กลับชาติมาเป็นที่รักในใจหวังฉาน นิยาย & เรื่องราว

ชายอื่น เขาเองต่างหากที่วาสนาไม่ถึง ทว่าท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นได้แค่ ‘พี่ชาย’ เป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านให้ความเย็นสบายชั่วครู่ แต่มิใช่บ้านที่นางปรารถนาจะพักพิง หัวใจที่เคยเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังบัดนี้แหลกสลายไม่มีชิ้นดี การเดินทางกลับเจียงหนานในครั้งนี้ จึงไม่ใช่เพียงการกลับบ ้านเกิด แต่เป็นการหลบลี้หนีหน้าเพื่อรักษาแผลใจที่ไม่อาจให้ผู้ใดล่วงรู้

นางกลับเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน จากสตรีเรียบร้อยอ่อนหวานช่างเอาอกเอาใจอยู่ด้วยแล้วมีความสุขกลับกลายเป็นสตรีขี้หึงเอาแต่ใจเจ้าอารมณ์คราวนี้ยังถึงกับไม่ฟังผู้ใดแอบไม่ดื่มยาห้ามครรภ์จนตั้งครรภ์ขึ้นมาแค่ให้นางดื่มยาขับเลือดนับว่าเขายังเหลือหนทางรอดให้คนเคย รัก

“ข้ามิได้เอาแต่ใจ เซี่ยชิงเยี่ยน แต่ไหนแต่ไรเป็นท่านเองที่บอกว่าคนที่ท่านรักมิใช่ข้า ข้าก็หลีกทางถอยตำแหน่งให้สมดั่งใจปรารถนาของท่านแล้ว ยามนี้ข้ามีชายในดวงใจ จึงไม่มีทางกลับไปรักท่านได้ดั่งเช่นวันวานอีก” เซี่ยชิงเยี่ยนเพิ่งหวนคืนจากสมรภูมิ ทั่วร่างยังคงตลบอบอวลด้วยไอ

"พ่อกลัวว่าถ้าชักช้าเดี๋ยวน้องจะกลับต่างประเทศก่อน" "ถ้าเธออยากกลับรั้งไว้ก็คงไม่อยู่หรอกครับ" "มันคือความหวังเดียวที่พ่อหวังกับลูก แค่นี้จะทำเพื่อพ่อไม่ได้เลยหรือไง"

หวังชิงเยว่เปิดปากพูดก่อน ทำให้นัยน์ตาของหลี่ฉงจื่อไหวระริกเล็กน้อย ก่อนจะถามว่ากลับมาเหมือนกันคืออะไร “ท่านหมายถึงสิ่งใด” “เจ้ารู้ว่าคือสิ่งใด” หวังชิงเยว่เห็นนางที่เปลี่ยนไป รวมทั้งเขาอีกด้วย ดังนั้นความน่าสงสารในชาติภพก่อนทำให้เขากลับมา มาเพื่อทวงคืนความยุติธรรม แต่นางไม่ยอมรับก็ช่างเถอะ เขาไม่ได้ต้องการบีบคั้นให้นางยอมรับ เพียงแต่อยากให้นางเปิดใจและไว้ใจเขาบ้าง

ชายหนุ่มเอ่ยตะกุกตะกักอย่างตื่นเต้น เมื่อฟังแล้วคล้ายกับว่าเขานั้นกำลังจะมีความหวังเกิดขึ้นมาอีกหน "หนูจะลองกลับมา เป็น เหมือนเดิม" คนพูดก็เอ่ยอย่างเชื่องช้าและประหม่าอยู่บ้าง เธอยังคิดว่าตนอาจจะดูใจง่ายไปหรือที่จะให้อภัยเขาทั้ง ๆ ที่เขาทำเธอเจ็บหนักขนาดนั้น

ก้มลงไปหอมแก้มสากทั้งน้ำตา "ไม่ใช่แค่เข็มคนเดียวหรอก ทุกคนที่รักคุณเขารอคุณกลับมาอย่างมีความหวังนะรู้ไหม"

ออกมานานมากแล้ว เธอคิดถึงลูกทั้งสองมาก ยามนี้ได้ผลลัพธ์แบบนี้ก็โชคดีที่สุดแล้ว เธอรู้ว่าโดยรวมคงรอไขกระดูกไม่ได้ แต่ถึงต้องตายก็อยากกลับประเทศก่อน คนตายคืนถิ่น ชาวหัวทุกคนต่างโอบอุ้มความรู้สึกนี้ไว้

รู้แค่ว่าตอนนี้ชอบไปแล้วจริง ๆ … "เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม? ให้โอกาสพี่ได้ไหมยี่หวา" เขาเอ่ยขอร้องเธอด้วยเสียงที่เบาลงอย่างเห็นได้ชัด ใจหนึ่งเขากลัวเธอปฏิเสธและเกลียดเขาไปแล้ว แต่อีกใจก็ยังพอมีความหวังอยู่บ้าง

ีเต็ม เพราะเรื่องเข้าใจผิด เขาทั้งเจ็บปวดและเสียใจ น้ำค้างเองก็คงไม่ต่างกัน “…” น้ำค้างไม่ได้เอ่ยคำพูดใดเพียงแค่พยักหน้าก็เป็นคำตอบของทุกอย่างแล้ว เธอเองก็เคยหวังแบบนี้เช่นกัน หวังว่าจะมีสักวันที่ได้กลับมารักกัน เธอไม่คิดว่าจะง่ายดายเช่นนี้ แต่ทว่าชีวิตคนเรามันก็ไม่ได้ยืนยาวขนา ดนั้น จะทำให้เป็นเรื่องยากก็คงไม่ใช่