คุณหนูใหญ่ Novels & Stories

นักข่าว : แล้วใครคือเจ้าของหัวใจของคุณใหญ่ละคะ คุณใหญ่: เธอเป็นลูกสาวของรุ่นพี่ของผม ที่ฝากให้ผมดูแลเธอตั้งแต่เขาจากไปเมื่อเกือบสี่ปีก่อน และตอนนี้ผมและเธอก็มีวุฒิภาวะในการจะคบหากันได้ อีกอย่างผมไม่อยากจะปกปิดอะไร เพียงแค่รอเวลาที่เหมาะสมเท่านั้น นักข่าว : แบบนี้ คนก็แซวแย่สิคะ ว่าคุณหันมาคบเด็กกว่าสาวกว่า หรือว่าที่จริงคุณนิยมเด็กสาวคะ

สาวใช้นามว่าเสี่ยวอิ๋ง เดินวนเวียนอย่างกระวนกระวายอยู่ภายในเรือนของคุณหนู ตอนนี้ใกล้จะสว่างแล้ว พวกสาวใช้ที่ทำหน้าที่ยกอ่างล้างหน้าเข้ามาก็จะต้องสังเกตเห็นแน่ๆ ว่าคุณหนูหายตัวไป “หากความแตกล่ะก็ ข้ากับคุณหนูคอขาดเป็นแน่” ภายในห้องนอนของคุณหนูนั้นปกติดี เครื่องเรือนมีเท่าที่ จำเป็นแต่ก็มีรสนิยมดี สมฐานะคุณหนูสกุลใหญ่ที่มีชื่อเสียงของเมืองหลวง คุณหนูไม่ว่าจะเป็นผู้ใดล้วนแล้วแต่ได้รับการอบรมว่าจะต้องเก็บเนื้อเก็บตัว เรียนรู้ศิลปะความรู้แขนงต่างๆ เพื่อเป็นคุณหนูในห้องหอรอคอยบุรุษที่คู่ควรเหมาะสมมาสู่ขอไปเป็นศรีภรรยา

เขาเอาไอ้โอปป้า ฝรั่ง และแขกขาวออกไปจากหัวไม่ได้เลยจริงๆ แล้วนี่ยังติดนักร้องอีก “เฮ้ย นี่ใช่ใหญ่เพื่อนฉันปะ เพื่อนฉันไม่เคยเชยแบบนี้นะ ชายหญิงเท่าเทียมกันนะเว้ย คนเดียวอันเดียวมันเชยว่ะ” นัตตี้จับไต๋ได้ว่าใหญ่ชอบน้องสาว จึงถือโอกาสปั่นหัวเล่น “ไม่ได้ เรื่องนี้ฉัน ไม่ยอม” ใหญ่พูดอย่างฉุนเฉียว

พ่อบ้านใหญ่สกุลชุยคัดคนที่หน้าตาท่าทางซื่อๆ และร่างกายแข็งแรงไว้เพียงไม่กี่คน แต่ผู้ที่ฮูหยินใหญ่คัดเลือกไว้ด้วยตัวเองคือเด็กหญิงซึ่งถูกเรียกว่า ‘นางหนู’ ผู้นั้น ที่จริงแล้ว ‘นางหนู’ ตอบคำถามพ่อบ้านใหญ่ด้วยท่าทีเสียไม่ได้ เหมือนไม่อยากถูกซื้อตัวไปเป็นบ่าวไพร่สักเท่าไ หร่

คนตัวเล็กย้ายมาคุกเข่าอยู่ด้านล่าง เพราะต้องการจะทำบางสิ่งเพื่อตอบแทนคุณอิทธิที่ทำให้เธอนั้นสำเร็จความใคร่ด้วยลิ้นของเขา แต่เธอถึงกับต้องช็อกเมื่อมือน้อยจับไปโดนและเห็นถึงความใหญ่ยาวของมัน ลำโตความยาวเกือบเก้านิ้วของมาเฟียใหญ่ แท่งเอ็นที่มีความใหญ่และโค้งขึ้ นนิด ๆ ได้รูปสวย ทำเธอถึงกับหยุดนิ่งเพราะใจหวั่น “อมเท่าที่หนูไหวนะ...” เสียงเข้มพูดขึ้นบอกเด็กสาวที่เงยหน้ามองเขา และสลับก้มลงไปมองแท่งใหญ่กลางลำตัวของเขา

“นี่คุณหนูช่าน คู่หมายของข้า ท่านย่าเล็กอยู่เรือนใหญ่ใช่หรือไม่ ข้าจะพาคู่หมายไปคารวะท่านย่าเล็ก” คำว่า ‘คู่หมาย’ ดึงความสนใจจากพ่อบ้านตระกูลเจินได้มากทีเดียว แต่เพียงไม่นานเขาก็ดึงสติตัวเองกลับมาได้ ผายมือเชิญสองหนุ่มสาวเข้าไปในเรือนใหญ่ “เอ่อ เชิญคุณชายเล็กกับคุณหนูช่าน ขอรับ”

เสี่ยวจูกล่าวออกมาแล้วก็ไม่สนใจอีกต่อไป เพราะตอนนี้นางสนใจเพียงคุณหนูใหญ่ของนางเท่านั้น “คุณหนูใหญ่” นางเรียกอีกครั้ง และยกมือคุณหนูของนางมาแนบแก้มก่อนจะร้องไห้ออกมา

โม่หรงอี้หัวเราะเบา ๆ “ตัวเท่าต้นถั่วงอกเจ้ารู้จักคำว่าครองคู่เสียด้วย” เด็กหญิงไม่ยอมแพ้ ทวนคำถามซ้ำ “พี่ใหญ่ คุณหนูหลานได้เป็นหวงโฮ่ว[2]ใช่หรือไม่?” หนุ่มน้อยส่ายหน้า “คุณหนูหลานแต่งกับแม่ทัพใหญ่”

สาวใช้อาวุโสถามหน้าง้ำ “ใช่แล้ว ก็ต้องเป็นคุณหนูรองของข้า หรือจะเป็นคุณหนูใหญ่ไปได้เล่า”

"คุณหนูรองเจ้าคะ คุณหนูใหญ่แน่นิ่งไปแล้วเจ้าค่ะ" สาวใช้ที่ทำหน้าที่กดหน้าของคุณหนูใหญ่เอ่ยขึ้นด้วยความตกใจกลัว แม้ว่าพวกนางจะทำตามคำสั่งของคุณหนูรองก็ตาม แต่หากคุณหนูใหญ่เป็นอะไรขึ้นมาจริง ๆ พวกนางคงมิพ้นโทษตายเป็นแน่ “เช่นนั้นก็เอาตัวพี่หญิงใหญ่ไปท ี่เรือนของนางซะสิ”