Novel & Cerita Regretting

Hindi ako umatras. Kahit sobrang lapit na niya. Kahit ramdam ko na yung bigat ng presensya niya. “Then maybe you stopped looking for better ones.” Doon siya natahimik. Mas matagal kaysa dati. At doon ko nakita ulit yung crack. Yung parte niya na pilit niyang tinatago. Pagod. Regret. At isang bagay na ayaw niyang aminin kahit sa sarili niya.

Those places felt surreal. “I wonder what will happen after this,” wika niya na siyang bumasag sa kanilang katahimikan. “What do you mean?” “You know, kapag nakaalala na ako.” Tipid siyang ngumiti sa kawalan. “I’m always wondering about the memories I lost. Kasi pakiramdam ko ay may nakalimutan akong sobrang mahalaga sa ‘kin. Something is forgotten that I know once I’ll remember, I will regret it my whole life.”

“I-I'm so sorry baby, I'm really sorry Natasha. Patawarin mo ako.“ malungkot na saad ni Luke, hindi ko alam kung bakit siya humihingi nang tawad o kung para saan ang lungkot at pagsisisi sa boses niya. Pero nang maalala ko ang nangyari kagabi at ang sinabi niya agad ko nalang iniisip na para iyon doon. Buong araw kong iniisip ang panaginip na iyon, para kasing may parte sa utak ko ang pilit ibinabalik ang mga taong iyon sa memorya ko, Hindi ko alam pero ang bigat nang dibdib ko at kakaibang lungkot ang nararamdaman ko habang paulit-ulit kong naaalala ang mga boses nila.

"Kung ako ang nasa situation mo... I'll do everything in the name of love. Ikaw na nga ang pinili ni Val noon at hindi ako tapos mag iinarte ka pa. Sayang naman yung pagpa paubaya-" Natawa ako ng bahagya ng mahinto ito sa kalagitnaan ng sinasabi niya. Kasi naman ang dilim na ng tingin sa kanya ng katabi. Ngayon lang niya ata napag tanto na wrong move ng mga sinabi niya. "Ah ganun.. May regret ka ba? Gusto mong bumalik sa Val mo? Ikaw na lang kaya ang lumaban hindi si Ice? Parang mas affected ka pa." Tumayo si Rain ng padabog.

"Because I regret everything" "Regret?" "Yes, for being a fool and for letting you go, for letting someone take you away, away from me. I wanna beg, no. I'm willing to beg just to have you but what can I do, I'm not that badly desperate to ruin your happiness with someone better. I want you back, and I always wanted you from the beginning but I don't want to be some kind of villain in your story. I regretted my decisions, actions, letting you go, hurting you"

"Ayaw kong pag-usapan. Whatever happened before will stay at that. Ayaw kong balik-balikan mo iyon, anak." Wow! Small word. Iyon ang kauna-unahang pagkakataon na hinayaan siya nitong magsalita nang hindi tinutututulan ang kanyang opinyon. "I regret what I did before." "Talaga ba, papa?" Tanong niya na may halong panunuya at pagkabastos. It was impossible that her father would regret everything. After all, palagi nitong iniisip ang kapakanan at pangalan ng pamilya. Hindi siya iniisip nito bilang tao, bilang anak na gustong maging malaya.

Mariin niya itong tinitigan, dahilan kung bakit sunod-sunod u***g tumango. "M-mag-s-sorry n-na po ako!" nauutal nitong wika bago nagtungo sa harapan ng anak niya. "Sorry, Kristoff..." paulit-ulit nitong sinabi ang katagang 'yon bago ito tumakbo palayo. Nang tuluyang makaalis ang bata ay inirapan niya ang walang malay pa ring babae bago nilingon ang mga nanay na kanina lang ay pinagbubulungan siya.

Gusto na'ng bumalik ni Nigel sa kanyang kotse dahil nakaharang ito sa kalsada at may mga nagrerekalamo na rin'g mga motorista. "Hindi ako interesado! Saka diba sinabi ko na sayo'ng nag move on na ko? Kaya dapat ay mag move-on ka na rin. Bakit ba ibinabalik mo pa ang nakaraan, hindi ka ba masaya sa kalayaang ibinigay ko sayo? Bakit mo pa ba ako ginugulo, may ginawa ba ako sa'yo?" Tila gusto nang umusok ni Nathalie. "Hindi ba dapat ay masaya ka na ngayon dahil kasama mo na ang babaeng mahal mo?"

Hali's forehead creased in deep thought as he flickered a tongue on his side cheek. "Regret is a repentance of your sin. It is not hypocrisy. Perhaps, it is wishing something different you've done in the past to have a different outcome in the present. That's why I'm asking you this because regret is the start of healing. I want to help you Irishka" he uttered. Oh I got his point. But...

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak