Romans & histoires คนโง่ไม่เคยมีรัก

อลันพูดจริงจัง “ก็แค่เอาเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง ยังไงกูก็รักซินคนเดียว” “เหอะ ถ้าวันนึงเขาทนไม่ได้ขึ้นมาอย่ามาร้องไห้ให้กูเห็นนะมึง” “หุบปากเน่าๆ ของมึงซะไอ้มาร์ก่อนที่จะได้กินตีนกู”

เหยื่อตัวไหน มันจะซุ่มเงียบๆ อย่างใจเย็น รอให้เหยื่อตายใจแล้วกระโจนตะครุบทีเดียวจนจมเขี้ยว เมื่อมันละเลียดกินเหยื่อสาวเหล่านั้นจนหมดความหอมหวาน มันก็จะถีบหัวส่ง ทิ้งไปไม่ไยดีอีก เพราะมันยังไม่เคยมีความรักจริงๆ เลยสักครั้ง ซึ่งครั้งนี้เขาเองก็ไม่แน่ใจ ว่าเพื่อนรักจะรู ้สึกกับน้องลูกแก้วของแม่แค่ไหน ในเมื่อทุกครั้งที่เจอกัน มันไม่เคยพูดถึงเรื่องเธอออกมาให้ได้ยินเลย

ทำได้แค่อ้อนพ่อกับแม่ ร้องไห้กับทะเลและเมาโดยที่เขาไม่เคยรับรู้ “ไม่เคย ผมว่ามันงี่เง่า ถ้าเขาไม่รักเราแค่เดินออกมา ถ้าเขามีคนใหม่เราก็แค่ปล่อยวาง คนไม่รักกันแล้วจะรั้งไว้ทำไม” อืม...นั่นสินะ

แพรไหมตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นราวกับเป็นเรื่องน่ายินดีและเขาควรที่จะดีใจมากกว่ามานั่งเสียใจ “ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้น” “ก็ถ้าเธอคนนั้นรักคุณจริงเธอจะอยู่ข้าง ๆ คุณทั้งในยามที่คุณสุขและในยามที่คุณทุกข์ใจ ยิ่งตอนนี้ที่คุณมีเรื่องทุกข์ใจ ไม่มีคนรักที่ไหนปล่อยให้คนที่ตัว เองรักต้องเผชิญกับความทุกข์เพียงลำพังหรอกค่ะ ถ้าเธอคนนั้นรักคุณจริงเธอจะอยู่ข้าง ๆ คุณปลอบโยนคุณ จับมือคุณไว้ให้แน่นแล้วผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายนี้ไปพร้อมกับคุณ ไม่ใช่ทำให้คุณมีเรื่องทุกข์ใจเพิ่มขึ้นแบบนี้ นั่นน่ะถึงเรียกว่ารัก”

คำตอบของเขา กันตาแอบเจ็บจี๊ดที่ใจ “รักไม่รักมันก็เรื่องของแก แต่ง ๆ กันไป มันก็รักกันเองนั่นแหละ” “ไม่มีทางรักได้หรอก มันหมดสมัยคลุมถุงชนแล้วนะครับคุณย่า อย่ามาบังคับผมให้แต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รัก นอกจากผมจะไม่มีความสุขแล้ว มันจะยังสร้างความทุกข์ให้กับกันตาด้วย”

“มันแน่อยู่แล้วละ ฉันอยากจะดึงฟอร์นออกจากยัยข้าวจะตาย เหอะ...เด็กนั้นไม่มีดีอะไรสักอย่างทำไมถึงต้องไปรุมหลงรักมันกันขนาดนี้ พวกผู้ชายนี่โง่จริงๆ ” “ความรักมันไม่มีคำว่าฉลาดหรือโง่หรอกนะ สักวันถ้าคุณรักคุณฟอร์นจริงโดยไม่หวังผลประโยชน์คุณก็จะรู้เองว่าทำไมผมต้องทนโ ง่”

“ไอ้หลาม…” “แค่เอาเว้ย เอาเฉยๆ กูไม่ได้รัก ไม่ได้รู้สึก เหมือนกับทุกคนเลย กูไม่ได้แคร์” ————————— ไม่แคร์ก็ไม่ต้องแคร์ กล้าเมินก็เมินเลย แต่ถ้าโดนเมินกลับห้ามงงน้าา

“เจ้าจะบอกว่าเข้าใจความรักมากกว่าข้าที่พร่ำบอกคำนี้มาตลอดชีวิตอย่างนั้นน่ะหรือ” “กระหม่อมทูลในเรื่องความรักเท่าที่ทราบเท่านั้น บางคนไม่เคยเอ่ยคำรักด้วยซ้ำไป แต่กลับแสดงออกว่ารักจนหมดหัวใจ” “เจ้าเข้าใจความรักทั้งที่เจ้าไม่เคยได้รับจากข้าเลยน่ะหรือ”

คนปากไม่ตรงกับใจเอ่ยเสียงเข้มตอกย้ำด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมชวนให้ใจคนฟังเจ็บปวดเล็กน้อย “ความรักทำให้คนเราดูโง่ไม่ใช่รึไง?” “ก็จริง...เพราะคนเราไม่ได้เก่งมาตั้งแต่เกิด ก่อนจะฉลาดก็ต้องผ่านเรื่องโง่ ๆ มาก่อนอยู่แล้ว...ฉะนั้นคนที่ต่อต้านความรักอย่างนายก็ไม่มีวันรักใครเป ็นหรอก!! ชิ!”

“คุณเก่งเรื่องรักเหมือนกันนี่” “ไม่หรอก ฉันไม่รู้จักความรักเลยต่างหาก” “อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยมีแฟน” “ใช่! มันน่าอายตรงไหนเหรอคะ” “ผมไม่อยากเชื่อเลย”