คนรักที่อ่อนแอของแม่ทัพทำลายภาพลักษณ์อีกแล้ว 소설 & 이야기

บัดนี้มือหนาของแม่ทัพหนุ่มมันทั้งฟอนเฟ้น อกอวบใหญ่ของนางสลับกับดูดดื่มมันจนนางแทบจะขาดใจ นางเสียวจนใจแทบจะขาด นางดิ้นพล่านโยกสะโพกอวบไปมาเพราะความเสียวนั้นบัดนี้มันแล่นลงไปจนถึงเนินอวบที่มันกำลังตอดตุบๆ ดังหญิงร่านชายเหมือนที่เขาเคยกล่าวหา นางดิ้นพล่านอยู่ในบ นตักแกร่งของเขา “ อ๊าา อ๊าา ท่านแม่ทัพ อ๊าาา อ๊าาา ไม่นะ อย่าทำข้า อ๊าาา อ๊าาา ”

นำตำแหน่งมาให้เจ้า " "หยุดเถอะ ต่อให้ท่านนำบัลลังก์มาให้ข้าความรู้สึกของข้าก็ไม่สามารถกลับไปเป็นเช่นเดิมได้ แม่ทัพเจาหยางที่ข้าเคยรักเป็นคนดีมีเมตตาไม่เคยคิดร้ายต่อแผ่นดินไม่เคยคิดถึงตนเองจงรักภักดี แต่ตอนนี้ท่านต่างหากที่เปลี่ยนไปและทำให้ข้าเปลี่ยนใจ เป็นเพราะการกระทำของ

ยิ่งนั่นหญิงแพศยานั่น นังเด็กที่ทำหน้าตาซื่อใสบริสุทธิ์เหมือนมันมิได้มีใจให้ท่านแม่ทัพ แต่ที่จริงแล้วมันคงจะยั่วยวนเขาจนหลงไหลมันหัวปักหัวปำ ทำให้นางมีความหวังว่ามันกับท่านแม่ทัพคงไม่ได้มีอะไรกันเกินเลย ทั้งที่จริงมันคงหนีเขาออกมาเพื่อจะเรียกราคาให้ตนเอง มันฉลาดลึกไม ่เบา

ตอนพิเศษ 5 ท่านแม่ทัพกับลูกน้อย ใครจะคิดว่าแม่ทัพผู้ดุดันแห่งแคว้นจะกลายเป็น บิดาผู้คลั่งรักลูกได้ถึงเพียงนี้

ข้าไปทำสิ่งใดให้พวกท่านสองคนขุ่นเคืองหรือเจ้าค่ะ. "หึ...รู้ไหมว่าวันนี้ในท้องพระโรง...ภาพวาดของเจ้าทำเอาชื่อเสียงของพ่อในฐานะท่านแม่ทัพใหญ่ ทลายลงในชั่วพริบตา.."

แม้ในใจจะต่อต้านกับคำพูดของเธอ เพราะที่เธอพูดในตอนแรก เป็นความจริงแล้วที่แม่ ไม่ต้องการเขา เพราะเขาคือคนที่ถูกทิ้ง -คนแข็งแกร่ง ก็ใช่ว่าจะอ่อนแอไม่เป็น-

นั่นก็เพราะ มีเพียงคนที่อ่อนแอเท่านั้นที่สามารถทำให้คนอย่างเจ้าชายยอร์กระวังตัวน้อยลง รอยยิ้มหล่อเหลาปรากฏบนใบหน้าของแมทธิว แสงไฟสองสว่างรอบ ๆ บัควู้ดดูคล้ายขุมนรกในสายตาของแมทธิว

เมื่อนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลกมืดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่าง‘เฟิงเหยา’คุณหนูใหญ่ที่ใครๆต่างรุมรังแก! บิดาเมินเฉย ฮูหยินรองกดขี่ น้องสาวต่างแม่จ้องจะทำลาย...แต่นับจากนี้นางไม่ใช่ ‘เฟิงเหยา’ คนเดิมอีกต่อไป!!!

คนหน้าตายถามนางด้วยความสงสัย ราวกับเขาสงสัยจริง ๆ ทั้งที่ยามนี้ผู้คนคงคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แต่เขากลับไม่สนใจผู้อื่นแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่ากลับมาเมืองหลวงคราวนี้แม่ทัพของนางไปกินสิ่งใดผิดสำแดงมาอีก นิสัยจึงเปลี่ยนไปเช่นนี้ “ท่านแม่ทัพไม่รู้จริง ๆ หรือว่ายามนี้ผู้อื่น คิดว่าท่านเป็นบุรุษตัดแขนเสื้อกันหมดแล้ว” “แต่ข้าไม่ใช่”

“เหล่าจี อย่าลืมว่าเจ้ายังต้องใช้งานข้า การทุบตีมิใช่เรื่องที่ควรกระทำ ร่างกายข้าออกจะบอบบาง ไม่อาจจะสู้ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรอย่างเจ้าได้หรอก ขอร้องว่าเจ้าอย่าคิดทำร้ายข้าดีกว่า” “ช่างเถอะๆ ความดีความชอบของเจ้าในหลายปีนี้ที่ช่วยหายามารักษาข้า ก็ถือว่ากลบเรื่องครั้งนี้ไปได้” แม่ทัพหน ุ่มโบกมือปัดไปมา