คนรักที่อ่อนแอของแม่ทัพทำลายภาพลักษณ์อีกแล้ว Novels & Stories

หนิงเอ๋อได้ถามออก "รู้สิเพคะ นางรักและชอบแม่ทัพมาตั้งนานและได้รักกัน แต่แปลกนะเพคะที่ท่านแม่ทัพไม่รู้ถึงนิสัยที่แท้จริงของท่านพี่เสี่ยวหลง แต่ก็ไม่แปลกเพราะเวลาที่ท่านพี่อยู่กับแม่ทัพช่างทำตัวอ่อนหวาน เป็นองค์หญิงที่จิตใจเมตตา ทำให้ท่านแม่ทัพหลงรักจนหัวปักหัวปำ ที่

งกับการเลือกว่าที่ลูกสะใภ้ ก็จะสามารถมองเห็นได้จริงๆ ว่าเมื่อพวกเขาสองสามีภรรยายืนอยู่ด้วยกัน ท่านแม่ทัพใหญ่ที่ดูแข็งแกร่งน่าเกรงขามสมกับเป็นยอดบุรุษดูอ่อนลงมาก แม่นางลู่ผู้นั้นก็เช่นกัน นางดูอ่อนหวานขึ้นถนัดตา ราวกับหญิงสาวธรรมดาผู้หนึ่งทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ยั งต่อปากต่อคำกับเขาได้เป็นอย่างดี ดูเหมือนว่านางจะอ่านความคิดของเขาออกทุกอย่างเสียด้วยซ้ำ ต่อหน้าตนนางไม่ต่างจากแม่เสือดุ แต่ยามอยู่กับท่านแม่ทัพนางเป็นเพียงลูกแมวตัวน้อยๆ เท่านั้น

“ท่านแม่ทัพหยาง ท่านเป็นวีรบุรุษที่ผู้คนสรรเสริญ ท่านคงไม่คิดข่มเหงสตรีที่ไม่มีทางสู้” แม่ทัพหนุ่มได้ยินพลันหัวเราะออกมา เขายื่นหน้าไปใกล้ใบหน้างาม กลิ่นกายนางหอมละมุนราวกับกลิ่นดอกไม้ป่า ดวงตากลมใสมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ แต่ยังพยายามขึงตามองเขาซ่อนความอ่อนแอไว้ภายใน น่าสนใจนัก

เขาเองก็แปลกใจที่เมื่อก่อนท่านแม่ทัพไม่เห็นจะสนใจใยดีคุณหนูจางสักหน่อยแต่เมื่อเห็นคุณหนูจางในรูปลักษณ์ใหม่ที่งามปานจะล่มเมือง ดูแล้วน่าจะงามยิ่งกว่าคุณหนูลู่เยว่ชิงที่ท่านแม่ทัพเคยพึงใจ แถมคุณหนูจางเปลี่ยนไปแทบจะเป็นคนละคนไม่สนใจใยดีท่านแม่ทัพเลย เจอหน้ากันก็ทำเป็น ไม่รู้จัก ไม่มาหาเซ้าซี้เหมือนเคย แถมมีชายหลายคนทำท่าจะมาวอแวด้วยอย่างนี้ ทำเอาท่านแม่ทัพคลั่งรักขึ้นมาเลย ถูกคุณหนูจางปฏิเสธ แทบจะไม่เป็นอันทำงานทำการ เขาจึงทนไม่ได้ต้องยื่นมือเข้าไปช่วยเสียแล้ว

ก้ามปูถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ เธอประคองหน้าเขาให้มองเธอ “ฟังให้ดีๆ นะ” “ก้ามปูรักแม่ทัพคนเดียวเท่านั้น ต่อให้ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น แม่ทัพจะไม่เหมือนเดิม จะไม่หล่อไม่รวย ฉันก็ยังจะรักนาย”

“เช่นนั้นก็ยอดไปเลยนะเจ้าคะ” “ฮูหยินท่านไม่ต้องกลัวท่านแม่ทัพถึงขนาดนั้นเจ้าค่ะ แม้ว่าท่านแม่ทัพจะดูเคร่งขรึมและเย็นชา แต่เพราะหน้าของเขาเป็นเช่นนั้นเอง ที่จริงแล้วท่านแม่ทัพเป็นคนมีน้ำใจมาก โดยเฉพาะกับพวกคนในจวน” “หึหึ นั่นสินะ แต่คงไม่ใช่กับข้าแน่ ๆ”

ภาพลักษณ์ของแม่ทัพ ‘อาซือหลัน’ ผู้สง่าผ่าเผยและเด็ดเดี่ยว ผู้ซึ่งตรากตรำกรำงานหนักเคียงบ่าเคียงไหล่ช่วยเหลือหมอทหารดูแลเหล่าทหารกล้าที่โดนพิษมาตลอดทั้งราตรีกาลนั้น ช่างดูน่าเลื่อมใสยิ่งนักในสายตาคนนอก ทว่าทันทีที่ม่านกระโจมส่วนตัวถูกปิดลงและเงาของบุคคลภายนอกลับตาไป บุรุษผู้ดูน่าเกรงขามเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนสภาพกลายเป็นแม่นางน้อยที่แสนจะงอแงด้วยความอ่อนเพลียจนขีดสุดไปเสียอย่างนั้น

ดสิ่งใดขึ้น ส่วนสตรีที่กลับกลายมาเป็นฮูหยินจวนแม่ทัพตัวจริงนั้น ยิ่งกว่าว่าที่ฮูหยินคนเดิมมากนัก เพราะทั้งถือตัว เอาแต่ใจ และด่าทอ ตบตีรังแกสาวใช้อย่างไม่ปราณีหากนางไม่ได้ดังใจ เช่นนี้แล้ว บ่าวไพร่ที่ไหนจะรักนางได้ลง มีแต่คนแอบเสียดายว่าที่ฮูหยินคนเดิมกันทั้งนั้น ไม่รู้ ว่าท่านแม่ทัพนั้นหลงรักสตรีเช่นนั้นไปได้อย่างไร แต่มันก็เป็นเรื่องของเจ้านาย บ่าวเช่นพวกนางมิอาจจะก้าวก่ายได้

ทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะเหมือนคนเสียสติไปแล้ว ความเจ็บปวดมันเป็นเช่นนี้เองหรือเขานั้นพึ่งเคยสัมผัสมัน "คงจะจริงสินะ…ความรักมันเป็นเรื่องของคนอ่อนแอ และตอนนี้พ่อนั้นกำลังอ่อนแอเสี่ยวจูจู"

อู่เฟิงเห็นภาพนี้แล้วได้แต่ลอบส่ายศีรษะอีกหน ท่านแม่ทัพไหนเลยจะเคยเป็นเช่นนี้ ทว่าเพราะสตรีผู้หนึ่งกลับเปลี่ยนเหล็กกล้าให้กลายเป็นไยไหมไปแล้ว