ก็แค่เพื่อน Romane & Geschichten

“ก็แค่ไปเที่ยวแล้วก็ไปกินข้าวด้วยกัน ใจคอไม่คิดจะให้น้องมีเพื่อนเลยรึไง”

เรืองฤทธิ์แซวอย่างเพื่อนที่รู้นิสัยกันเป็นอย่างดี “เออ… มึงนี่มันช่างรู้จริง สมกับเป็นเพื่อนกู แต่ตอนนี้กูหมดไฟกับเรื่องอย่างว่าแล้วว่ะ” เรวัฒน์กล่าวติดตลกมากกว่าจะเป็นความจริง

"ใช่" "เพื่อนบางคนของเพียงเขามีอะไรกันกับแฟนก็ยังเป็นแฟนอยู่เลย ไม่ได้แต่งงานสักหน่อย" "ไร้เดียงสาจริง ๆ"

“ไม่ได้โกรธค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อย” “แล้วนี่...แนนกับวินกลับมาคบกันแล้วเหรอ” “เปล่าค่ะ เราสองคนเป็นแค่เพื่อนกัน”

"อย่าลืมสิว่าเราเป็นแค่เพื่อนกันมากสุดก็เป็นได้แค่เพื่อนนอนเท่านั้น" เออนั่นสินะผมมีสิทธิ์อะไรในเมื่อผมย้ำกับมันประจำว่าสำหรับผมให้มันได้แค่เพื่อน

เอ่ยบอกน้องชายที่แม้ภายนอกจะดูดุเย็นชาแต่เวลาที่เสียใจหมอนี่ก็เสียใจเหมือนมนุษย์ทั่วไปแหละ “รักดูแลถนอมมาตั้งนานแม่งสุดท้ายกูก็กลายเป็นแค่เพื่อนแฟนมัน” “แต่ยังไงซะตอนนี้มึงก็ถอยไม่ได้แล้วนะ” “แล้วกูเลือกเหี้ยไรได้บ้างวะ”

ฉันก้มหน้างุด แล้วเม้มปากทั้งสองแน่นเมื่อนึกถึงคำพูดของชายหนุ่มที่เคยหลงรัก "....แค่เพื่อนเท่านั้น"แล้วเอ่ยออกมาเบา ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วพูดกับภิสิงห์

รอยยิ้มบางเผยขึ้นตอบรับ เมื่อเหยื่อที่เขาหมายตาเอาไว้จนเกือบหลุดมือ เพราะเกือบหลงเข้าใจผิดคิดว่าสาวเจ้าเป็นแฟนของน้องชายจึงไม่อยากยุ่ง แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำเฉลยแล้วเช่นนี้ เพื่อน...

“แค่เพื่อนใช่ไหมคะ” “ก็แค่เพื่อนเที่ยวไง หรือใบตองอยากเป็นมากกว่านั้นล่ะ” “มากกว่านั้นเหรอคะ”

เขารู้สึกว่าเพื่อนมีอะไรแปลกๆ สักอย่างเพียงแค่มันไม่พูด "ไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่อยากกินกับเพื่อนบ้าง เบื่อเพื่อนติดแฟนไม่ได้หรือไง"มีนเอ่ยอย่างประชดประชัน