Tiya Isabel Monologue Script Novels & Stories

, pakiramdam niya ay narinig niya ang pinakamalaking biro sa mundo. How could these two words be used on Esteban's body? "Tita Isabel, you actually said good things to Esteban. It's not like you. Don't you want to embarrass yourself, and you want to help Esteban support the scene?" Angela Chu said with a smile.

Pagod na siya. At saka nito muling sinakop ang kanyang mga labi. Hindi na niya mabilang kung makailang ulit siya nitong inangkin. Basta ang alam niya, masarap sa pakiramdam kahit pagod. Saka siya napangiti at hinila nang antok. "WHERE'S tita Micah, tuko?" asar ni Isaac sa dalagang busy sa paglilinis ng playroom nina Moises.

" Huwag kayong magtago. Huwag kayong umasta na parang hindi kayo nakararamdan ng galit sa nalaman niyo. Sampalin niyo ako kung gusto niyo, sabihan niyo ako ng malandi, tatanggapin ko. " " Hindi ako lumapit sa'yo para awayin ka. Gusto ko lang namang maging maayos tayo, Tina. " Nangungusap na wika ni Isabella. " Nanggaling na ako sa pamilyang malaki ang galit saakin. Naranasan ko na ang lahat ng sakit sa kanila kaya ako na ang nakikiusap sa'yo na ayusin natin kung ano man ang dapat na ayusin sa pagitan natin. Gusto kong...gusto kong maging maayos tayo, Tina. "

Pilit kong kinumbinsi ang sarili ko na baka nga abala lang talaga siya sa trabaho. "Siguro abala lang siya sa trabaho kaya hindi makakapunta." Basa na rin ng luha ang mukha ko. Sinindihan ko ang huling papel na pera sa kamay ko saka dahan-dahang itmamao ang mabigat kong katawan. "Simulan na natin ang libing," sabi ko sa paos at putol-putol na tinig Biglang nagsalita si Tiya Isabel na nasa tabi ko, puno ng panunumbat ang tono,

banta ni Rajah. “Scene? Tito, asawa ko ‘tong ka-date mo. I think I have the right to talk to her,” sabi ni Justin. Humarap siya sa akin, ang hininga niya ay amoy whisky. “Ano’ng akala mo, Isabelle? Kapag nagsuot ka ng ganyan, makakalimutan ko na kung paano ka umiyak sa harap ko nung nalaman mong buntis si Monica? You’re still the same pathetic woman.”

Ngunit mabilis din itong bumalik. “Don’t expect miracles,” malamig niyang sabi. Hindi nagbago ang ekspresyon ni Ayesha. “I don’t,” sagot niya. “I just expect effort.” Napatingin siya rito. Diretso ang tingin ng babae. Walang awa. Walang takot. Parang hinahamon siya. —----- Sa veranda, nakaupo si Doña Isabella habang umiinom ng tsaa. Ngumiti ito nang makita si Ivan.

"You can't just say that out loud!" Ngunit napahinto si Isabella nang mapansin ang kulay ng pisngi ni Thea-at doon na siya tuluyang napanganga. "Oh. My. God." "What?" "You blushed! Ate, you're blushing!" sigaw ni Isabella habang nagtatakbo papunta sa sofa. "No way, no way! The Althea Velasquez-Miss Composed and Cold as Ice-kinikilig?!"

At ilang segundo lang… Tuluyan siyang nawalan ng malay. Tahimik ang buong kwarto matapos iyon. Mabigat. Madilim. At walang ni isang tao ang nagsasalita. Isa sa mga tauhan ko ang unang bumasag sa katahimikan. “What now, boss?” Tahimik akong nakatingin sa walang malay na katawan ni Isabella bago ako marahang tumalikod. “Bring her to the private facility.”

Nakangiti niyang tanong at inayos ang suot niyang salamin. This is it, Travis. Kailangan mo siyang mapaniwala sa mga kasinungalingang sasabihin mo. Kailangan mo siyang makumbinsi. Yumuko naman ako at nagpaawa. "Tita, may nangyari po sa amin ni Trinity." Nang tinignan ko si Tita Isabella ay nanlaki ang mga mata niya at napahawak sa dibdib niya. She was shocked.

"Excuse me, ayaw ko ng gulo kaya please—" "Shhh, Honey, let's just watch how she cries because of heartbreak. Your Tita Isabela wants you for Isaac. And this stupid girl right here is just dreaming of being the one where in fact she isn't. Isa siyang pulubi na walang mapuntahan kaya kung saan-saan dumadapo," Tita Kristina said before looking at me from head to toe. Kaagad na namasa ang mga mata ko sa insultong narinig.