Reliving Novels & Stories

Hinalikan niya ito sa noo. Ilang araw ko nang napapansin na may kakaiba sa ikinikilos nilang dalawa. Wala naman na akong magagawa sa kung ano ang relasiyong mayroon sila ngayon. Ang nais ko lang ay sana, walang masaktan sa kanilang dalawa. Sana ay mawala na ang masasamang alaala na mayroon si Gavin. Ang malungkot na nakaraang mayroon siya. Ang nais ko lang naman ay maging masaya ang pinsan ko. Ayaw ko nang maulit pa ang nakaraan. DEAN GAVIN'S POV

KABANATA 18 I replayed every moment that Magnus and I have had together. Para akong nililipad sa ulap sa tuwing iniisip ko ang mga tagpong magkasama kaming dalawa. It was so different. I had so many dates, both extravagant and luxurious, but I didn’t know that a simple tapsilog or pares would make me go nuts and feel like floating on the air. Or maybe because Magnus is different? But how different is he from other guys I've met before?

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

“Pinag ipunan ko talaga iyan para mabili ko, kasi gusto kong ibigay sayo ito. Congratulations! Kahit hindi mo susuotin okay lang po basta lagi mong tandaan ang relong iyan in the exact time it will remind you of me. One day when you look at it into your wrist as you wear it, you will remember me and those valuable things you have already that definitely, you didn't recognize now. I will tell you what is the purpose of that gift that I give you later on.” Ngayon naiintindihan na niya ang ibig itong sabihin. The watch he gave her a few years ago symbolizes the time of his true love and those material things she thinks Brent had stolen away from him. They’re now totally an enemy in his eyes bec

Hindi ko nakikita ang kapatid kundi isang aninong laging nandiyan para ulitin ang parehong paglapastangan, parehong panlilibak, parehong pananakit. Parang humahapdi muli ang mga sugat ko kahit hindi nila hawak ang aking balat. Kahit wala silang sinasabi naririnig ko ang mga boses nilang mapanlait, mapanakit at mistulang paulit-ulit. Ang mga alaala ng sigaw ng halakhak na para bang libing ang bawat tunog kusa itong bumabalik na parang sugat na binuksan muli.

This is it. “Ang totoo niyan, mahirap paniwalaan ang naging kabuhayan namin.” Panimula ko. Habang inaalala ko ang mga kaganapan noon ay parang bumabalik ulit ang lahat sa nakaraan. Mga alaalang imbis na mabaon sa limot ay muling naibalik. Mga masasayang alaala ng nakaraan na may kaakibat na sakit at lungkot.

Sabi nya na lang sa kaibigan na makulit. "Sabi nila kapag daw niregaluhan ka ng relo means gusto nyang alalahanin mo sya twing makikita mo ang relo." Nangiti sya ng pagak. Nababaliw na talaga ang mga kaibigan. "Hindi naman, sa pagkaka-alam ko is pag girl ang nag-bigay sa boy that was the meaning. But in Shanel case, its different she's the one who recieved the gift."

Tumagilid ako paharap sa may balcony, gusto ko sanang tumayo para hawiin ang nakatakip na kurtina para masilayan ang gandang taglay ng mga butuin at nag-iisang buwan. Lihim akong napanatag nang mawala ang kakaibang sakit na nadarama ko sa aking ulo. Siguro nga ay dala iyon nang matinding init ng panahon kanina. Mas naramdaman ko kasi ang kaginhawaan nang maramdamang muli ang malamig na tubig kanina sa shower. Ramdam ko iyong relaxation habang naliligo.

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

“A simulation?” “Not exactly,” sagot ko. “Parang neural mirror — they recreated events from your erased memories.” I pointed at the glowing map forming in mid-air. “See these coordinates? It’s mapping your past locations.” She frowned. “So, if I enter this system…” “You’ll relive what the Council erased.” Her jaw tightened. “Then that’s what I’ll do.” “Rhea, wait— It’s risky. If the merge overwhelms your neural link, you could—”