Wrenched Heart の小説・ストーリー

Pinagmasdan niya ang binata na sunod-sunod na ang paglagok ng beer. "But it's so hard to be strong, when you've been missin' somebody so long. It's just a matter of time i'm sure, but time takes time and i can't hold on. So won't you try as hard as you can to put my broken heart together again,"

Sabay hinugot ko ang screw driver at nagsimulang sumirit ang dugo mula rito. “Anak ng…” napabulalas ang isa pang mama na nakaupo sa driver’s seat. Hindi ko pa din natatanggal ang tali aking mga kamay. Pumipintig na ng mabilis ang tibok ng puso ko sa sobrang kaba.

Tumango lang si Enrico at hinayaan na siyang umalis. Taas baba ang dibdib niya, pilit na pinapakalma ang sarili. He won't know how much her heart hurts. It was as if someone had grabbed an axe and ripped open her chest, severing her heart into two pieces and leaving her body damaged. Her heart was filled with blood. She gripped the broken heart in her hands, writhing in agony as she noticed that each petal was still actively flowing. “Enrico..." nulong ni Carmina sa kanyang puso, “We are a good couple, how can we just divorce?”

Nahagip kasi ng kanyang paningin si Matt na kahalikan ang sopistikadang babaeng kasama nito. Dahan-dahan niyang inihimlay ang ulo sa balikat ni Jester. She felt such warmth tear na pumatak sa mga mata niya. Obviously, it wasn’t a tear of joy sa katotohanang nakuha na niya ang atensiyon ng lalaking pinapangarap niya noon. Instead, it was a tear of sadness, for her heart is sinking knowing na sa mga oras na iyon ay may kahalikang ibang babae ang matalik niyang kaibigan.

Bumabaliktad man ang sikmura at naiiyak sa matinding pagkaawa sa kahabag-habag na sitwasyon ko, pinilit kong lunukin ang dugong nasa loob ng bibig ko. Maya-maya pa ay huminto ang pagsuntok at pagtadyak niya sa akin. Akala ko ay tapos na ang paghihirap ko sa araw na ito pero mukhang nagsisimula palang yata siya. Agad niya akong dinampot na parang isang basura at inihagis ng pagkalakas-lakas sa kabilang parte ng kanyang opisina. Dahil sa pagod at panghihina, hindi ko na nagawa pang iiwas ang aking katawan sa kanto ng lamesang nakalagay sa gitna mismo ng silid. Malakas na tumama ang aking tagiliran sa kanto mismo ng lamesa. Nakaramdam ako ng matinding sakit at parang narinig ko ang pagtunog ng

Ngunit dahil sa kalasingan ay parang napakabigat ng katawan ko at nanlalambot sa paggalaw. I felt a sting of pain on my heart, like it was being pinched again and again. Kinakapos na rin ako sa hininga. I'd climb every mountain And swim every ocean Just to be with you And fix what I've broken 'Cause I need you to see That you are the reason

Gusto kong magwala, ngunit tila ako napag-iwanan ng lakas sa mga sandaling ito. Gusto kong sumigaw, ngunit naninigas ang aking panga. Nagmistula ring disyerto ang aking lalamunan. Tanging ang impit na iyak lamang ang aking nagagawa upang ilabas ang lahat ng sama ng loob na naipon sa loob ng ilang taon.

Marami ding aparato ang nakakabit sa katawan nito. Hinawakan niya ang kamay nito at nilapat sa pisngi niya. "Ma, bangon ka na riyan. Pagalitan mo 'ko kasi bumalik ako ng walang kasamang boyfriend. Ma!" Napakasakit sa kanya na makita na para itong lantang gulay sa higaan. Mayroon itong Coronary heart disease. Ilang beses na raw itong inatake ayon kay Judith.

"Tapos inililibot ng tela ang sarili nito sa nahuli hanggang kapusin ang tao sa loob niyon at tuluyang mawala nang walang kahit na maliit na bakas ng pagkawala nito." Muling dinaga sa kwento niya. Base kasi sa tinig nito at ekspresiyon ng mukha niya habang nagkukuwento ay parang makatotohanan ang mga sinabi niya. Hinawakan ko ang kamay ni Heart. Nalaman kong ang tapang na ipinapata niya ay pawang tapang-tapangan lamang dahil nanlalamig ang mga kamay nito sa kaba. Pansin ko rin ang paghawak ni Caleb sa kabilang kamay ni Heart. Nanginginig ang mga kamay nito habang hawak ang kamay ng babae.