Novel & Cerita ขวัญรดาลูกแม่ค้า

หมอแพรววาไม่สามารถใจแข็งได้ เพียงแค่เห็นท่าทางน่ารักของลูกสาวที่กำลังรอลุ้นคำตอบจากเธอ “เย่” หนูน้อยพาขวัญเฮลั่นด้วยความดีใจ พลันโน้มหน้าไปหอมแก้มมารดาฟอดใหญ่ @ ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

“คุณป้าคะ” “ทั้ง ๆ ที่หนูขวัญดีขนาดนี้แท้ ๆ” คนเป็นแม่อดไม่ได้ที่จะตัดพ้อ “เรื่องของขวัญกับอัท มันเป็นไปไม่ได้แล้วค่ะคุณป้า”

ขวัญเนตรตกใจตาโตแทบถลนเมื่อได้ยินว่าแม่ตัวเองก็อยู่ในงานด้วยเหมือนกันแถมยังเป็นหนึ่งในสินค้าที่จะขึ้นประมูลด้วย เธอหันไปมองจากัวร์ "เฮียจากัวร์คะ ทำไมแม่ของหนูมาเกี่ยวด้วย" [ขวัญลูก นี่แม่เองนะ] เสียงของเกสราดังออกมาจากปลายสาย "แม่! ไหนแม่บอกว่าวันนี้ไปเปิดร้านดอก ไม้ไงคะ แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ มันอันตรายนะคะ หนูเป็นห่วง แล้วนี่แม่โดนวางยาด้วยหรือเปล่าคะ?!" ทันทีที่ได้ยินเสียงของแม่ก็รีบเอ่ยถามด้วยความตื่นตระหนก

ภากรหันไปโอบไหล่รดาไว้แน่น สายตาคมกริบที่เคยใช้ออกคำสั่งฆ่าคนในโลกธุรกิจ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและชื่นชมในตัวภรรยาอย่างที่สุด "ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับแม่" ภากรกล่าวเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่น "สิ่งที่รดาทำ คือสิ่งที่ประเสริฐที่สุดแล้วครับ และในฐานะลูกเขย... ผ มขออนุญาตมอบเงินขวัญถุงประเดิมเก๊ะให้อีกห้าแสนบาทนะครับ เผื่อคุณแม่ใช้อัดฉีดซื้อของเข้าร้านเพิ่มในอนาคต"

ยังไม่ทันที่ขวัญจะตั้งตัว คุณแม่ของเตชทัตก็รีบเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมความเอ็นดู “นี่ใช่ไหม หนูของขวัญ หน้าตาจิ้มลิ้ม น่ารักที่สุด มามาลูก ให้แม่กอดหน่อย” ขวัญรีบยกมือไหว้ ก่อนคุกเข่าเข้าไปใกล้อย่างนอบน้อม

ยอดคนดูพุ่งทะลุหลักหมื่นพร้อมของขวัญที่ปลิวว่อนเต็มหน้าจอ แต่ขวัญไม่ได้สนใจเงินพวกนั้นเลยสักนิด “ขวัญจ๋า วันเสาร์นี้ว่างไหมลูก แม่มีคนที่อยากแนะนำให้ลูกรู้จัก” ขวัญเลียริมฝีปากที่แห้งผาก เธอพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็วด้วยประโยคแสนเรียบร้อย “ว่างค่ะแม่ ใครหรือคะ” “คน พิเศษของแม่จ๊ะ”

"ใครพ่อมึง!" "มีอะไรกันคะ" "แม่ช่วยที" ของขวัญหายใจโล่งขึ้นเมื่อเห็นแม่ออกมาจากบ้าน "ขวัญมาเหรอลูก ทำไมไม่โทรมาบอกแม่ก่อน"

“แม่หรือ? แม่คนไหน?” “แม่ของขวัญ...ไม่ใช่แม่จงกล” “อ๋อ...” ติณณ์ลากเสียงยาว มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ หากในความฝันเป็นเรื่องราวของแม่จงกลซึ่งเป็นแม่คนปัจจุบันของขวัญรดา เธอคงไม่รู้สึกทุกข์ตรมอย่างที่ละเมอออกมา

"ย่ากับปูซื้อสร้อยข้อเท้ามารับขวัญหนูด้วยนะ เลี้ยงง่าย ๆ โตเร็ว ๆ และขอให้แข็งแรงนะคะคนสวย' "ขอบคุณคะคุณแม่"คนเป็นแม่ยกมือไหว้ขอบคุณขณะคนเป็นย่าเอ่ยถามถึงชื่อของหลานสาวตัวน้อย "ตั้งชื่อให้ลูกหรือยัง"

และนิดาก็ถามขึ้น "ตั้งแล้วจ้ะแม่" "ให้ชื่อว่า น้องของขวัญ ขวัญรดาครับ" ซึ่งเด็กตรงหน้าก็คือของขวัญของเขาจริงๆ ขวัญรดาก็แปลว่า มิ่งขวัญของพวกเราทุกคน