จากสาวบ้านนา สู่ฮูหยินจอมพยัคฆ์ Novels & Stories

ชัดเจนแล้วว่าเป็นโจทย์ของเธอเองไม่ใช่ของจ้าวลู่เฉินแต่ว่าเป็นใครกันถึงกล้าบุกมาถึงถ้ำพยัคฆ์ได้? "ท่านนายพลมีอะไรค่อย ๆ พูดค่อย ค่อยจากันเถอะนะครับ" เสียงของลุงเหอชงผู้เป็นพ่อบ้านใหญ่ของที่นี่ซึ่งคงรีบวิ่งออกไปขวางเอาไว้ เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะบุกเข้ามาทำร้ายเธอ ซึ่งเป็นนายหญิงของบ้านที่ขณะนี้ยังมีเฝือกทั้งขาและแขน ยิ่งคุณชายรองที่เป็นสามีตีตราของเธอไม่อยู่เช่นนี้คาดว่าท่านนายพลจ้าวอะไรนั่น คงตั้งใจจะมาเอาเรื่องสะใภ้รองอย่างตนเองเป็นแน่แท้ เหรินซินเรียบเรียงคำพูดโต้ตอบที่ตนเองได้ยินอย่างรวดเร็วก็ได้ผลออกมาเช่นนี้

เขามิเคยรู้มาก่อนว่าผู้คนซุบซิบนินทาว่าร้ายนางอย่างไรบ้าง พอสืบดูก็ได้ความที่ไม่น่าฟัง ชาวบ้านเข้าใจว่านางเป็นเพียงสาวใช้อุ่นเตียงของคุณชายเฉินหยาง พระญาติของตวนอ๋องจริง ๆ ‘ต่อให้ท่านมิยอมรับว่านางคือพระชายา แต่นางก็ยังเป็นถึงบุตรสาวของรองแม่ทัพ แม้เป็นลูกอนุภร รยา ทว่าฮูหยินใหญ่ก็รักและเมตตานางอย่างมาก ท่านมิควรทำชั่ว…’

“ท่านแม่ทัพช่วยนางไว้จากโจรป่า เพราะหน้าตาที่คล้ายกับฮูหยินน้อยกระมังถึงรับนางเป็นสาวใช้ก่อนที่จะ… นั่นแหละ! ท่านแม่ทัพสั่งไว้แล้วให้เจ้าส่งสาวใช้เข้าไปเป็นสายในเรือนนาง ฮูหยินเป็นพระนัดดาฮองเฮา อย่าให้ความหึงหวงของสตรีทำให้เกิดภัยต่อจวนแม่ทัพเป็นอันขาด”

รุ่งสางพ่อบ้านที่มาเปิดประตูเห็นเข้าก็คิดว่าคนไร้บ้านมานอนหน้าประตู กระทั่งมองดูดี ๆ จึงรู้ว่าเป็นฮูหยินน้อยของจวนตัวเอง กว่าจะนำตัวฉือจิ่งเข้าด้านในไปรักษาได้นางก็อาละวาดยกใหญ่ ชาวบ้านแถวนั้นต่างเอาเรื่องนี้มาพูดคุยในวงน้ำชากันสนุกปาก ว่ากันว่าฮูหยินน้อยสกุลซ่งโด นลากตัวไปปู้ยี่ปู้ยำจนเกิดเสียสติ

สาวใช้นางหนึ่งเอ่ยขึ้น “เจ้าเป็นใคร ที่นี่ที่ไหน” ผู่เยว่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก “จวนแม่ทัพเจ้าค่ะ เมื่อคืนฮูหยินหลับไปท่านแม่ทัพอุ้มมาเจ้าค่ะ ฮูหยินล้างหน้าล้างตาก่อนเถิดเจ้าค่ะ” สาวใช้ยกน้ำมาให้นางล้างหน้า

งอนง้อฮูหยิน ชาวบ้านรู้เพียงหญิงสาวเป็นบุตรสาวของปราชญ์ผู้มีความรู้ รายละเอียดที่เหลือไม่มีใครรู้ หญิงสาวเองก็ไม่เคยแพร่งพรายออกไป

หัวหน้าพ่อบ้านมองไปที่หลิ่วโหรวโหรวอย่างประหลาดใจ เขายังคิดอยู่ว่าหญิงสาวบ้านไหนไร้ยางอายมากขนาดนี้ หวังจะมาจับนายท่านของพวกเขา ซึ่งก็คาดว่าน่าจะสืบหาข้อมูลมาก่อนล่วงหน้าแล้ว ถึงกล้าเป็นฝ่ายมาหาถึงที่บ้าน แต่นางกลับไม่รู้แม้กระทั่งว่านายท่านมีฮูหยินอยู่แล้ว หัวหน้าพ่ อบ้านมองอีกฝ่ายทีหนึ่ง แล้วประสานมือเข้าหากัน "แน่นอนว่าเป็นนายหญิงของบ้านเรา ฮูหยินซูขอรับ" สีหน้าของหลิ่วโหรวโหรวย่ำแย่ลงขีดสุดในทันที

ฮูหยินรองหันไปขอความเห็นใจจากนายท่านไป๋ แต่มีหรือนายท่านไป๋จะกล้าช่วยนางต่อหน้าฮูหยินเอกของตน ฮูหยินไป๋บ้านเดิมของนางเป็นถึงจวนแม่ทัพใหญ่ ฮุ่ยหมิ่นจึงได้เลือกเป็นขุนนางบู๊เช่นเดียวกับท่านตาของเขามากกว่าจะเลือกเป็นขุนนางบุ๋นเช่นบิดา

และเมื่อความสาวถูกตีราคา บัวจะทำอย่างไรให้ราคานั้นเปลี่ยนเป็นคุณค่า และคุณค่านั้นเหมาะสมกับใคร ชายมากมายที่มาติดพัน หรือ ‘เข้ม’ พี่ชายข้างบ้าน ‘บัว’ สาวบ้านนาอุบล หล่อนกำพร้าพ่อตั้งแต่เล็ก มีแม่และยายเป็นผู้ดูแล

นึกขึ้นได้ว่ายังมีสิ่งที่ต้องทำ ก็รีบวิ่งมาหาคุณหนูใหญ่ทันที แต่กว่าจะรู้ตัวเวลาก็ล่วงเลยมานานแล้ว “เสียมารยาทนัก สาวใช้ตระกูลไหนกัน และหากท่านแม่ทัพไม่อยู่นี่จะให้อยู่ที่ใดกัน” ฮูหยินคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างเหลืออด การที่จู่ ๆ สาวใช้วิ่งเข้ามาโดยไม่มีสาเหตุแบบนี้ถือว่าเป ็นเรื่องไร้มารยาทเป็นอย่างมาก ถ้ากลับจวนไปแล้วคงไม่พ้นถูกโบยจนหลังลายอย่างแน่นอน