กำจัดคนชั่ว Novels & Stories

เห็นได้ชัดเจน นางถูกคนของสุสานผานกู่คิดว่ามีนิสัยป่าเถื่อน ดังนั้นจึงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจากการเนรเทศสักเท่าไร “พวกเขาคือใครหรือเพคะ?” “คนที่จะฆ่าข้า!” จ่านเหยียนประคองจิ้นหรู “จงฟัง ข้าจะสอนเจ้าแยกแยะคนดีกับคนชั่ว เจ้าไม่จำเป็นต้องคิดหลักการเหตุผลมากมาย สรุปแล้ว คนที่ดีกับเ จ้าคือคนดี คนที่จะทำร้ายเจ้า ฆ่าเจ้า คือคนชั่ว กับคนชั่ว เจ้าไม่จำเป็นต้องปรานี!”

แต่เบื้องหน้ากฎเกณฑ์ของสวรรค์และโลก เขาไร้ค่ายิ่งกว่าฝุ่นผง เมื่อปู๋เยี่ยโหวทุบนิ้วของฮ่องเต้เจาหยวนจนแหลกเป็นผุยผง เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าความเย็นยะเยือกโดยรอบได้สลายไป เขาจึงรู้สึกว่าสิ่งที่เขาทำนั้นถูกต้อง เขาพูดอย่างยินดีว่า "ชูชูไม่ได้หลอกข้า วิธีจ ัดการกับคนที่ถูกวิญญาณร้ายสิงร่าง ก็คือต้องทำลายร่างที่มันสิงก่อน"

“หนิงเป่ย คุกเข่าลงวิงวอนขอความเมตตาแล้วฉันจะไว้ชีวิตแก” หนิงเป่ย: "นิกายจิ่วซวนได้กระทำความชั่วร้ายมากมายและมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ วันนี้ฉันจะทำหน้าที่ในนามของสวรรค์และกำจัดพวกแกให้สิ้นซาก”

เจี่ยงซิวเจินเบิกตากว้าง "พวกเรากำจัดคนชั่วเพื่อประชาชน ช่วยชีวิตมนุษย์ ถ้าคุณดื้อรั้นอีก นั้นก็คือจะเป็นศัตรูกับทั้งยุทธภพ"

ลูกน้องคนหนึ่งรายงานด้วยความกังวล ต้นเหตุของเรื่องนี้คือ เฮียเก้าผู้มีอิทธิพลที่กำลังวางแผนลงเล่นการเมืองระดับประเทศ เขาใช้เงินเบิกทางสู่สวรรค์และพยายามกวาดล้างคู่แข่งเพื่อสร้างอาณาจักรของตนเอง "หึ... ก็แค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืน จะไปกลัวอะไรนักหนา เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไป เคลียร์กับมันเอง คนอย่างมันไม่มีค่าพอให้อยู่ในสายตาฉันหรอก" เฮียเก้าเหยียดยิ้มอย่างมั่นใจ

องตนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วรถยุโรปคันหรูแล่นออกไปจากท่าเรือร้างช้าๆ ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลังอย่างไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ทำ. คนชั่วๆ ไม่สมควรจะอยู่สร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่นนานเกินไป และบางครั้งการกำจัดคนเหล่านี้ก็ไม่จำเป็นต้องรอกระบวนการทางกฎหมายให้ยุ่งยาก อำนาจเง ินบางครั้งมันก็ช่วยให้เรื่องบางเรื่องง่ายลงและอาจจะทำให้คนชั่วๆ หายไปจากโลกได้เร็วขึ้น...

ปอก้านเตือน “กำจัดคนชั่ว เช่นไรถึงเรียกว่าด้านมืด ข้าเพียงแต่กำจัดคนชั่วโฉดเพื่อความสงบสุขของยุทธ์ภพ เช่นไรจึงต้องเมตตาในเมื่อคนพวกนั้นคือพรรคมาร ศิษย์พี่ทั้งสองไม่เห็นด้วยข้าก็จะทำ”

“ข้าเพียงอยากเป็นมนุษย์ธรรมดา ออกท่องโลกกว้าง กำจัดคนชั่ว ช่วยเหลือคนดี ไม่มีเรื่องใดให้ละอายใจเท่านั้น” ฟังคำตอบจากปากคนข้างกายแล้ว อู๋เหริ่นชวนก็รู้สึกเหมือนเคยได้ยินคำพูดนี้จากที่ใดมาก่อน

“เรื่องนี้ข้าจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นกับฮองเฮาเด็ดขาด มิต้องกังวลเรื่องนี้พ่อผู้นี้จะอยู่เคียงข้างช่วยกำจัดผู้คนชั่วร้ายพวกนี้เอง ” “ท่านพ่อมิต้องลงมือเองเพคะ เรื่องนี้ข้าจะใช้อำนาจของข้าจัดการเอง คนชั่วพวกนั้นข้าจะลงมือลากคอมันมาลงโทษอย่างสาสม ”ทั้งสองนั่งคุยกันพักใหญ่ไป๋�

มันไม่ยุติธรรมเลย คนอย่างซูอวี้เออร์หรือซืออวี้สวี่ ซึ่งเป็นคนที่ชั่วร้ายและเลวทรามกลับมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่ เสวยสุขกับความมั่งคั่ง แต่หญิงสาวที่มีจิตใจดีอย่างเสี่ยวตง กลับต้องมาตายอย่างน่าสังเวชด้วยน้ำมือของคนเลว “ป้าเว่ยวางใจเถอะ ข้าจะทำให้พวกเขาต้อง ชดใช้”