ก็แค่เพื่อน Novels & Stories

หรือส่งข้อความมาเลย “คนไม่ใช่ ทำอะไรก็ไม่เข้าตาหรอกแนน ฉันเป็นได้แค่เพื่อนเขาแหละ ไม่ว่าจะทำยังไงก็คงเป็นได้แค่เพื่อน” เป็นอีกครั้งที่บอกเพื่อน แต่ตัวเองเจ็บเอง

สิรินทร์ถามคำถามที่พิพัฒน์ไม่กล้าตอบ แต่เขาก็ยังถามอีกรอบ "ผมถามว่าคุณอาจะมาดูแลผมในฐานะอะไร" "สถานะพี่เสือเป็นลูกชายของเพื่อนสนิทอาไง"

เวินหนี่เม้มปากแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “เราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น” เธออยู่เคียงข้างเขามาหลายปี นอกจากถังเยาแล้ว เธอก็ไม่มีเพื่อนคนอื่นเลย

เสียงของวินดูตื่นเต้น “เพื่อน” “นายมีเราคนเดียวที่เป็นเพื่อนสนิท และอีกอย่างหนึ่งนายไม่น่าจะไปเที่ยวสถานที่แบบนั้นได้หรอก บอกมาซะดีๆว่าไปกับใคร” “ก็เพื่อนไง พึ่งรู้จักกัน”

“มะ...มีนา” (ยัยพลอย ฉันไม่มีเพื่อน แกเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันมีนะ ส่วนเจ้าภาพอย่างสองน้า คงขนเพื่อนมาเยอะแยะ ฉันไม่รู้จะไปคุยกับใคร)

ฟ้าใสทำเสียงตื่นเต้นปนแซวเพื่อนขำๆ "เพื่อนไปกะแฟนฉันก็เหงาแล้วสิสงสัยต้องหาแฟนเหมือนเพื่อนแล้วล่ะมั้ง อิอิ'' "เลิกแซวฉันได้แล้ว"

“แค่แป๊บเดียว” “ไม่ค่ะ เพื่อนของฉันรออยู่” “เพื่อนหรือใคร ใช่ผู้จัดการคนนั้นหรือเปล่า” “...”

"คำคำเดียวในชีวิตชีวิตหนึ่ง ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเหล้าเพียงจอกเดียว~" "แค่คำว่าเพื่อนเท่านั้นก็จะไม่เหงาโดดเดี่ยวอีกต่อไป แค่เรียกเพื่อนออกมาคำเดียว เธอก็จะเข้าใจเอง แม้ว่าจะต้องเศร้าโศกและเจ็บปวดอย่างไร จงก้าวเดินต่อไปเถอะ เพราะเธอยังมีฉันเป็นเพื่อนตลอดไป~"

“ไม่รู้ว่ะ พายไม่ยอมบอก แต่กูคิดว่าก็น่าจะเป็นแค่เพื่อนแหละ” “มันต้องเป็นแค่เพื่อนอยู่แล้ว” แทนพูดเสียงนิ่ง “มันลองเป็นมากกว่าเพื่อนดูสิ” ก่อนจะเงียบไปพร้อมกับสายตาที่ดุดัน

“ให้ได้นะ แต่คุยได้แค่ฐานะเพื่อน” “โอเค เพื่อนก็เพื่อน...” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~