The Hills Have An Eyes นิยาย & เรื่องราว

He asked again, his voice carrying a forceful edge that demanded an answer. Her eyes were fixed on him, filled with fear and despair. Luke suddenly felt a sense of guilt at the sight of this woman, he momentarily questioned his actions. He didn't need to raise his voice, but the feeling of betrayal burned within him. As he stared back at her, he suddenly noticed something different about her eyes—something he hadn't seen before. They weren't the eyes of Ruby. Why hadn't he noticed that in ? It was the past? It was a realization that struck him with unexpected clarity, adding another layer of confusion to an already chaotic moment.

Nagkatinginan ang dalawa na para bang may kung anong humihila sa kanilang mata na titigan ang isa't isa. Lash was sporting a short yet gentle smile that caused her to feel a bit safe, and secure. "Hi," mahinang bati ni Taira at nanatiling nakatingin sa mga mata nang kausap. It was shining unlike hers, too dull that light was afraid to cross her eyesight. "Can I hold your hand?" confused, she hesitated but still, offered a hand. "Why?" she asked and looked at his eyes closely. It brightened even more as a smile plastered on his lips.

Pagkatapos, mula paa hanggang ulo. Habang nakatingin siya sa kanya, may isang kislap sa kanyang mga mata. Tuwang tuwa siya. Matagal na mula nang huli niyang makakita ng isang napakagandang babae. Gusto niya siyang kunin. Kailangan niyang makuha siya! Tumawa siya habang sinabi, "Emma Hill from Hill Manufacturing Company?"

Pero bago sila tumalikod ay nakita ko pa ang nakangising mukha ni Corrine. Ngumisi din ako sabay turo ng camera na nasa tabi lang ng kama ko. Ganon na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata. Pinalagay iyon nila Mr. and Mrs. Hills dahil nag-aalala sila sa akin. But I don't mind showing it to this bitch.

Tumango lang siya at hindi na nagsalita. Dahil sa katahimikan na bumabalot sa amin ay naisip kong buksan ang music ng sasakyan para naman magkaroon ng kaonting ingay. Hindi yung puro 'bzzz' naririnig ko. Mas maganda na ang music ano. 'My eyes are no good- blind without her, The way she moves, I never doubt her. When she talks, she somehow creeps into my dreams.

sabi ko. Nagugulat ako sa impluwensyang bitbit ng baklang maharot na 'to. Ang sakit sa ulo. Dami niya raw manliligaw. "Hindi ko naman bet 'yon!" He just rolled his eyes. "Patingin ng picture nang mahusgahan. Baka mayroon ka," sabi ni Echo.

Ang saya sa kaniyang mga mata ay sapat na para malaman kong sa kaniya talaga siya nababagay. I felt calm after a while, trying not to roam my eyes again. Pinilit kong ibaling ang tingin sa kalsada, pinilit kong huminga nang malalim kahit na tila ba hindi sapat ang hangin na pumapasok sa aking baga. Tahimik kong binaybay ang daan papuntang Hillsview Hotel. Mabigat ang mga hakbang ko, tila ba may nakatali sa aking mga paa, habang pilit kong pinipigilan ang mga luhang gustong bumaha sa aking mga pisngi.

Kaya naman ay dali-dali ko iyong kinuha at sinipat ang aking mukha. Wala namang nagbago. I still look the same basic girl. Black hair, dark brown pupils, slanted eyes, an average nose, at ang maputla kong labi. Oh sh*t. Oo nga pala at anemic ang lola ninyo. Halos hindi ako makatulog ng maayos gabi-gabi kaya naman ay hindi na ako masusurpresa kong mukha na akong bangkay ngayon.

Or I’m just imagining things? Magkasalubong ang kanyang makakapal na kilay, ang kanyang abong mga mata ay blanko at ang kanyang mga mapupulang labi ay seryosong seryoso. My heart raced as our eyes locked each gaze. I can’t be mistaken! Siya ‘yon! Siya yung nagligtas sa akin kahapon! Those gray eyes! I won’t ever forget his eyes! Dito siya nag-aaral sa Hills University?!

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.