روايات وقصص ضمن Tula Tungkol Sa Wikang Pambansa

"Anna… Are you willing to runaway with me out of this chaos?” Halos malaglag ang panga ko. Hindi dahil sa alok niya, kundi dahil sa paraan ng pagsasalita niya. His English was flawless, sharp, and sophisticated, as if it were his first language. Wala na ang puntong-lalawigan na nakasanayan ko. "Lando? You... you speak English?"

Kasalukuyang taon... Silid aralan sa Kaharian ng Sarsul... Mainit at makulimlim ang umaga sa Kaharian ng Sarsul nang magtitipon-tipon ang mga Prinsipe mula sa iba't-ibang angkan na parehong mga bampirang nabibilang sa itim na lahi. Sa loob ng mataas na silid-aralan kung saan isinasagawa ang pag-aaral ng wikang Ukil, isang lumang wika ng mga bampira, ay mataimtim na nakikinig ang mga prinsipe habang nagsasalita sa harapan ang kanilang maestro. May tatlong libro at isang kwaderno sa bawat lamesa at pluma upang isulat nila ang mga importanteng punto na sinasambit ng kanilang guro.

Mukhang mabait naman si Susan kaya nagkalakas loob siyang magtanong. "Inagta alabat." Napakunot ang noo niya. Ngayon niya lamang narinig iyon. "Nanganganib na mawala na ang wikang iyan. Siguro sa darating na panahon, hindi na maririnig na may nagsasalita. Ang mga anak ng mga katutubo rito ay unti-unting natututo ng tagalog." Napatango siya. Nagmamasid siya nang may makitang naglalaro na mga bata. Pero nagtaka siya dahil may pinagitnaan ang mga itong tila isang lalake.

Narinig nina Alex at Phillipa ang binulong ni Nelly ngunit hindi nila naintindihan ang kanyang pinag-uusapan. Nagkatinginan ang ibang mga estudyante at naisip na malamang na wala nang pag-asa ang sitwasyon. Karamihan sa kanila ay kumuha ng Pranses o Espanyol sa paaralan. Ang Malay ay isang hindi pangkaraniwang wika sa edukasyong Amerikano. “Walang tao?” Pasigaw na tanong ni Sebastian, ngunit walang humakbang.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Hindi ko alam kung ano ang problema ng babaeng ito pero kanina ko pa napapansin ang mga pasaring nito. "What's wrong with our language? I don't think it's against the law speaking tagalog in my homeland." Sarkastikong sagot ko rito. I am trying to be nice since mga dayuhan sila pero sinusubukan ako ng babaeng ito. Lakas ng loob piliin ang Pilipinas eh hindi naman marunong magtagalog. "Because we don't know what you are talking about. You might be badmouthing us already." Patutsada naman nito sa akin.

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

Sabi at pumikit na. “Okay princess” sagut niya at Pina andar na ang kotse. Hanggang Ngayon ay Greek language parin Ang nagagamit Kong salita dahil Hindi sila marunong magsalita ng Tagalog at sa English naman ay mahina sila Kaya para madali nilang ma intindihan Ang lahat ay kailangan Kong mag salita sa kinalakihan nilang lenguwahe.

"Ganito ba talaga kapag buntis? so weird, ha! Para tuloy.. I don't want to get pregnant. You look baliw and i don't want to look like a baliw too!" Tumaas naman ang isa nyang kilay sa sinabi nito. Baliw? Sya? Agad naman syang nagpunas ng luha. "Excuse me, natawa lang ako kasi lumalabas nanaman yang kaartehan mo na pilit mo tinatago. Bakit ba kasi pinipilit mo ang sarili mo magsalita ng puro tagalog o puro english? E sanay ka sa minimix mo mga salita mo."

seryoso nitong wika Kaagad din namang nagsalubong ang kilay ko "Natural, alam mo naman na wala akong work eh. Umaasa lang din ako sa allowance na bigay ni Lolo at may mga pangangailangan din ako, Kuya Carlos." muli nitong wika. Hindi ko naman mapigilan ang mapabuntonghininga.