คนรักที่อ่อนแอของแม่ทัพทำลายภาพลักษณ์อีกแล้ว 소설 & 이야기

ถ้าฉันมีจิตใจที่เข้มแข็งกว่านี้ ฉันคงจะเกลียดผู้หญิงคนนั้นที่ขัดขวางความรักของฉัน และคิดที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อสู้กับเธอเพื่อให้ได้ลูกชายของเธอมาครอง แต่ฉันมันเป็นผู้หญิงที่ขี้ขาดเกินไป แต่มันผิดที่ฉันมีจิตใจที่อ่อนแอเกินไป ผู้หญิงใจร้ายคนนั้นเขาขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ ของคนที่ฉันรัก และมีพระคุณกับฉัน ถึงเธอจะใจร้ายและเกลียดชังฉันยังไง ฉันก็เกลียดเธอไม่ลงจริงๆ

เสียงใสกล่าวพลางขยิบตาให้สาวใช้ด้วยกิริยาซุกซน มั่วฉานส่ายหน้าอ่อนใจ ทว่าต้องยอมรับคำพูดนั้นว่าจริงโดยแท้ ก็ใครใช้ให้คุณหนูของนางเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของจวนแม่ทัพเล่า อีกทั้งภาพลักษณ์ภายนอกที่อ่อนหวานน่าทะนุถนอมผิดกับตัวตนอันแก่นแก้วนั่นอีก ไม่แปลกเลยที่แม่ทัพ จางจะประคองไว้ประดุจไข่มุกในอุ้งมือ

วนแม่ทัพหลี่เปลี่ยนไปเป็นคนดีมีน้ำใจ ช่วยเหลือผู้คนออกมาเรื่อยๆ บางคนก็ว่าคุณหนูใหญ่เปลี่ยนไปแล้ว บางคนก็บอกว่านางเพียงเล่นสนุกชั่วครั้งชั่วคราว แต่ส่วนใหญ่ผู้คนต่างบอกว่านางเติบโตมากขึ้น เรียนรู้ที่จะไม่สร้างปัญหาให้ท่านแม่ทัพแล้ว วันเวลาผ่านไปท่ามกลางคำนินทาของผ ู้คนเช่นนั้น

สตรีผู้นี้นะหรือที่จะปลอบโยนแม่ทัพอู่ผู้มีปมฝังใจจากการใช้ความรุนแรงของคนในครอบครัวมาตั้งแต่วัยเยาว์ ชายผู้ไม่รู้จักความรัก มองเป็นความโง่งมอ่อนแอ เว่ยหลิงกวางถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความรักที่นางมีต่อแม่ทัพอู่ยังคงมากล้นหัวใจ นางไม่ได้อยากให้เขาต้องพบกับจ ุดจบเฉกเช่นนิยายตับพังเรื่อง ‘แม่ทัพไร้ใจ’ นางอยากให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะอย่างน้อยๆ เขาก็เป็นแม่ทัพที่ได้รับความรักและความเคารพจากผู้ใต้บังคับบัญชา การมีอยู่ของเขาทำประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองไม่น้อย

ความเจ็บช้ำในใจทำให้แม่ทัพหนุ่ม ไม่อาจควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ เขารักนางจนยอมทำทุกสิ่ง เพื่อให้นางเห็นใจ แต่นางกลับทำลายหัวใจของเขา “อย่านะ ท่านแม่ทัพ ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ไม่เช่นนั้นข้าจะเกลียดท่านไปตลอดชีวิต” หลิวซืออินดิ้นรนผลักไส แต่อีกฝ่ายไม่สนใจ กลับกอดรัดนางแน ่นขึ้น

เขาร้องตะโกนอีกครั้ง แต่มีเพียงความเงียบที่ตอบกลับ ในยามนี้ จิตวิญญาณของแม่ทัพซุนเทาที่เคยแข็งแกร่งจนเป็นตำนาน กลับแตกสลายจนไม่หลงเหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของความภาคภูมิใจ เขาไม่ใช่แม่ทัพอีกต่อไป... แต่เป็นเพียงเงาของตัวเองที่ถูกทิ้งให้ตายอย่างช้าๆ บนเตียงแห่งความพิน าศ

ไม่ใช่ความสงสาร ไม่ใช่ความเห็นใจเพื่อนมนุษย์ แต่เป็นความรักลึกซึ้งของสตรีคนหนึ่งที่มีต่อบุรุษ ความจริงข้อนี้ทำให้มู่ตานสั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิม นางกำลังหลงรัก ‘ศัตรู’ บุรุษผู้นี้คือแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นต้าถัง ผู้ที่เคยนำทัพบดขยี้แคว้นอวิ๋นฮวาบ้านเกิดของนาง จนย่อยยับ เขาคือคนที่ทำลายบัลลังก์ของเสด็จพ่อ คือคนที่ทำให้ประชาชนของนางต้องสิ้นชาติ

บทที่ 18 สตรีนางนั้นเป็นใคร เมื่อรองแม่ทัพหนุ่มเห็นภาพตรงหน้า ก็ทำได้เพียงถอนหายใจออกมา แล้วส่ายหัวอย่างจนปัญญา เพราะเขารู้ดีว่าทุกครั้งที่แม่ทัพใหญ่หยิบมีดแกะสลักขึ้นมา มือของเขาก็จะทำงานต่อไป ส่วนจิตใจก็เหมือนล่องลอยหายเข้าไปในภวังค์อันไกลโพ้น ไม่ว่าใครจะเอ่ ยสิ่งใด ก็ยากที่จะเข้าถึงเขาได้ “ท่านแม่ทัพช่างน่าสงสาร ไปรักคนที่ไม่คู่ควรจะรัก แม้ว่าท่านจะเป็นแม่ทัพใหญ่และมีอำนาจมากเพียงใด แต่กลับไม่อาจประสบความสำเร็จในเรื่องความรัก” แม่ทัพประจิมหนานเหริ่นเอ่ยขึ้นด้วยความเศร้า เพราะสงสารแม่ทัพใหญ่

มาดามยิ้มอย่างภาคภูมิใจ " ซึ่งนั่นก็ดี แต่การเป็นคนดีที่อ่อนแอเนี้ย แม่ไม่เห็นด้วยเลย " เธอพูดไปส่ายหน้าไป

นางไม่ยอมสบตามารดาเพราะกลัวว่าท่านจะเห็นความอ่อนไหวในดวงตาคู่สวยนี้ “แม่รู้ว่าเจ้ายังรักท่านแม่ทัพ” “ถึงรักก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เขาไม่ได้ต้องการข้าแล้วเจ้าค่ะท่านแม่ เราเป็นเพียงพ่อและแม่เสี่ยวซูเท่านั้น เป็นอย่างอื่นไม่ได้แล้ว”