Wasn't In Tagalog Novels & Stories

anito, tagalog na naman. Natawa na naman siya, pero naalala niya ang araw na iyon kung kailan sobrang basag siya. Naging malungkot ang mukha niya bigla, "I feel like that's the worse day I ever had."

"Let's go home, hindi na darating ang Ninong Pierce mo." Tinitigan lang siya ng bata. Naiintindihan ba siya nito? Sa tuwing nag-uusap kasi ang mga ito, siya ang hindi nakakaintindi. She was not sure if she understands Tagalog. "Umuwi na tayo," ulit niya, by syllable ang pagkakabigkas.

Yan agad ang bungad niya sa'kin na may halong inis dahil sa nakita niya. Lance bakit bigla kang nawala? Bakit hindi mo na ako binalikan? Hinanap kita kong saan pero hindi kita nakita. Hinanap? Hinanap mo ba talaga ako oh nagpakasaya kana noong sumama ka sa kababata mo? Pwede ba Fe kahit ngayon lang magkatotoo ka naman sa sarili mo. Nabigla ako sa sinasabi niya at hindi agad ako nakapag-salita non. Pero pinili ko paring magpaka-tatag alang-alang sa anak ko.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

Tila ba parang minamartilyo. Winona? Who is she? Tanong ko sa aking isipan habang hinilot-hilot ko ang aking masakit na sentido. Bakit parang pamilyar ako sa pangalan pero hindi ko lang maalala kung saan o kung anong hitsura nito.The name sounds very familiar. O baka pamilyar dahil pangalawang beses iyong binanggit ng lalaking iyon sa pagmumukha ko.

malakas na d***g niya, mukhang nagulat sa ginawa ko. "Ayan! Nagtatagalog ka naman pala kapag nasasaktan!" "That's the only Tagalog word that I can say without stuttering!" he defended. Isang beses ko pa siyang hinampas bago ako lumayo sa kaniya at nagpatuloy na sa pag-iimpake. Hinayaan ko nalang siyang magreklamo nang magreklamo hanggang sa tumahimik na lang din siya dahil hindi ko pinapansin.

Alaala ni Lance "Daddy!" masayang tumakbo si Lance papunta sa kanyang ama nang makita niya itong nakatayo sa tarangkahan. Mahigit isang taon na niya itong hindi nakikita, kaya labis siyang nasabik at natuwa. Agad siyang niyakap ng kanyang ama. "Masaya akong nakauwi ka na, Dad. Miss na miss ka na namin ni Mommy. Sabi niya, sobrang abala ka raw sa trabaho kaya hindi ka makauwi," masiglang kwento ni Lance.

mahinang bulong ng kanyang anak ngunit rinig naman ito ng lahat. She chuckled and replied, “They are using Tagalog, baby. It’s a language used by Filipino people.” “Is it in Europe?” “No.” Umiling siya rito. “It’s in Southeast Asia.” “Oh.” Napatango-tango ito. “Eat more vegies, okay?” aniya sa anak. Nakangiti namang tumango ang bata at nagsimula nang kumain.

Kahit maingay ang paligid ay para kaming may sariling mundo. "I'm in a relationship at dapat ay hindi ako nakikipaghalikan sa'yo," mahinang sagot ko habang namumungay ang mata. Parehong dala ng alak at ng kanyang halik. "What made you think na hindi ka niloloko ng boyfriend mo? Nandito ba siya?" tanong niya at nagpalinga-linga sa paligid. "He's not here. He's in Singapore," maikling sagot ko.

Kita ko naman kung pa'no mag tagis ang mga bagang nito habang nakatitig sa'king mga mata ng tuwid. He laughed evily at me. “Hindi ako nakikipag biruan sa'yo Catherine! Tumakas kalang nag mamaang-maangan kanang hindi ako kilala! At saan ka naman pupunta kanina? Makikipag kita ka sa magkapatid na Suitarez na 'yon ulit?! Don't you dare to fucking disappoint me Catherine!” nagulat naman ako ng mag tagalog ito means he is a Filipino.