Novel & Cerita กลับชาติมาเป็นที่รักในใจหวังฉาน

ป้าหวังแจ้ง “เนี่ยนเนี่ยน ในที่สุดเธอก็กลับมาได้เสียที ฉันรอเธอตั้งนานแล้วเนี่ย” เฉิงหว่านซินวางนิตยสารลง

เตชินเงียบไม่ตอบ ณัชชาจึงเอ่ยต่อว่า " พี่อย่าไปหวังอีกเลย ว่าจะได้คุณพิมกลับคืนมา อย่าหวังว่าคุณพิมจะให้อภัย เพราะการง้อแบบพี่มันไม่ได้แสดงถึงความจริงใจที่พี่มีต่อคุณพิมเลยสักนิด

ทว่าความสุขเมื่อครู่อยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อเผยฉางอันพานางกลับมาถึงเรือนเล็กหลังวัด เขากลับเย็นชาใส่นางอีกครั้ง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังเมื่อครู่ ถูกสายตาเย็นชานั้นทำลายไปจนสิ้น

“ถ้าหนูยังยืดหยัดที่จะอยู่ที่นี่เพื่อคนที่รักอย่างที่ตั้งใจ หนูก็อย่าเพิ่งหมดหวังเลยนะลูก แม่เชื่อว่าสักวันพี่ภัคจะเข้าใจ ให้อภัยกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น และเมื่อถึงวันนั้น หนูกับเขาจะได้กลับมารักเป็นเหมือนเดิมนะลูกนะ” คำพูดนั้นเป็นเหมือนแสงไฟเล็ก ๆ ที่ส่องเข้ามาในหัวใจ ชนา กานต์ยิ้มได้ทั้งน้ำตา เธอยังรอคอยวันนั้นอยู่เสมอมาไม่ว่าลืมตาหรือหลับตา ก็ได้แต่ภาวนาให้ผ่านช่วงเวลาร้าย ๆ ไปได้ในสักวัน

“ความรักของฌามันว่างเปล่าไปนานแล้วขวัญ จะให้เดินกลับมาในสถานะอื่นได้ยังไง” ฌานินรู้ว่าเพื่อนกำลังกังวลแทน แต่ในใจของเธอกลับว่างเปล่า สิ่งเดียวที่หวัง คือให้คลื่นเข้าใจว่า บางความสัมพันธ์ ไม่อาจหวนกลับไปในชื่อที่เรียกว่าความรักได้ … โดยเฉพาะความสัมพันธ์ที่เคยเป็นความเจ็บ ปวดมาก่อน

หนึ่งเดือนต่อมา ณ จวนสกุลถาน เมืองหูเหอ ถานไห่ชินที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านเกิดได้เพียงสองวัน กำลังยืนอ่านจดหมายจากม้าเร็ว ด้วยใบหน้าที่ผ่อนคลายยิ่งนัก ทุกอย่างมันเหมือนจะจบง่ายดายเหลือเกิน ทั้งที่ผ่านมาในชาติก่อน นางประสบกับความเจ็บปวดสาหัสเหลือเกิน แต่มาวันนี้ บทที่มันจะจบลง ก็ ง่ายราวพลิกฝ่ามือ ทุกอย่างสำหรับนางในชาตินี้ มันสะดวกไปเสียหมด ราวกับถูกปูทางเอาไว้แล้วเป็นอย่างดี มิเว้นแม้แต่สามีที่ไม่เหมือนเดิม

“ก็นะ ไม่ได้อยากสนใจเท่าไหร่ แต่ทำไงได้” “น้องฉันดันรักยัยผู้หญิงบ้านั่นไปแล้วนี่หว่า คนเป็นพี่อย่างฉันก็เลยต้องดั้นด้นกลับมาไทยเพราะดันรู้สึกตะหงิดใจอะไรนิดๆหน่อยๆ” “แต่จะทำไงดีละเนี่ย ทางฉันเองก็อยากจะได้ตัวเธอมากซะด้วย”

"ข้าอยากให้ท่านดูพระจันทร์นี้ด้วยกัน ไม่รู้ว่าคืนนี้ท่านกำลังทำอะไรอยู่" ความคิดถึงและความผูกพันสลับกับความหวัง จนกระทั่งสามเดือนผ่านไป นางเริ่มเข้าใจหัวใจตัวเองชัดเจนยิ่งขึ้น แต่ก็ยังคงรอคอยวันที่เขาจะกลับมา และวันที่ทั้งสองจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง

@ประเทศไทย ✈️✈️ น้ำเหนือเดินทางมายังประเทศไทย...ในหัวใจเขาชุ่มฉ่ำไปด้วยความหวัง หลายปีที่ต้องทนอยู่อย่างทุกข์ทรมาน ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงคนที่อยู่ห่างไกล ความโง่เขลาบังตาทำให้เขาไม่รู้จักรักษาสิ่งเดียวที่มีค่าในชีวิต...แต่วันนี้ความจริงทำให้เขาตาสว่าง ตัดสินใจกลับมา ตามหาหัวใจ หวังจะคืนดีกับ "เมียคืนเดียว" ของเขา ถึงจะแอบหวั่นใจอยู่มาก กลัวว่าคนตัวเล็กจะโกรธจนไม่อยากเจอหน้าเขาอีกแล้ว..

เขาแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำว่า ‘พร้อม’ ของน้ำขิงคือเมื่อไร ยังต้องพยายามอีกนานแค่ไหน กว่าจะได้ยืนข้างเธอในสถานะ ‘คนรัก’ ความหวังที่เคยเต็มเปี่ยมไม่ได้มอดดับลงเสียทีเดียว เพียงแต่ค่อยๆ แผ่วเบาลง ความเหน็ดเหนื่อยจากการเป็นฝ่ายพยายามอยู่ตลอดที่เริ่มตีตื้นขึ้นมาในใจ “หนูรีบเข้า บ้านเถอะครับ พี่จะกลับแล้ว”