Think Of Laura Lyrics นิยาย & เรื่องราว

tawag kong sigaw sakanila, pero di manlang nila ako tinapunan ng tingin at dire-diretsong tumakbo papaakyat. Susundan ko na sana sila ng, marinig na nakaluhod si Laura sa lupa. Mabilis na nag-init ang ulo ko. Ano bang gusto niyang mangyari? Bakit kailangan niya pang lumuhod? Bakit siya lumuhod? Nagi-guilty ba siya' at hihingi ng tawad sa kambal dahil tuluyan na niya making iiwan? Hihingi ng tawad?

"Oo naman... Hindi ko maintindihan! Hindi ko maintindihan kung bakit sobrang sama niya sa akin. Kung sana'y nagpakita man lang siya ng kaunting awa, hindi ko sana siya kinasusuklaman hanggang sa parang gusto ko nang mamatay sa pagtitimpi ng lahat ng ito!" sigaw ni Laura gamit ang nalalabing lakas niya.

"Hindi niya ako nirespeto, hindi kahit isang araw." "Magkaiba ang mundo niyong dalawa. Naiintindihan ko kung ganoon siya makaasta sa'yo," sinabu ni Laura. "Kalimutan mo na ang nakaraan. Ituon mo lang ang pansin mo ngayon at kung ano siya sa pagdating ng panahon..."

Love me like you do, la-la-love me like you do (like you do) Love me like you do, la-la-love me like you do (ye-yeah) Touch me like you do, ta-ta-touch me like you do What are you waiting for? I'll let you set the pace 'Cause I'm not thinking straight My head's spinning around, I can't see clear no more What are you waiting for? Love me like you do, la-la-love me like you do (like you do) Love me like you do, la-la-love me like you do (ye-yeah) Touch me like you do, ta-ta-touch me like you do....

Travis is obviously concerned with her pero ito pa ng may ganang magalit. Lumapit ako kay Alejandro at agad naman nitong ginagap ang isang kamay ko dahilan para lalong tumalin ang tingin sa akin ni Laura at bigyan ako ng iritableng ngiti. Humugot ako ng malalim na hininga bago tumingin sa kanya at nagsalita."I don't want to say anything bad to you, but you look pathetic right now. You tried to ruin us. You did not succeed, and now you are begging. Why can't you open your eyes? He loves me and he will never love you. Just look around you. Maybe there is someone who is willing to give you the love you are seeking from my man," mahinahong wika ko dito bago tumingin kay Travis na walang ekspre

Wala na roon ang graphs, at ang link na pinasa ko sa email niya ay error. Nanlamig ako. Shit. Nanginginig ang tuhod ko habang tumitingin sa kanya. "Alam mo namang importante iyon, 'di ba?" "Alam ko," sagot ko, pero kahit anong pigil ko, halatang may inis sa boses ko. Naiipon na rin kasi ang frustration. "Baka iniisip niya na pagtatakpan mo lang siya pagkatapos ng lahat," sabat ni Laura, na halatang tuwang-tuwa sa sitwasyon ko. Naiipit sa naging init ng ulo ni Damian.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Hinila ko siya at isinandig ulit ang ulo niya sa aking dibdib. "Because you are more than enough for me. You deserve everything in this world, and as long as I am alive; I will do everything even the impossible thing. So hold still my future queen, as long as our feelings are the same, I will never let you go." Napangiti ako nang malakas nang mapasinghap si Laura. Alam kong mabibigla siya sa deklarasiyon ko, but there is no turning back now. After all, I really intended her to be a queen.

"Let's see who is going to win." Tinupi ulit ang dyaryo sa pinakamaliit nitong bahagi na isang paa nalang ang pwedeng tumuntong. Hindi mapagilang mapabuntong hininga ni Laura habang iniisip kung paano nila iraraos ang last round ng hindi matutumba. Wala pa mang eksaktong ideya ang dalaga ng biglang huminto ang kanta. "I will carry you." Sabi ni Isabel kay Laura.

Natataranta na sinubukan na tumayo ni Laura mula sa kandungan ng lalaki ngunit mas lalo lang nitong hinigpitan ang pagkakahapit sa kaniyang bewang. "So what?" Malalim na boses nitong tanong at nilapit ang labi sa leeg niya, mula roon ay ramdam na ramdam ni Laura kung paano dumadampi sa kaniyang balat ang mainit nito na paghinga. "Hindi na tayo mga bata na dapat matakot maglaro ng apoy." Bago pa 'man makapag-react si Laura sa tinuran ng lalaki ay sinakop na nito ang labi niya, ang dila nito ay nagsimulang libutin ang loob ng bibig na wari'y may hinahanap.