Tinira Sa Bahay Novels & Stories

Titignan ko na lang siya sa CCTV kahit wala na ako ng bahay at para makita kung ano ang mga gagawin niya. "No! Ayoko. Hindi ako titira dito. Wala akong perang pangrenta. Mas mamumulubi ako dito." Kinuha ang maleta niya. Ang potted Plant niya at teddy bear. "Share naman tayo kahit hindi ako dito titira ah. Ang akin lang may magbantay ng bahay ko." Sagot ko. Pinanindigan na rental house lang ang sarili kong bahay.

Chantria Nakapunta na ako sa bahay nina Gab noon pero hindi ko pa rin mapigilan talaga ang mamangha. Pwedeng makasama ang bahay nila sa pinakamagandang residential sa buong Pilipinas, kung hindi man sa buong mundo.

"Sir, diyan muna tayo pansamantalang tumuloy." "Teka papasok tayo ?sure ka ba?" Napakadilim, walang ilaw, msy tao ba dyan?" "Pasensya na," sabi ng babae. "Ganito dito sir, Ng mga may ari ng trnasien ay mga nasa patag, nag-aabang ng costumer sa baba. Kapag nag-avail ka ng transient house, sasamahan ka nila dito, at ihahanda nila yan, lilinisin muna nila 'yan. Lalagyan nila ng tubig ang mga balde, lalagyan nila ng gas ang mga gasera, at mag-iimbak sila ng panggatong. Dahil kung tutuusin, intruder tayo sa lugar na ito ngayong gabi. Huwag ka ng umasa ng kahit ano pa mula sa serbisyong ganun. Hindi naman tayo nag-avail ng transient house sa baba, di ba nga?

Nanatili silang tahimik buong biyahe hanggang huminto ang sasakyan sa harap ng pamilyar na bahay. Hindi bumaba si Shiena sa kotse. “Bakit mo ako dinala rito? Hindi ako nakatira rito. Gusto kong pumunta sa bahay kong saan ako belong!” Maging ang bahay ay inayos ayon sa gusto ni Vanessa.

Kay tagal rin niyang inaasam na makita ito at makilala sa personal. "Tiyaka po, pwede naman kayong tumira dito sa bahay, kasama namin." "Malaki itong bahay, marami pang space at mga kuwarto. Welcome na welcome kayo dito." Nakangiting singit ng ina ni Tres at kumaway. Animo'y isang dalagang bisita kung ituring ang bala-e.

“Tara na sa sala, sabi kong saglit lang ako eh. Hindi ka marunong tumupad sa napag-usapan.” Sinimulan ni Savanna na lagyan ng ointment ang magkabilang binti ni Sabrina na prenteng nakaupo na noon sa sofa. Nakaunat ang dalawang binti sa harapan ni Savanna. Ilang sandali pa ay nawala na ang pangangati ng balat dito ng bata. “Bakit ang liit ng bahay niyo, Tita Savanna? Dalawang room lang? Walang second floor? Hindi kagaya ng bahay namin.”

sagot ko kay Trina Ilang sandali pa ay narating na namin ang bahay at sa totoo lang, hindi ako excited na bumaba dahil maraming masakit na alaala sa akin ang bahay na ito. Ni hindi nga ako masayang makita si Mommy dahil sa galit na nararamdaman ko sa kanya. Ni hindi ko nga siya nagawang kamustahin kay Trina dahil hanggang ngayon, bitbit ko pa rin ang sama ng loob ko sa kanya.

At sa pagbabalik niya, magpapasabog siya ng malaking surpresa na tiyak na ikagigimbal ni Triana. SAMANTALA sa bahay nina Triana sa Pilipinas ay hindi mapakali si Lucia habang nakaupo sa kanyang higaan. Isinandal niya ang likod sa headboard ng kama habang isa-isang tinitingnan ang mga larawan na dumating sa kanyang cellphone.

Tila hindi pa siya sigurado na sinasabi. "Ayos din 'tong si Lee eh, direct to the point," sabat pa ni Rina. "Doon muna kaya tayo sa bahay niyo, Trina?" Mas mabuti pa nga. Nang pabalik na kami sa bahay, kabadong-kabado pa ako kasi baka nandoon pa si kuya, pero mabuti wala na siya roon. Natauhan na siguro pagkatapos kong suntukin.

Kaya lang ako nandito para magkaroon ng closure sa kaniya at sa pamilya nila. Wala pa ring nagbago sa itsura ng bahay. Kulay puti pa rin ang kisame at renolyum pa rin ang gamit na panapin sa sahig. Naroon pa rin ang maliit na tv at ang bilog table sa sala. Naupo sa tabi ko si Tita Nadine. “Pasensya na sa biglaang pagtawag ko, hija.” “Ayos lang po. Para din naman po ito sa ikakapayapa ng kalooban natin.”