Twisted Mga Nobela at Kwento

แม่ทัพไร้พ่ายอย่างเขา ต้องแต่งงานตามสัญญาหมั้นหมายกับเจ้าสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นสตรีที่เรียบร้อยอ่อนหวาน แต่ที่อยู่ตรงหน้าข้านี่คือสิ่งใด ''เรียนท่านแม่ทัพ ฮูหยินน้อยหายไปขอรับ''

เมื่อมีสาวงามมาเสนอตัวให้ถึงที่ ชายชาติทหารอย่างเขามีหรือจะปล่อยผ่านไปได้ แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีนางกลับหายไป เขาตามหานางแทบพลิกแผ่นดิน แต่เมื่อพบนางแล้วสิ่งที่นางเอ่ยออกมามันทำให้เขาแทบทรุดลงกับพื้น

"เพียงเพราะข้าหลงรักสตรีนางหนึ่ง สตรีที่มีคนรักอยู่ก่อนแล้ว....." 'โจวหนิงเฉิน' หรือที่ใครๆ ต่างเรียกเขาว่า อ๋องหนิงเฉิน ในสายตาทุกคนเขาเป็นตัวร้ายผู้ครองฉายารูปงาม อำนาจและเงินทองเป็นเพียงสิ่งประดับ แม้แต่ฝ่าบาทยังต้องหวั่นเกรงให้เขา ครองตัวเป็นโสดไร้พันธะ วันหนึ่งกลับหลงรักสตรีชาวบ้านธรรมดา นางมีคนรักอยู่แล้ว ความรักของนางท่วมท้นหวานชื่น เขาทำได้เพียงยืนมองทั้งคู่ด้วยใจที่ปวดร้าว เจ็บปวดที่เขามีทุกอย่างแต่ไม่สามารถสู้บุรุษผู้นั้นได้ ภายหลังรู้ว่าความรักที่นางมีให้ชายผู้นั้นสูญเปล่า เขาเพียงให้อำนาจและเงินทองมาล่อเล็กน้อย ชายคนรักของนางก็ยอมแลกและละทิ้งนางได้อย่างง่ายดาย แต่เขากลับถูกมองว่าเป็นตัวร้ายในสายตานางเพียงแค่อยากให้นางได้เห็นธาตุแท้ ความรักและความอบอุ่นที่พึ่งพานพบ เขาใช้มันทำร้ายนางเพื่อให้ได้นางมาครอบครอง ยิ่งนางหนี ปฏิเสธ หวาดกลัวเขา ยิ่งทำให้เจ็บปวดหัวใจ แต่เพื่อไม่ให้นางหายไป เขาจึงกักขังนางเอาไว้ในกรงรักที่เขาสร้างไว้ตลอดไป "หากเจ้าลองตรองดูสักนิด เจ้าจะรู้ว่าที่ผ่านมาท่านอ๋องไม่เคยทำร้ายเจ้าเลย คนที่ทิ้งเจ้าไปเพื่อเลือกเงินทองและอำนาจต่างหากที่ทำร้ายเจ้า"

กู้หนิงอัน บุตรสาวตัวกลมจอมพลังของ กู้เฉิงเยี่ยนกับซูเหมยหลัน เติบโตมากับการฝึกฝนวรยุธ นางแอบตามบิดาเข้ากองทัพจนได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองแม่ทัพ และต่อมาได้เลื่อนเป็นแม่ทัพใหญ่ แต่ราชโองการแต่งตั้งมาถึงจวน ความลับที่นางปลอมตัวเข้าไปในค่ายทหารก็ถูกท่านย่าและท่านแม่จับได้ ราชโองการแต่งตั้งเป็นเหมือนใบสั่งตาย ฐานหลอกลวงเบื้องสูง โชคดีที่ท่านย่าของนางถือจดหมายของบุตรชายนาง เข้าวังไปขออภัยโทษจากฝ่าบาท แต่เมื่อรู้ว่า นางเป็นสตรี ฝ่าบาทกลับไม่โกรธแถมยังมอบรางวัลที่แสนจะยิ่งใหญ่ให้นางอีกด้วย คือการแต่งงานกับองค์ชายที่มีรูปร่างงดงามที่สุดในวังหลวง! นิยายเรื่องนี้ไรท์เขียนต่อในภาคลูกของนิยายเรื่อง ชาตินี้ข้าขออยู่ห่างจากคนไร้ใจเช่นท่าน แต่เนื้อหาแยกกันค่ะ สามารถอ่านแยกได้เลยไม่งง

