Tumingin Sa Aking Mata 소설 & 이야기

Tila sasabog na ako sa sobrang init at pagnanasa nang magtama ang aming mga mata. "My mate," bigla akong nakarinig ng tinig sa loob ko. Kasabay no'n ang hindi ko maipaliwanag na sakit na parang sasabog ako at may gustong kumawala na halimaw sa loob ng katawan ko. Hindi ko siya kayang kontrolin, sobrang napakalakas niya. Nakita ko ang pagkagulat sa mata ng kalaban kong may ekis habang nakatingin siya sa akin na unti-unting nagpapalit anyo. Ramdam ko ang sobrang takot sa kanyang mga mata ng makita at makilala kung sino ang lobo ko. "Fenrir!"

Baka mabaliw na ako sa pag-iisip ng mga negatibong bagay na nangyari sa'kin ngayong araw. Pinagmasdan ko ang itsura ko sa salamin. Halata pa din ang pamamaga ng aking mga mata. Kung titingnan mo ako ay masasabi mo kaagad na malungkot ako. Ika nga nila, 'eyes won't lie'.

Unti- unti kong iminulat ang aking mga mata nang maramdaman ko ang sinag ng araw na tumama sa aking mukha. Mabigat pa ang mga talukap nito kaya ilang beses ko itong kinusot-kusot. Ramdam ko rin ang panginginig at pangangalay ng buo kong katawan. At ang malala ay parang sobrang hapdi ng aking pagkababae.

“Ate Rain, kakain na po.” Umiling ako at halos pumikit na rin ang mata. Nakita ko ang pag-alala sa kanya nang lumapit sa akin . I can't uttered a word kaya hindi ko masabing masama ang pakiramdam ko. Bawat pagmulat ng mga mata ko ay nararamdaman ko ang hilo, para bang umiikot ang paligid ko.

Hindi ko na alam ang sumunod na nangyari ng tuluyan ng pumikit ang aking mga mata. *** Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata, kinusot kusot ko pa muna dahil malabo pa ang paningin ko. Inilibot ko ang paningin ko saka bumangon ng makita ko si Venus na nagsasalin ng parang tsaa sa isang maliit na tasa.

saad nito habang titig na titig sa mga mata ko. Sobrang lapit gn pagitan nga mga mukha namin sa isa't isa. Ni hindi ko magawang umiwas ng tingin. Napapako ang mata ko sa magandang anyo na nasa harap ko. Again I felt something strange on my stomach. Butterflies. No. Hindi ko dapat maramdaman 'to.

Tumingin ako sa salamin. Namumutla ang mukha ko, may bahid pa ng tuyong luha ang aking pisngi, ngunit may bagong apoy na nagliliyab sa aking mga mata. Hindi na lang ito tungkol sa akin. Tungkol na ito sa buhay na dinadala ko. Huminga ako nang malalim, pinatatag ang aking mga tuhod, at binuksan ang p***o upang harapin ang aking hatol.

dagdag niya, habang nakatingin sa akin ang mga mata niya ngayon. Napalunok ako sa sarili ko. Ramdam ko ang pamamaga ng lalamunan ko. Para bang nahihirapan akong mangapa ng mga salita. Mapungay ang dalawang mata niya, nakatitig sa akin ngayon. Ngayon ko lang nakita kung gaano kaamo ang tingin niya sa akin. Parang nangungusap ang kanyang mga mata. Umawang ang kanyang mapupulang mga labi.

Magkadikit pa rin ang aming mga ulo at amoy na amoy ko rin ang medyo naghahabol nitong hininga na tumatama sa aking mukha. Nakapikit pa rin ito kaya malaya kong pinagmamasdan ang napakaamo nitong mukha. Sana lagi na lang itong ganito. Maya lang ay unti unting bumukas ang magaganda nitong mata at nag tama ang mga paningin namin. May napansin akong biglang dumaang emotion sa mga mata nito na dagli din nawala. At napalitan na ngayon ng nanlilisik nitong matang nakatingin na sa akin.

Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit kakaiba ang nararamdaman n'ya sa mag-inang ito. Kanina pa s'ya hindi mapakali. Para bang may connection sila sa isat-isa na hindi n'ya mawari. Sa unang kita n'ya pa lang sa bata kanina ay kakaiba na ang nararamdaman n'ya rito lalo na ang mga mata nito na kapareha ng kulay ng sa kan'ya.