatiling seryoso. "Ngayon nag mamakaawa ka na magpaliwanag?" Huminga ako nang malalim at napagdiin ang labi. "Hindi pa ba sapat ang mga kasinungy niyo sa akin? Hindi pa ba sapat ang mga sikretong itinago ninyo? Gadeon--You're being so selfish! Kayo! Si dad si kuya! You're all selfish!"

"Pag ba sayo ang isang tao, selfish ka ba? Di mo ba papamigay?" "Oo, sobrang selfish ako pag akin. Pag-alam kong akin mapangangkin ako. What's my property, It would be off limit pero di naman ako sobrang selfish na kapag ayaw na sa akin eh di ko papakawalan. Syempre kaakibat ang pagangkin ay ang pagpapalaya when it comes to love. Tao sila at di bagay kaya dapat ganon." "Tsk, di tayo magkapareho sa huling sinabi mo. Kasi ako pag alam kong akin ni hindi ko ipapahawak. Sobrang selfish ako na kahit ayaw na, ipipilit ko pa rin hanggang mapagod ako."

Pero dinarag ko siya sa buhay ko, without her knowing what's waiting ahead us. "Nagugulohan ako, bro. Sobrang gulo ko na ngayon, pero dinagdagan ko pa." Napapahilig ako sa kinauupoan ko, sabay tingala sa kisame. I'm hopeless. "Selfishness and being self-less. Naiintindihan kita." He said meaningfully, his voice was low and deep. "Selfishness comes when you do not want to loss anything important to you even if it's better to let them go. Self-less, when you prioritize them over yourself even if it means putting your life at risk. Everyone has that kind of persona, it only depends on how it is being handled, or being used. Mali man o sa tama."

Marami na siyang nagawang bagay para sa mommy niya, sa mga kaibigan niya, sa kapatid niya pero hanggang ngayon makasarili pa rin ang tingin sa kaniya? Hindi niya gustong isumbat ang mga naitulong niya pero hindi na siya papayag sa gusto ng kaniyang ina. This time, sarili naman niya ang iisipin niya, ang kasiyahan at ang mga pangarap naman niya ang uunahin niya. “Yes! That's selfish!” “Paano naman 'yon naging selfish? Sige nga, sabihin mo nga kung paano 'yon naging selfish!”

“Stay, until I get what I want.” Natawa ako, puno ng pait. “Ang selfish mo. Gusto mong makuha lahat pero wala kang ibinibigay.” “Huwag mo akong turuan kung paano ako mabubuhay,” mabilis niyang sagot. “Ginagawa ko lang ang nararapat. Kung ayaw mong sumunod, problema mo iyon.”