ความลับ Mga Nobela at Kwento

คนขี้สงสัยอย่างเลโอยังคงพ่นคำถามออกมาไม่หยุด ซึ่งคนโดนถามก็เอาแต่ดูดบุหรี่แล้วพ่นควันออกมาไม่หยุดเช่นกัน “มึงคงไม่ได้มีความลับอะไรปิดบังพวกกูหรอกใช่มั้ย?” เมื่อไม่ได้คำตอบ เลโอก็ถามเพื่อนรักขึ้นอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้เลโอเองก็รับรู้ได้ถึงอาการผิดปกติของเพื่อน เขา “กูไม่ได้มีความลับ คนอย่างกูจะมีความลับอะไร”

หญิงสาวเหลือบมองสามีที่กำลังจ้องเธอด้วยแววตาอยากรู้อยากเห็นไม่แพ้กัน ก่อนจะตัดสินใจบอกความลับที่เก็บไว้ในใจมานานหลายปี "ตั้งแต่หกปีที่แล้วค่ะ มันเป็นรักแรกพบ... ในวันที่เขาก้าวขึ้นรับตำแหน่งในฐานะประธานคนใหม่"

ฟรินท์ยกมือขึ้นลูบหน้า พอจะรู้แล้วว่าความลับที่เขาคิดว่าไม่มีใครรู้ ตอนนี้มีคนรู้แล้วสองคน คืออัทธ์เลขาส่วนตัวของเรนเดียร์ กับเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างเขาตอนนี้ “กูกับเรน…” “หยุดไอ้ฟรินท์ กูไม่อยากฟังแล้ว”จู่ ๆ ธันเดอร์ก็ยกมือห้ามขึ้นมา หากเขาฟังมันพูด ก็จะกลายเป็นผู ้สมรู้ร่วมคิดในความลับนี้ทันที เขาขออยู่เดาเหตุการณ์ด้วยตัวเองดีกว่า อย่างน้อยหากเรื่องแดงออกมา เขาก็จะกลายเป็นคนที่แค่สงสัยแต่ยังไม่รู้เรื่องเท่านั้น

ความลับไม่มีในโลก ถึงปิดยังไง แต่เมื่ออยู่ด้วยกัน ความลับต้องรั่วไหลสักวัน สู้บอกความจริงให้รู้และทำใจยอมรับกับผลที่จะตามมาดีกว่า โรมคลี่ปากแยกเขี้ยวขาวเป็นเงินยวงให้แก้วดาริกาได้เห็น “ฉันไม่ใช่มนุษย์”

ข้อความด้านบนถูกเปิดอ่าน ตามมาด้วยรูปแท่งร้อนขนาดใหญ่ มีเส้นปูดโปนดูน่ากลัว ส่วนปลายดอกเห็ดมีน้ำสีใสไหลเยิ้มลงมาราวกับน้ำหยด หญิงสาวใบหน้าหวานยกยิ้ม เธอดูไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด มองซ้ายมองขวาดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้น ก่อนที่เธอจะยกขาขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม เผย ความอวบอูมภายใต้ชั้นในตัวบาง จนเห็นไรขนอ่อน นิ้วเรียวเกี่ยวสิ่งปกปิดไปอีกทาง แล้วเอากล้องขึ้นมาถ่าย ส่งภาพกลับไปให้ปลายทางกลับ

มู่หลาน: ฉันต้องรุกน้องเรย์ให้หนักขึ้นแล้ว จะได้มีผัวเป็นตัวเป็นตนกับเขาบ้าง หุหุ ตรัสสาหลับตาแน่น ข่มความหงุดหงิดเต็มที่ เพิ่งบอกเขาไปหยก ๆ ว่าขอให้เรื่องนี้เป็นความลับ ไม่ทันข้ามวันเพื่อนทั้งกลุ่มก็รู้กันหมดแล้ว นิ้วเรียวพิมพ์ตอบกลับข้อความไปอย่างรวดเร็ว

เอ่ยขอบคุณกันไปขอบคุณกันมา จนกระทั่งความลับที่ของปุณณธีร์ที่วางแผนเอาไว้ เกือบจะหลุดปากพูดออกมาเสียเอง “เดี๋ยวน่ะ” “ไม่มีอะไรครับ” เขารีบหลบสายตาของธารารินทร์ทันที เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะเค้นเอาความจริงจากปากของเขา “ก็ได้”

ช่องลับ ฉันกลั้นหายใจแล้วแงะแผ่นโลหะออกมา ฉันรู้อยู่แล้วว่าความจริงคืออะไร แต่เมื่อเห็นบัตรสีดำสนิทวางอยู่อย่างเงียบเชียบข้างในนั้น ลมหายใจของฉันก็ยังคงติดขัดอยู่ในลำคอ อเมริกัน เอ็กซ์เพรส เซนทูเรียน แบล็คการ์ด

“คนผู้นั้นไม่ใช่กบฏ” “ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร เจ้าจะพูดกลับดำให้เป็นขาวอย่างไรก็ได้” “ความลับไม่มีในโลก”

แป้งร่ำมองเค้าอย่างไม่เชื่อ "จริงนะ ไอ้แว่นใสๆ นี่แหละที่ปิดบังความร้ายกาจเอาไว้ แป้งยังไม่รู้อีกหรอ" หนุ่มเนิร์ดผู้เร่าร้อนของเธอ ภายใต้แว่นใส มีรอยสักรูปซามูไรซ่อนอยู่