Tula Tungkol Sa Emosyon 소설 & 이야기

"...H-halos ako pa ang takot na takot na baka masaktan ka noon.. Y-yun naman pala.." Ngunit sa kasamaang palad, panandalian lamang yun. Nagwagi pa din ang malalim na emosyon. Emosyong hinulma ng mga katanungan, kaguluhan sa isip at puso. Nang sakit na dulot ng biglang pag iwan ng isang taong naging malaki ang impact sa buhay niya. Akala mo'y may naka barang bato sa lalamunan kaya hindi matapos tapos ang binabaybay na salita ni Mau.

VALERIA FUENTES POV TULALA akong nakatingin sa harap ng salamin. Nandito ako sa banyo, may bakas ng luha sa mga mata habang nag-aalala ako sa posibleng kalagayan ngayun ni Carlos Alam kong hindi ako dapat makaramdam ng ganito pero hindi ko mapigilan ang sarili ko. Natatakot akong isipin na baka napahamak na si Carlos!

maingat niyang pahayag. Honestly, hindi niya alam kung ano ang tamang salitang sasabihin. Pakiramdam niya, ang babaeng nasa harapan ay mistulang babasaging kristal ang emosyon. Baka masagi niya ang ipinagbabawal na bahagi ng emosyong iyon at mababasag na lang ito bigla. Nababasa niya sa mga mata nito ang labis-labis na poot at kalungkutan. Saan nagmula iyon? Ano'ng pinaghuhugutan?

Tumulo ang luha ko, pero hindi ko mawari kung ito ba ay dahil sa tuwa, kaba, o halo na ng lahat ng emosyon. Napatingin ako sa pinto ng kwarto, iniisip kung paano ko sasabihin kay Ryan. Alam kong magugulat siya, pero sa parehong paraan, alam kong magiging masaya rin siya. Napahawak ako sa tiyan ko, isang maliit na buhay ang nagkakaroon ng pag-asa sa loob ko.

Lumuha lang, siguro ito na 'yung tinatawag nila na tears of joy. "Hey Shella, my love. Okay ka lang ba? Sumasakit na naman ba ang ulo mo? Nahihilo? Gusto mo magpasecond opinion tayo about-" "Hindi, ayos lang ako. Kumalma ka nga Jolo. Abnormal ka talaga eh 'no," natatawa kong saad at mabilis na napapabuntong hininga. Hindi lang si Jolo ang kailangan kumalma dahil ako. Alam ko sa sarili ko na may kakaibang emosyon ang ngayon ay nag uumapaw sa puso ko. Na hindi ko alam kung paanong kalma pa ang gagawin ko dahil sa kabila ng sayang nararamdaman ko ay hindi rin tumitigil sa pagluha ang mga mata ko.

Gusto naman niya talaga itong umalis na sa kanila pero bakit ang bigat sa pakiramdam? Tumingala siya upang hindi maiyak. Malamang ay hormones na niya ang dahilan ng emosyon niyang iyon. Sakto namang bumukas ang banyo at niluwa noon si Theo na nakatapis ng tuwalya at nagpupunas ng buhok gamit ang isa pang maliit na tuwalya. Mabilis siyang tumayo at sinuri ang mukha nito. Bukod sa labi nito ay mukhang wala na itong ibang sugat.

bigla kong natigilan nang ngumiti siya ng konti, halos imperceptible. “Hindi kita iiwan.” Ang simpleng linyang iyon ay parang martilyong tumama sa puso ko. May init. May bigat. May hindi ko maipaliwanag. Pero bago ko pa madugtungan ang emosyon, biglang nagsalita si Tito Rafael, mas malalim ang tono. “May isa pang bagay na kailangan nating pag-usapan.”

Tumango naman ako kaagad, pero tinawanan niya lang ako. “There's no way I'm letting you read it. It should be right after I posted the video, so you could feel the depth of my emotions,” katuwiran niya. “Ang OA naman ng to feel the depth of your emotions,” pagbibiro ko. “Dapat bang nay maramdaman ako? Okay lang din naman siguro kung wala dahil wala rin naman tayong nararamdaman para sa isa't isa. Para lang to sa deal natin, 'di ba?”

“Okay lang. Hindi mo kailangan magpaliwanag.” Napasinghap si Emma, at tuluyang tumulo ang luha. Tahimik lang, walang hikbi, luha ng pagod at pangungulila. “Pasensya na po,” bulong niya. “Hindi ko po alam kung bakit bigla akong naging emosyonal.” Ngumiti ang ginang, puno ng pag-unawa. “Minsan, hindi mo kailangang malaman ang dahilan,” wika nito. “Sapat na ang maramdaman.”

Tanong nito. Napatitig siya rito. At katulad ng unang pagtagpo ng mga mata nila ay muli niyang nakita ang mga emosyon nito. Mga emosyon na madalas makikita lang sa mga taong tinalikuran at inabandona. Weak and lost at naghahanap ng magkakalinga. "Madami na masyadong nakakapagod pag-ilalahad ko lahat," walang bakas na kahit anong emosyon na sabi niya habang nanatiling nakamasid rito.