"ความผิดของท่านพี่มิใช่ความผิดของข้า ทำไมข้าจะต้องมารับเคราะห์แทนนางด้วย เรื่องจริงหรือไม่ท่านมั่นใจได้อย่างไร? ข้าเชื่อว่าท่านพี่ปรากฏตัวในสักวันหนึ่ง เมื่อนั้นท่านต้องสืบสาวราวเรื่องหาข้อเท็จจริงเสียก่อน เป็นถึงท่านแม่ทัพก็ต้องมีความยุติธรรม ไม่ใช่อยุติธรรม หากเป็นเช่นดั่งที่ว่าไว้ ข้าน้อยยินดีรับผิดแทนท่านพี่แต่โดยดี" อะไรทำให้ฉันพูดอย่างนี้ออกไปนะ เสี่ยวเยา รนหาที่ตายแท้ๆ "ได้! ในเมื่อเจ้ากล้าพูดเช่นนี้กับข้า..." นิ้วชี้ที่เรียวยาวของท่านแม่ทัพจับลำคอขาวนวลของนาง ไว้ แม้จะไม่ออกแรงใดๆ แต่เหมือนจะบอกเป็นในว่า 'หัวเจ้าจะหลุดออกจากบ่าแน่นอน' ท่านแม่ทัพผู้นี้เปลือกนอกงดงามดั่งกว่าบุรุษทั้งหมดในใต้หล้า น่าเสียดายที่ถูกจารึกไว้ซึ่ความโหดเหี้ยมของเขาไว้ในหน้าประวัติศาสตร์

เมื่อโบ๋ตั๋น องุ่น และหลินหลิน สามสาวผู้ที่ติดซีรี่ส์เป็นชีวิตจิตใจ ได้นัดกันบินลัดฟ้าไปเที่ยวตามรอยซีรี่ส์และไปหาผัวเอ้ยไปส่องผู้ชาย หวังให้หัวใจดวงน้อยๆได้กระชุ่มกระชวย แต่ต้องมีอันซวยเมื่อตื่นมา...

แม่ทัพหนุ่มหนิงเฟยอวี้ถึงคราวต้องแต่งภรรยา สะใภ้ที่ท่านแม่ของเขาเลือกมานั้นเห็นว่าเป็นสตรีที่เหมาะสมจะเป็นภรรยาและมารดาที่ดีในอนาคต เป็นคุณหนูในห้องหอผู้เพียบพร้อม แต่ไฉนเมื่อแต่งไป (แค่คืนเข้าหอก็รู้) แล้วกับรู้สึกว่าคำว่าเรียบร้อยอ่อนหวานนั้นช่างห่างไกลจากนางยิ่งนัก ที่เหมาะกับนางควรจะเป็นซุกซนทะเล้นซะมากกว่า คำว่าเรียบร้อยอ่อนหวานนั้นช่างห่างไกลนัก แต่ความขี้อ่อนขี้ประจบกับทำได้ดีทีเดียว

