Novel & Cerita การเดินทางข้ามเวลา

่งตัวมณีเองนั้นก็รู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อยเพราะนั่นมันคือสัญญาณว่าช่วงของห้วงแห่งกาลเวลานั้นมันกำลังจะเปิดออกเพื่อพาเด็กหนุ่มคนนั้นไปยังอีกห้วงแห่งกาลเวลาอีกที่นึงนั่นเองตอนนี้มณีนั้นเริ่มมั่นใจว่าปุณภัทรนั้นอาจจะได้ข้ามห้วงแห่งกาลเวลานั้นเพื่อไปพบเจอกับ ”เทียดอิน” ของเธอแล้วอย่างแน่นอน

การเดินทางข้ามเวลา เป็นแนวคิดเรื่องการเคลื่อนที่ระหว่างจุด 2 จุดที่มีความแตกต่างกันในห้วงเวลา หรือ ระหว่างห้วงเวลาหนึ่งไปยังอีกห้วงเวลาหนึ่ง ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับการเคลื่อนที่ระหว่างจุด 2 จุดที่มีความแตกต่างกันในพื้นที่ หรือ ปริภูมิ ในลักษณะย้อนสู่อดีตหรือมุ่งสู่อนาคต โดย ไม่จำต้องประเชิญห้วงเวลาที่คั่นระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดหมายปลายทาง ซึ่งอาจอาศัยเครื่องมือทางเทคโนโลยีที่เรียกกันว่า "จักรกลข้ามเวลา" (time machine) ไม่ว่าจะเป็นแนวคิดในนิยายหรือสมมุติฐานก็ตาม

เธอรีบกลับขึ้นรถทันที แม้จะนิ่งแค่ไหน ผ่านเหตุการณ์ต่างๆมาตั้งมากมาย ครั้งนี้เธอยอมรับว่าเธอตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ เธอทดลองเรียกข้าวผัดเข้าออกอีกหลายครั้ง เธอลองเอาสิ่งของต่างๆรอบตัวที่พอจะหาได้ใส่เข้าไปปรากฎว่ามันเข้าไปได้และออกมาได้จริงๆตามที่เธอนึก เ มื่อถึงคอนโดเธอทบทวนคำพูดของคุณยายเจ้าของกำไล ที่บอกว่าเธอมีเวลาแค่สามวัน เธอจะต้องตายหรือทะลุมิติตามพล็อตนิยายที่เคยอ่าน แม้จะไม่มีเวลาว่างจนอ่านนิยายเหมือนคนทั่วไปแต่ก็ยังมีนิยายพวกนี้ติดห้องไว้

อเล็กซานดร์ เวลาผ่านไปเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้ ระหว่างประชุมนาทีสุดท้าย ปรับเปลี่ยนแผนกับคู่ค้า และเตรียมการเดินทาง ฉันไม่มีเวลาเป็นของตัวเองแม้แต่วินาทีเดียว กระนั้น ความใกล้เข้ามาของการเดินทางก็ไม่เคยคลายจากความคิดฉัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การมีไลร่าอยู่เคียงข้างในการเดินทางครั้งนี้

ลดาหมุนตัวกลับมามองหน้าชายหนุ่ม ในประโยคคำพูดเมื่อสักครู่มีความไม่ชอบใจแอบแฝงอยู่ในนั้น "แล้วคุณอิทธิจะให้ลดาเดินเท้าไปไหนมาไหนอย่างนั้นเหรอคะ"ลดายืนเท้าสะเอวมองหน้าชายหนุ่ม เธอรู้ว่าเขาไม่ชอบให้เธอเดินทางไปไหนมาไหนด้วยรถสาธารณะแต่จะให้เธอทำอย่างไรได้ล่ะ เงินเ ดือนของพนักงานบริษัทธรรมดาเธอก็ต้องส่งไปให้ผู้เป็นป้าซึ่งท่านอาศัยอยู่ต่างจังหวัด แล้วก่อนหน้านี้มันก็มันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการเดินทาง

ส่วนฟ่าก็มองหน้าฉันอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก เขาอ่านข้อความในกระดาษแล้วหันกลับมามอง ในขณะที่ฉันก็ชี้นิ้วไปยังศิลปินที่กำลังร้องเพลงอยู่ตรงหน้า เพื่อให้เขาฟังเพลงที่กำลังถูกร้องอยู่ ‘When I'm with you, it's like déjà vu (เวลาที่ฉันได้อยู่กับคุณ รู้สึกเหมือนมันเคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยนะ) I realize that dreams really cometru (ฉันมองเห ็นแล้วว่าในที่สุด ความฝันของฉันก็กลายเป็นเรื่องจริง)

ธาดาอธิบายให้เพื่อนเข้าใจ แสดงว่าช่วงเวลานั้นปรางข้ามภพมาหาเขาแต่ก็แปลก ประวัติของปรางมีแค่ตรงนี้แสดงว่าปรางข้ามภพกลับไปไม่ได้งั้นหรือ "เดี๋ยวนะ ทำไมมันมีแค่นี้วะ ปรางก็ข้ามภพไปแล้วนี่หว่า ทำไมไม่มีข้อมูล" ด้วยความเป็นตำรวจทำให้ตะวันมีความช่างสังเกตและขี้สงสัย

จ้าเหมือนที่ผ่านมา แต่กลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด มันคือ "มิติแห่งกาลเวลา" ที่ซึ่งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต หลอมรวมเป็นผืนเดียวกัน ชายหนุ่มผู้ดูแลสวนปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เขามีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความนัย เขาบอกกับเด็กหญิงว่า "การเดินทางย้อนกลับไม่ใช่การหน ีจากปัจจุบัน แต่คือการกลับไปดึงพลังที่หล่นหายระหว่างทางเพื่อให้ก้าวต่อไปได้อย่างมั่นคงกว่าเดิม"

ปู้ตานซินยิ้มก้าวเดินออกจากห้องไปยังลานประลองรับหลงตั๋วเป็นศิษย์คนต่อไป อุโมงค์กาลเวลา หมุนเวียนเปลี่ยนผันไม่บรรจบ ปู้ตานซิน หวังต้าฉินและหยางหว่านล้วนเปลี่ยนกันข้ามผ่านกาลเวลา ที่ไม่มีทางมาบรรจบกันแต่ละคนล้วนท่องกาลเวลาเพื่อที่จะกลับไปแก้ไขมัน ฉับพลันนั้นเอง อุโมงค์ กาลเวลาก็ ระเบิดแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนกับจะหยุดทุกอย่างไว้แค่นั้นไม่มีใครข้ามไปมาได้อีก

ดังเช่นเรื่อง ‘ความรักและกาลเวลา’ ที่เขากำลังอ่านอยู่ตอนนี้จะบอกว่าอินก็คงจะไม่ผิดนักเป็นการบอกเล่าความรักของคนสองคนที่ผ่านอุปสรรคกาลเวลาความเข้าใจผิดและกลับมาพบกันอีกครั้งโดยปลายปากกาของ FALLIN นักเขียนผู้ไม่สมหวังในความรักรวมไปถึงความฝันต่างๆได้ถูกบอกเล่าผ่านตัวอักษรหน ้าแล้วหน้าเล่าค่อยๆถ่ายทอดออกมาอย่างถูกจังหวะบางประโยคก็กระแทกใจคนอ่านทำให้นักอ่านรู้สึกคล้อยตามและเห็นใจตัวละครได้ไม่ยาก