The Sweetness Novels & Stories

Ugh! "Pero teka, bakit sweetheart tawag mo kay, Mazel?" nakasimangot pa si Joyce habang titig na titig kay Allen. "Relax lang baby selos ka naman agad. Walang ibig sabihin 'yon kasi may totoong sweetheart 'yan." Nakangiting sagot nitong si Allen sabay kindat. "Talaga?" ngiti ulit ni Joyce. magkakasundo na talaga sila agad kasi mukhang magka-ugali sila.

The heat between us intensified with every brush of my tongue against hers and it’s driving me even wild. Ngayong natikman ko na ang ganitong klaseng halik kay Poppy, hindi ko alam kung kaya ko pang pigilan ang sarili ko sa mga susunod. Nakakaadik siya. Her taste filled my senses, a mix of sweetness and something uniquely her. There was a soft, delicate flavor, like the faint taste of honey on her lips, with a hint of something deeper—almost like the freshness of a morning dew. Each kiss was a new discovery, as if I were savoring the essence of her warmth and innocence. Her taste was intoxicating, drawing me in with every touch of our lips, and it lingered on my tongue long after our mouths

Iniisip niya kung iiwasan ba muna niya si Nigel o kumilos pa rin siya na normal lang ang lahat sa kanilang dalawa. Pagdating niya ng Sweet JJ's ay hindi agad siya nagtrabaho at naupo muna. Gusto niyang maging customer ngayon at kumain ng sweet. Ang sabi ng iba ay kapag kumakain ka ng sweet ay gumaganda ang mood at nare-relax ka. Kaya naman gusto niyang subukan ngayon.

Bakit ang sweet sweet mo ata ngayon? "Ngayon lang ba ako sweet?" Ngumiti ako, 'yong ngiting tipong kinilig. "Hmm palagi ka namang sweet. Kaya lang parang iba ngayon." "Kung pwede nga lang sanang maging sweet ako sayo hanggang dulo, gagawin ko." Napakagat labi ako para pigilan ang kilig na nararamdaman ko ngayon.

💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’. Bakit sweetness? Kasi kapag nagmamahal ka, ipaparamdam niya ang tamis ng pagmamahal. Kahit na plastik lang ‘yung pagmamahal ng iba, kikiligin ka pa din. Sweetness is the best thing that you can feel when you are in love.

sabi niya at tumaas ang sulok ng kanyang labi. Napangiwi ako sa kanyang sinabi. I rolled my eyes to him. “Kuya Dustin, wala ka talaga ka—sweet—sweet sa katawan mo, ano? Kaya wala kang girlfriend. Sa akin pa nga lang ay hindi ka na sweet,” sabi ko at napanguso. “Sweet? Hindi ako candy. Hindi ako honey. Hindi ako cake. Hindi ako sugar. Hindi ako—”

sita niya sa akin. I bit my lip, and stopped from my tracks. ‘Ano? Hahalikan ko siya sa harap ng aking ama at ipapakita ang pagiging sweet ko? Ang tagal na rin ang huling maging sweet ako sa isang lalaking may puwang sa puso ko at nakalimutan ko na rin na maging sweet. Sina Tatay at ang mga batang lalaking itinuturing kong nakababatang kapatid ang nagpapalabas ng aking sweetness. Tapos ipapakita ko pa ang sweetness ko sa hindi ko kilala?’

Sweetheart? Hindi naman masakit sa tengang pakinggan nang tawagin siya ni Amelia ng sweetheart. In fact para iyong nakakakiliting sensasyon na gumapang sa buo niyang kamalayan na nakapagdulot ng takot sa kanya. Pero tinaboy niya ang naiisip, tumayo siya at kinuhanan ito ng dessert. Halos lahat ng klase ng dessert ay inilagay niya sa plato nito. "Heto, ubusin mo para tumaas ang blood sugar mo," may sarcasm na sabi niya pero nakaplaster pa rin ang mga ngiti sa kanyang mga labi, "Sweetheart," dagdag pa niya.

Ani bruha na parang nananaginip pa. ‘Di yata nito alam ang pinagkaiba ng naglalandian sa sweetness. “Sweetness mo mukha mo.” I murmured at tinalikuran an sila doon at naunang naglakad. “Let’s see where this lunch ended.” Mahinang wika ko pa at napangisi. Gumagana na naman po ang kalokuhan ko.

Masaya itong ngumiti at marahang kinagat ang labi ko. "Malapit na ako Sweetie. Your so tight and I love it...I love you Sweetie!" bulong nito sa akin ng paulit-ulit. Napapikit naman ako dahil parang musika sa pandinig ko ang bulong at anas nito sa akin. Pakiramdam ko ako ang pinaka-masayang babae sa mundo.