Novel & Cerita Quotes About Searching For Yourself

It just doesn't feel right, you would say that to yourself. So maybe, as I had said, maybe we are just born on the wrong society. That maybe it just sees what's outside a person and not what's purely on the inside. I just can't help but say this, you don't have to push yourself to fit in. You're not born for people to look down on you. You are born because there's something unique about you, and that, my friend, may or may not be for this group of people. So you just have to look everywhere, discover what's out there and fall and cry and fail, and eventually come to a halt and see where your path have taken you. Somewhere that's destined for you. Somewhere where you can actually fit in. Some

"I can't stand to fly I'm not that naive I'm just out to find The better part of me..." Isang paglalakbay patungo sa pagkilala at pagtanggap sa sarili — isang pag-asa na kahit gaano man kahirap ang daan, may bukas na mas maliwanag at puno ng pagkakataon. *******************

mahabang litanya ko saka ko lang napansin ang seryosong pagtingin nito sa akin at ang pagkunot ng kaniyang noo. Alam kong may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa, hinahanap pa rin niya ang punto ko kaya nagpatuloy ako. "May mga bagay kasi na darating lang sa buhay ng isang tao para ayusin ka at bigyan ng pagkakataon para mahanap ang sarili, tapos pagkatapos no'n wala na, na hanggang doon na lang. Na ibinigay lang siya sa 'yo para maayos ang sarili mo at bigyan ka ng purpose sa mundo. Kung hindi ninyo siya nakilala o nagustuhan, ano ka po ba kaya ngayon? Tambay? Laging nasa gulo? Parehas po kayong nagbigayan. Inayos ka niya, samantalang ikaw, pinakawalan siya para sa pangarap niya."

Napahinto naman siya sa paglalakad. “Huwag mo akong gayahin, kaya ako ganito, kasi hindi ko alam kung ano ang tunay na pagmamahal. Don’t lose yourself like what I did, mahihirapan kang hanapin iyon.”

Nagmamahal ka ng ibang tao pero 'yong sarili mo hindi mo mamahal. Now, I need to find myself.

Ilang araw na rin mula nang huli akong ngumiti nang ganito yung hindi pilit. “So, why Singapore?” tanong niya habang inaabot sa akin ang kape ko. Saglit akong napaisip. “Fresh start,” maikli kong sagot. Hindi na siya nagtanong pa. Parang marunong siyang makiramdam kung hanggang saan lang ang dapat niyang malaman. “I get that,” sabi niya. “Sometimes you need to go somewhere else to find yourself.” Parang may tumama sa dibdib ko.

"Isa na naman 'yang malaking hakbang papunta sa pangarap mo." Napakamot si Cris sa batok. "Kinakabahan pa rin ako." "Huwag." Agad na umiling si Sol. "Be yourself." "Alam mo ba kung bakit gustong-gusto ng mga tao ang mga niluluto mo?" "Dahil hindi ka basta nagluluto." "Inilalagay mo ang puso mo sa bawat putaheng ginagawa mo." "Kaya kapag humarap ka na sa mga hurado, huwag mong isipin na competition 'yon."

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

mahina kong sabi. Ngumiti siya, pero may lungkot. "Then start with yourself. Kilalanin mo muna kung sino ka, bago mo hanapin kung sino ang sasalo sa'yo." Tumango ako kahit hindi ko pa lubos maintindihan ramdam kong kailangan kong pakinggan. Pag-uwi ko ng bahay dumiretso ako sa kwarto ko at isinara ang pinto, hindi para umiwas, kundi para makinig—sa sarili ko.

Hindi ako kasali sa kanyang mundo, at mas lalong hindi sa mundo ng mga mayayaman. Tumigil ako sa harap ng salamin, at para sa unang pagkakataon, pinangarap kong makita ang sarili ko bilang taong totoo. Ang taong walang mga lihim, walang kasinungalingan, at walang iniintinding status. “Kung ikaw lang ang kayang maging totoo,” bulong ko sa sarili ko, “siguro mas madali lahat.” Bumaba ang tingin ko sa laptop. May notification si Jayden. Isang text message mula sa kanya.