Suit With You Novels & Stories

sabi ko naman bigla minasdan ko ang suit. "Something will fit, bro, you can still change the shoes, we're still at the mall, we haven't left yet, let's see if the shoes you bought fit both of them." pahayag naman ng bayaw ko at napa-isip ako sa sinabi nito. Oo nga ano? "Try it on so the three of us can see what suit will go with the shoes, your brother-in-law is right." sagot ng biyenan ko kaya tumingin kami sa salelady.

Agad namang naalis ang kaninay ngiti na sumilay sa mga labi ko. "Thats true. You look great on your executive suit Tine. Bagay sayo!" dagdag pa nito. Di ko alam kong anong magiging reaksiyon dito. Baka cimpliment lang niya ito at wala lang naman ibig sabihin nito sa chat niya. "Well, thank you." maiksi kong tugon dito.

Pagkatapos, ngumiti siya at sinabi, “Tingnan mo! May ilang pundasyon pa ako, tama? Sakto talaga ang suit na ito sa akin. Nasa limampung taon na ako pero hindi ako tumaba at may magandang katawan pa rin ako. Bihira talaga ito sa mundong ito!” May suot na napaka high-end at maayos na suit si Jacob. Mukha talaga siyang sabay sa uso. Bukod dito, maayos nga ang katawan niya. Sa unang tingin, hindi siya mukhang isang tao na nasa limampung taong gulang.

It's not beating normally. Para akong naiiyak dahil hindi ko mapangalanan ang nararamdaman ko. Ang hirap ma point out. Nakatalikod na ito sa'kin at mukhang aalis na, inayos niya ang suit jacket. Nakita ko pa ang pagyukom ng mga palad nito. "You don't belong here, Suarez." Malamig nitong saad, pagkatapos ay basta na lamang ako iniwan.

He's wearing a formal suit. It seems like ginawa talaga ang suit for him. It really fits him well. Nagbibigay diin sa kanyang maalindog na katawan. Ang kanyang necktie, na kapareho ng kulay ng kanyang mga mata, ay nagdadagdag ng kakaibang karisma sa kanyang itsura. He's staring at me while I'm staring at him too. Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Shit.

dagdag ni Travis habang isa-isang tinatanggal ang mga butones ng kanyang suit. Nanlaki ang mga mata ni Suzy. Teka... Ba't ito naghuhubad sa harap nya ngayon?! May gagawin ba silang dalawa? Honeymoon?! “Nothing will happen… unless you want it.” Huminto ang galaw nito. Dahan-dahang tumingin sa kanya. Nakahinga sya ng maluwag. Aba at buti naman! “Ang tanong… gusto mo ba?”

Dumako ang tingin niya sa mga suit at napailing na lamang. "Sa tingin ko, hindi dapat suit ang suotin mo sa isang date. Mas mabuti na rin sigurong casual style na lang. Kung magsusuot ka kasi ng suit, magmumukha ka lang makikipagkita para sa isang business meeting. Saan niyo ba balak mag-date?" mahabang sabi ni Ruanne. Tumango-tango naman si Pio bago sumagot kay Ruanne.

Parang nang-aasar. Para siyang modelo na nagsusukat ng damit at ipinakikita niya iyon sa akin para makuha ang reaksiyon ko. Nakatatlong balik din siya sa banyo para magpalit. “Bagay naman sa’yo lahat. Kahit alin diyan ang piliin mo, ayos lang.” “Eh, ano nga yung mas nagustuhan mo?”

"Bakit ganiyan ang suot mo?" A suit, a shirt, sweatpants, and sneakers—isang kakaibang kombinasyon. Kahit ata mga gangster sa labas, hindi maiisip ang fashion na ito, eh. Pero hindi ito sapat para bawasan ang gandang tinataglay ni Scarlet. Ang mga matang parang may apoy kung tumingin, ang mapuputi nitong balat, ang saktong tangos ng kaniyang ilong...totoo nga na maganda talaga ang dalaga.

Sa sandaling ito, biglang bumukas ang pinto ng conference room! Napatingin ang lahat sa direksyon ng pinto. Ito ay isang guwapong binata. Nakasuot siya ng puting suit at napakagandang tingnan. Masyado siyang compatible kay Park Anya, na nakasuot din ng puting suit. Gayunpaman, puno ng galit ang mukha niya. Mariin niyang ikinuyom ang kanyang mga kamao, gusto niyang makapatay ng tao!