เมิ่งเถียนซีทะลุมิติมาอยู่ในดินแดนที่นางไม่รู้จัก หยางเฟิ่งเจี๋ยได้ย้อนเวลากลับมาในห้วงอดีตของชีวิตตนเองอีกครั้ง คนทั้งคู่มีสัญญาหมั้นหมายต่อกันและยังมีความเกี่ยวพันกับหยกโลหิตร่วมกันอีกด้วย มีหลายเรื่องที่เมิ่งเถียนซีจะต้องสะสางปัญหา มีหลายคนที่หยางเฟิ่งเจี๋ยอยากจะแก้แค้น หยกโลหิตทำให้เมิ่งเถียนซีทะลุมิติมาในดินแดนที่นางไม่รู้จัก หยกโลหิตทำให้หยางเฟิ่งเจี๋ยย้อนเวลากลับมาในช่วงเวลาที่เขายังเป็นเพียงท่านอ๋องผู้สง่างามมากความสามารถ คนหนึ่งอยากดูแลปกป้องทุกคนในครอบครัว แต่อีกคนอยากกลับมาล้างแค้น หยางเฟิ่งเจี๋ยตั้งใจจะแก้ไขเรื่องราวเกี่ยวกับชะตาชีวิตของตนเองและคนรอบข้าง มีทั้งคนที่เขาอยากจะปกป้องและมีหลายคนที่เขาจะต้องล้างแค้นจนอีกฝ่ายพังพินาศ ในขณะที่เมิ่งเถียนซีพยายามหาคำตอบให้แก่ตนเองว่านางมาที่ดินแดนฉิงอันเพื่ออะไร แล้วชีวิตของคนทั้งคู่จะจบลงแบบใดในดินแดนฉิงอันแห่งนี้

อวี๋เจียวหว่าน คุณหนูรองแห่งตระกูลอวี๋ ผู้มีพละกำลังมหาศาลและฝีมือปลายจวักเป็นเลิศ ต้องแต่งเข้าจวนแม่ทัพแทนพี่สาว ทว่าสามีของนางคือ เซี่ยกู่หาน แม่ทัพไร้พ่ายผู้แสนเย็นชาและมีโรคประหลาดคือรังเกียจอาหารทุกชนิดในใต้หล้า ร่างกายของเขาทรุดโทรมคล้ายกิ่งไม้แห้งรอวันหักสะบั้น คืนเข้าห้องหอแทนที่จะร่วมดื่มสุรามงคล หญิงสาวกลับงัดกระทะทองเหลืองคู่กายออกมาตั้งเตาไฟ กลิ่นหอมของสมุนไพรและเสียงเคาะกระทะดังกังวานปลุกประสาทสัมผัสที่หลับใหลของท่านแม่ทัพให้ตื่นขึ้น “ท่านแม่ทัพ หากท่านยังดื้อดึงไม่ยอมกลืนข้าวลงท้อง ข้าจะใช้ตะหลิวใบนี้งัดปากท่านเอง”

ซางเหมียน บุตรสาวเสนาบดีกรมพิธีการ ผู้รักความสงบและการนอนเป็นชีวิตจิตใจ ต้องแต่งงานเข้าจวนอู่อันโหว เว่ยฉือเซียวแม่ทัพหนุ่มผู้เคร่งครัดในระเบียบวินัย วันแรก เขาปลุกนางให้ตื่นยามเหม่าไปวิ่งรอบจวน วันที่สอง เขาบังคับให้นางคัดตำราพิชัยสงคราม วันที่สาม เขาขู่จะจับนางไปฝึกทหาร! นางตั้งใจจะใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มตากแห้งที่ไร้ปากเสียง แต่สามีตัวดีกลับไม่ยอมปล่อยให้นางอยู่นิ่ง ทว่า... ภายใต้ความเข้มงวดนั้นกลับมีความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ และภายใต้ความเกียจคร้านของนาง ก็มีความเฉลียวฉลาดที่พร้อมจะปกป้องสามี "ท่านพี่ วันนี้ข้าของดวิ่งได้หรือไม่เจ้าคะ" "ได้ แต่คืนนี้เจ้าต้องออกแรงอย่างอื่นแทนนะฮูหยิน"