จากสาวบ้านนา สู่ฮูหยินจอมพยัคฆ์ Novels & Stories

“ฮูหยิน เป็นเพราะท่านปล่อยให้นางทำตามอำเภอใจจนเคยชิน ตอนนี้นางเลยไม่เห็นท่านอยู่ในสายตา” “แม้ข้าจะเป็นฮูหยิน แต่ถ้าเทียบกับบ้านเดิมของนางคนอย่างข้าน่ะหรือจะสู้นางได้ เจ้าย่อมรู้ดีว่าตระกูลจ้าวใหญ่คับฟ้าแค่ไหน”

ฮูหยินโหวเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปประคองนาง แต่เหออวี่เหยายืนกรานไม่ยอมลุกขึ้น จึงทําได้เพียงไล่สาวใช้ที่รับใช้ในบ้านออกไป เหลือเพียงพวกนางสองคนเท่านั้น

บ้านชง ซงหยวนอวี่ สาวเท้าเข้ามาในบ้านฮูหยินซีหยินของเขารีบมาถอดเสื้อคลุมให้

คำของสาวใช้เรียกร้อยยิ้มบนใบหน้าของหลีซู่เหยา เพราะดูเหมือนจะไม่ใช่แค่มารดาของจางหมิงเหยียนแแล้วที่ไม่ชอบฮูหยืนของจวนนี้ แต่รวมถึงสาวใช้ในจวนด้วย “เจ้าก็ต้องถามนางสิ นางเป็นฮูหยินนะ” ท่าทางราวนางฟ้าผู้มีจิตใจเมตตายิ่งแสดงสาวใช้ทั้งสองก็ยิ่งเล่าเรื่องที่ไม่ควรออกมาไม ่รู้ตัว

"เจ้าค่ะท่านอา" จินฝานประคองเสี่ยวฮวากลับเข้าด้านใน ด้านนอกองครักษ์จับคนที่มาก่อนเรื่องทั้งหมดไปขังคุกหลวง พวกเขาโดนโบยคนละสามสิบทีชาวบ้านที่มาร่วมด้วยต่างก็สาปแช่งคนบ้านเฉียว เพราะพวกเขาต้องมาซวยไปด้วย ใครจะรู้ว่าบ้านถังที่แสนยากจน จนต้องขายบุตรสาวมาเป็นสาวใช้วันหนึ ่งจะได้เป็นถึงฮูหยินผู้ตรวจการ

“ข้าเพียงมิอยากให้เป็นที่สงสัยแก่ใครในบ้านของฮูหยินเท่านั้นเจ้าค่ะ ทำตัวให้กลมกลืนมิดีกว่ารึเจ้าคะ เขาว่าอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายท่านจะได้รักเจ้าค่ะ” “แหมะ...เจ้านี่ช่างสำบัดสำนวน สมแล้วกับที่มีฐานะเป็นอี้จีแห่งหอคณิกา...อุ๊บส์!”

เพียะ” สาวใช้ผู้นั้นยังกล่าวไม่ทันจบก็ถูกฝ่ามือฟาดลงบนหน้าอย่างแรง ‘สามหาวกล้าดีอย่างไรเรียกสตรีชั่วช้าผู้นั้นว่าฮูหยิน ก็แค่นางจิ้งจอกที่กำลังล่อลวงพี่หลี่จุน ข้าต่างหากที่เป็นฮูหยินของท่านประมุขแห่งนี้ หากไม่เชื่อก็ไปถามรองประมุขปราสาทเมฆาบิดาของข้าดูสิ’

จวนแม่ทัพอวี่ฟ่าน แคว้นต้าเหลียง เพียงก้าวแรก ที่เหยียบย่างเข้าสู่บ้านของสามี สายตาของทุกคน ล้วนจับจ้องอยู่ที่นาง ชูเหมยฮวา ขบขันอยู่ภายในใจ ทุกอย่างที่นี่ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย รวมถึงแม่นมชราของอวี่ฟ่าน “ฮูหยินเดินทางมาไกล บ่าวจะช่วยนำทางนะเจ้าคะ” หัวหน้าสาวใช้ ก้าวออกมาเ สนอตัว ที่จะนำนายหญิงไปยังเรือนพัก แน่นอนว่าแววตาของนาง มิใคร่จะยินดี ต่อการปรากฏตัวของฮูหยิน

อนุเหอซินเบิกตากว้าง ไม่คิดว่าฮูหยินรองจะโจมตีนางเร็วถึงเพียงนี้ “ฮูหยินรอง ท่านกล่าวเกินไปท่านแม่ทัพเพียงมาดื่มน้ำชากับข้าเท่านั้น” เหอซินรีบเอ่ยแก้ตัวกลัวว่าจะโดนขายออกไป

" เจ้าค่ะฮูหยิน ต้องอย่างนี้สิเจ้าคะ ท่านเป็นถึงฮูหยินอย่ายอมให้สาวใช้คนนั้นมาแย่งนายท่านไปได้เจ้าค่ะ" หนิงเอ๋อพูดถูก นางเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ในตระกูลร่ำรวยมั่งคั่ง เป็นฮูหยินของจวนนี้ จะยอมให้สาวใช้คนหนึ่งมาหยามเกียรติได้อย่างไร มัวแต่นั่งกินข้าวในเรือนตัวเอง แล้วป ล่อยให้สาวใช้เชิดหน้าอยู่เคียงข้างเขา มันไม่ถูกต้อง นางยอมไม่ได้ จะลองสู้ดูสักตั้ง หากที่สุดแล้วเขาเลือกสาวใช้คนนั้น นางจะถอยออกมาเอง