Novel & Cerita Teaching Is The Noblest Profession

Lee at sinabi nang matuwid na may mabait na ngiti sa kanyang mukha, “Ang pagtuturo sa mga tao ay isang habang-buhay na misyon.” Ngumiti nang walang magawa ang kanyang anak na lalaki at sinabi, “Okay, sige. Tutuparin natin ang hiling mo ngayon at hahayaan kang turuan ang mga dati mong estudyante.” Nakinig sa paghanga at respeto si Charlie. Para sa mga matatandang henerasyon na guro na ito, hindi lang trabaho ang pagtuturo, ngunit isang habang-buhay na career, isang pananalig.

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

"You made me cry too early." "You just jumped to conclusions. Basta, magte-take ka ng exam. Ipagyayabang ko sa buong mundo na may girlfriend akong educator!" "Mataas talaga ang tingin mo sa mga educator, ano?" "Of course! I can't imagine the world without educators! Sino ang magbubuild ng professionals kun'di sila—kayo. Hindi basta-basta ang mga guro, Lyv. Sila ang siyang tulay patungo sa progresibong mundo na ginagalawan natin ngayon. The world will remain a blank space without the teachers," sabi ng lalaki na puno ng paghanga sa mga guro.

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.

“Teacher, napakaganda ng atmosphere sa loob ng klase mo. Napakamoderno at bukas ng iyong paraan ng pagtuturo, ibang-iba sa mga karaniwang guro na nakasanayan natin. Sana ay marami ka pang mapalaking estudyante na katulad ni Noah.” Yumukod nang bahagya si Lia bilang paggalang. “Ang kagalingan po ni Noah ay hindi dahil sa’kin. Sadyang likas lang po talaga sa kanya ang pagiging mausisa at mahusay sa mga bagay na ito, katangian ng isang tunay na henyo.” “Magaling! Mukhang may malaking tsansa ang lungsod natin na makasungkit muli ng gintong medalya sa National Olympics ngayon. Galingan mo, Teacher!”

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.

inis nitong saad sa ’kin pero para lang akong walang ginawa. “You asked for that,” saad ko. “Hindi mo ba alam na kapatid siya ng mayor dito? And she’s a professional teacher, tapos ikaw ganyan lang kababa na mananakit sa kanya,” pagtatanggol ng kasamahan niyang babae. Teacher pala pero ganyan umasta na parang walang pinag-aralan. Mas pipiliin pang manakit kaysa tumahimik na lang—ayoko talaga sa taong ganyan.

“Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.” Napayuko ako. Napaluha. Kahit gaano pa kaayos at katapat ang ginagawa mo, may mga taong pilit kang hihilahin pababa. Ang masakit, wala ka pa nga sa itaas, paakyat ka pa lang.

Pumayag naman ito, dahil kung hindi ito pumayag; baka wala na siyang pagkakataon na makita ang kapatid nito. "Tama lang po ang itinawag ko sa iyo, Professor Xhun. Once a teacher is always a teacher. Naging guro po kita kaya bilang pagtanaw ng respeto ay tatawagin kitang Teacher. May problema po ba roon?"

anito. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote niya at sinabi niya ‘yon sa teacher namin. Not to mention, but sir Anton is one of the best math teachers in the university, so it is impossible for him to give an problem that would make him unprofessional.