Strangers From Hell Webtoon 소설 & 이야기

Hindi pa tapos ang laban. Sa totoo lang, pakiramdam ko nagsisimula pa lang ito. Pero sa pagkakataong ito, hindi na kami dalawang estrangherong naghahanap ng matatakbuhan. At habang unti-unting sumisikat ang araw sa labas, pareho naming alam—na ang pinakamahirap na bahagi ng kwento namin ay hindi ang pagkikita muli. Kundi ang haharapin namin pagkatapos nito.

Ang maling hotel room. Ang hot na estranghero na naka-tuwalya. Napahagod ako at hinawakan ang ulo ko. “Tinulak ko ang sarili ko sa kanya,” bulong ko, unti-unting tumataas ang pagkakagulat at takot sa sarili ko. “Diyos ko, literal na sinubukan kong akitin ang estrangherong ito sa kwarto niya, habang lasing!”

O_____O "Kosuri?" agad akong nagtatakbo sa kanya kaso naunahan ako ni stranger. Itinulak niya ako na parang isang bato na nakaharang sa daan na kulang nalang sabihin niyang umalis ka nga! Napaupo ako mula sa pagkakatulak niya sakin at nakatingin lang ako sa kanila. "Are you okay?" tanong ni Stranger at tumango lang si Kosuri. Parang isang concerned boyfriend si stranger ni Kosuri. Perfect sila para sa isa't-isa.

At napatango nalang ako, at biglang nagtawanan sila ng malakas. "Damn it! RIP, buddy!" sabay-sabay nilang sinabi, at tawa na naman ng malakas. Sigh! But I don't care. They can think whatever they want. Basta ako, I know that strange girl was the one for me. And I still believe, someday, we will meet again... --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV Nagising ako sa mumunting mga halik na dumampi sa aking mukha. Kaya't unti-unti kong iminulat ang aking mga mata...

habang iniisip ko na ayaw ko kabaligtaran naman ng katawan ko dahil parang ayaw niyang tumigil. Tama ba ‘tong nagawa ko ngayon? did i really gave my perlas ng silangan to a stranger like him? nakakahiya, feeling ko nakakahiya yung ginawa ko.. can't believe na may nakakita na ng buo kong katawan sa hindi ko pa kakilala.

Strange Proposal Maaga ulit akong gumising ngayong araw para dalhin ang mga napamili namin kahapon ni Diego sa bahay ng classmate ko. Dun ko kasi lulutuin ang lahat ng mga ito at dadalhin sa charity event na gagawin namin. Ready naman na yung mga loot bags para sa mga bata. Kagabi namin pinagpuyatan ni Diego yon. Napalingon ako sa kwarto ni Diego nang lumabas siyang nakasimangot.

Sa sobrang daldal niya kaka-kwento ay umabot na kami ng alas kwatro ng hapon. "Tapos sabi nung lalaki, muka daw akong taga Murs." Naka nguso niyang sabi. "Anung Murs?" "Yung aswang na taga ibang Mundo." "Mars yun. Syaka hindi ka naman mukhang taga ibang kalawakan," sagot ko. "Iba daw kasi yung mata ko sa kanila—itim tapos sakin blue! nat layk yu! Burawn."

Nag-order ng black coffee, walang asukal. Pagtingin niya sa akin... grey eyes. Tumigil ang mundo ko. Hindi ko alam kung tatakbo ako papalapit... o tatago sa ilalim ng counter. Kasi yung estranghero mula nung gabi na yun... bumalik..parang ito ..parang sya ngunit di ako sigurado.

Huminga ako ng malalim para masabi ko sakanila pero bago ko masabi ay biglang tumunog ang cellphone ni Sia para sa isang tawag "Hello" "Po! Saan pong hospital yan? Sisige po pupunta na kami " namutla si Sia na nakatingin saamin pagkababa niya ng tawag "Si Laurene nasa Hospital naaksidente" nagulangtang kami sa sinabi niya. Laurene

Nagpahila pa ako sa matinding kamunduhan at pangangailangan. Am I really that horny for me to easily cave in with a stranger's touch? Dapat traumatized na ako sa mga stranger e. Nagka-anak pa nga ako sa isa. Am I craving too much for a stranger's attention? Because, the last time that I gave in for a stranger, Lukariah Zaugustus came in. What's with me and with a stranger, really? I can just call him, maybe? Hindi ko nalang siya haharapin dahil mas madali 'yon. No destructions, just pure negotiations.