Tiya Isabel Monologue Script Novels & Stories

Ewan ba at nakikialam pa ang mga h*******k. Palabas na sa kanyang silid sa kanilang mansion si Ysabella ng may marinig siyang karambola at hiyawan sa baba. Pupunta sila ng hospital ng kanyang mommy upang bisitahin ang kanyang daddy na nasa coma. Ilang araw din siyang nagnovena sa kanyang desisyon na lumabas sa monesteryo upang makasama at alagaan ang mga magulang. Labis namang nagulat at nalungkot ang kanyang mommy sa biglaan niyang pagdating at kung ilang ulit pa siya nitong pinababalik sa monesteryo. Ngunit nakapagpasya na siya, tama naman ang madre superyora na hindi lamang naman sa pagmamadre nasusukat ang paglilingkod sa Diyos; pero nangako naman siya sa sarili na babalik din siya sa lo

Dahlia’s POV “I welcome the opportunity to speak to all the people of Austria, wherever they live and whatever race they came from. Let me begin with a heartfelt thank you to all the people here who attend this party…” Kasalukuyan kaming nasa gitna ng isang malaking stage. Nasa gitna si nanay na nagsasalita sa micropono. She was delivering her speech to the people in front of us. Kanina pa ako kinakabahan baka kasi ay mapasabak din ako sa speech hindi ako prepared. Nasa tabi ko ang aking kapatid na si Isabella, ni hindi man lang ako nito pinapansin at tinataponan ng tingin. Napakaseryoso ng kaniyang mukha na para bang sinusuri ang mga tao sa harap namin. Hindi ba siya marunong ngumiti? Ganit

Ang dining ay puno ng masayang energy dahil sa bata na walang tigil sa kakatanong sa akin. Nakangiti lang ako habang pinagmamasdan siya na halos ubusin na ang laman ng plato niya, hindi ko akalain na ganito siya ka-energetic kapag nasa harap niya ang pagkain na gusto niya. “Can I call you Tita po?” magalang na tanong niya. Napatingin ako kay Isabella ng bigla siyang nagsalita hindi ako maka paniwala na lumabas ito sa sarili niyang bibig. Talaga bang sinabi ‘yun?

"You have no idea what is out there waiting for you, Ciara. You have no idea how many monsters are watching every single move we make, waiting for the exact moment to rip you away from me." "Then stop hiding behind your guards, your high walls, and your endless paranoia!" she shouts, her voice trembling slightly as her chest heaves with frustration, her eyes welling up with unshed tears of anger. "Hindi ko kailangan ng tagapagbantay! I can take care of myself!"

Paano ako kikilma kapag nakatayo sila sa harap ko, umaasang mamatay ako? "Lumabas kayo," sabi ko. Napakurap si Tiya. "Lucia!" "Lumabas!" Lumakas ang boses ko. Mas bumilis ang tunog ng monitor. Sumakit ang dibdib ko ngunit wala akong pakialam. Umusog si Tiyo nang isang hakbang. "Lucia, huwag kang sumigaw. Baka ang puso mo..."

Don't leave me, Isela! Why--- why can't I speak? There's no single word or sound coming out from my mouth! Why?! This can't be... No... No... No!!! "ISELA!!"

Para bang wala siyang halaga at hindi siya umiiral sa paningin nito. Hindi iyon matanggap ni Isabella. Ayaw niyang umalis nang wala man lamang napapala sa pagpunta niya rito. Habang nakatingin siya sa direksyon ng fitting room, bigla siyang nakaisip ng isang plano. “Mr. Montero, papasok muna ako para tingnan si Jessica.” Humakbang si Isabella pasulong. Ngunit nang makarating siya sa harap ni Craige, bigla niyang bahagyang pinilipit ang kanyang bukung-bukong at nagkunwaring nawalan ng balanse.

Aalis na sana siya nang magsalita si Czarina "Sige na, tumabi ka na sa amin." Wika nito kaya nilingon siya kaagad ni Tyrone pero umiwas na ito kaagad. "You heard mommy, right daddy? Tumabi ka na po sa kaniya." Masayang saad ni Isabella na ikinalaki ng mga mata ni Czarina. Pumayag siyang matulog si Tyrone kasama nila dahil sa pag-aakalang sa magkabilang dulo sila hihiga. Wala ng nagawa si Czarina nang tumabi na si Tyrone. Napalunok na lang siya at biglang nang-init ang mga pisngi niya nang magdikit ang mga balat nila.

She refused to greet any of us. “Good afternoon po,” I said, breaking the silence. Kaso ay walang bumati pabalik sa akin. Lumapit si Darius sa akin at saka ako hinalikan na lang sa ulo. “Good afternoon,” he whispered in my ear. At dahil lumapit sa akin si Darius, doon pa lang napatingin si Tita Vivienne sa akin. She looked at me coldly beside her son. “Huwag na ’tong patagalin pa. I want to talk to Isabella alone,” sabi ni Tita sa amin.

"Mavis anong ibig sabihin nito?!" Masakit man ang ulo ay nagawa kong gumising at magmulat ng mata ng umalingaw-ngaw ang galit at striktang boses ni Tiya Ysabella. Ilang segundo pa lang ay agad nang pumasok sa akin lahat ng pangyayaring kailanman hindi ko malilimutan. Napabalikwas ako ng bangon at sumalubong sa akin ang mangiyakngiyak at galit na mga mata ni Tiya Ysabella. Her hands trembled, his gaze darting between me and the figure beside me. Panic flickered in his eyes, disbelief tightening his features.