Novelas y relatos de จางเหมยหลิน สตรีไร้ธาตุ

ในตอนนั้นเสียงสวยของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาทันใด "ทำไมจะไม่ได้ ฉันไม่เอาคนพิการมาเป็นพ่อพันธุ์ของลูกฉันเด็ดขาด" หยางซินหันไปมองตามเสียง พี่สาวของเธอหยางเหมยที่แต่งหน้าแต่งตัวสวยฉ่ำ กำลังจะออกไปงานเต้นรำนายทหารใหญ่ หลังจากที่สงครามได้ยุติลงอย่างเป็นทางการ � �ดยมีนายทหารหนุ่มอนาคตไกลที่เป็นเพื่อนของพี่เขยที่มีชื่อว่าหลินเว่ยมารับนั่นเอง

จ้าวเหมยหัวใจเต้นระรัว ทว่านางกลับแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ สบตาเขาว่างเปล่าราวกับไม่เคยรู้จักกันมาก่อน นางไม่ได้ดิ้นรนแต่กลับยืนนิ่งให้เขาบีบข้อมือจนขึ้นรอยแดง นางดัดเสียงให้ดูสั่นพร่าเล็กน้อยประหนึ่งสตรีที่กำลังตกใจและไม่เข้าใจ “คุณชายเฉิน ท่านกำลังกล่าวถึงใครหรือเจ้าคะ จ ้าวเหมยคือใครกัน แล้วเหตุใดท่านถึงเรียกข้าด้วยชื่อนั้น ข้าคือหลินเยี่ยน สตรีหม้ายที่หนีร้อนมาพึ่งเย็นที่หนานเฉิง ท่านคงเดินทางไกลจนเลอะเลือน ทึกทักเอาสตรีแปลกหน้าไปเปรียบกับคนในความทรงจำเสียแล้ว”

แนะนำตัวละคร หลินหลิน/จางลี่หลิน เด็กเอ็นงานดีคนสวยที่ทะลุมิติมาในยุค 80 มากกว่านั้นคือมีสามีที่กลับมาเยี่ยมแค่ปีละครั้ง และที่น่าด่ากว่านั้นคือรังเกียจสามีตัวเอง หาทางหลบหลีกสามียิ่งกว่าหนีโจรหนีปีศาจ จึงถูกปล่อยปละละเลยให้อยู่กับแม่เลี้ยงและน้องสาวของสามี ที่หนึ่งวันห าเรื่องจางลี่หลินได้ทุกนาที

> ชื่อผู้ใช้: จงลู่ชิง (หลิน) > สถานะ: องค์หญิงใหญ่แห่งจักรวรรดิบุปผา > พลัง: สายฟ้า (ระดับ: กากเดน/10) > ยอดเงินคงเหลือ: 10,000,000 เหรียญทอง (ยิ่งใช้ เงินยิ่งเพิ่ม! > ภารกิจหลัก: เอาชีวิตรอดจากสวามีทั้งสี่และแก้ไขตอนจบ หลินอันในร่างจงลู่ชิงนิ่งค้างไปสามวินาที

เธอก็ตื่นขึ้นมาก่อน พอตื่นขึ้นมาก็กลับมาอยู่ในห้องนอนของหมอหนุ่มคนนี้ “ฉันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของซูเยว่ถิงงั้นสินะ” เธอพึมพำกับตัวเอง ในโลกก่อน ซูเซียวเหมยเป็นนักปรุงน้ำหอมชื่อดัง มีแบรนด์น้ำหอมติดตลาดระดับโลก แต่เบื้องหลังเธอซ่อนความลับอันตรายไว้ ในองค์กรนักฆ่าเธอรู้จักในนาม 'บุปผาสีชาด' นักฆ่าอันดับหนึ่ง ด้วยสติปัญญาและฝีมือร้ายกาจ เธอจึงถูกคนระดับสูงในองค์กรหวาดระแวง

หยางเหมยเซียน คุณหนูรองของท่านแม่ทัพหยางเฟยหลงและฮูหยินเมิ่งเหยา สตรีผู้งดงามดุจดั่งเซียนดอกเหมยสวยดั่งคำร่ำลือ กลีบปากบางอมชมพูเช่นดอกเหลียนฮวา ดวงหน้าขาวลออเปรียบเสมือนดอกฝูหรง รอยยิ้มของนางนั้นละไมยิ่งกว่าบุปผาแรกแย้ม จนเป็นที่หมายปองของเหล่าบุตรชายผู้สู งศักดิ์ในแคว้นเพราะเป็นสตรีที่ไม่เหมือนผู้ใด หยางเหมยเซียนกับชอบศิลปะการต่อสู้ แขนงการยิงธนูและชอบควบขี่อาชาในสวนหลังวน ดูองอาจห้าวหาญเยี่ยงบุรุษ ในสายตานางนั้นไม่เคยแลเห็นบุรุษใดคู่ควรเข้าประตูวิวาห์กับนางเว้นไว้แต่เพียงผู้เดียว...เซินอู๋หลัว

หญิงวัยกลางคนตวาดอีกครั้ง ในความทรงจำผู้หญิงคนนี้คือจางหมิ่น แม่สามีของผู้หญิงที่ชื่อว่า หลินเสี่ยวเหยา สะใภ้สกุลหลี่ที่แสนรันทด ‘ฉันทะลุมิติเหมือนในนิยายสินะ’ เจียงซูเหยา หรือบัดนี้เธอคือหลินเสี่ยวเหยาคิดในใจจากสิ่งที่เกิดขึ้น

พอมาถึงโจวเหม่ยหลิงก็ยอบกายกล่าวทำความเคารพตามธรรมเนียม นางแต่งงานกับจางเจียวลู่แต่ก็ไม่ยอมเปลี่ยนชื่อแซ่ เพราะนางคิดว่าไม่จำเป็น ที่นางต้องแต่งงานกับเขาก็เพื่อผลประโยชน์ ซึ่งทางฝั่งตระกูลจางก็ไม่ได้ขัดข้องเรื่องนี้แต่อย่างใด โจวเหม่ยหลิงมองว่านชิงอี และพิจารณาสต รีวัยเยาว์ตรงหน้า ที่ไม่ต่างอะไรกับบุตรสาวของนาง เด็กสาวอย่างไรก็คือเด็กสาว ได้ตำแหน่งมาเพราะโชคช่วยกระมัง ดูท่าแล้วฮ่องเต้แคว้นเจินคงแก่ชราจนสมองเลอะเลือน ถึงกล้ายกตำแหน่งท่านหญิง และผู้บังคับบัญชาหน่วยสืบสวนให้สตรีวัยเยาว์เช่นนี้ ดูแล้วน่าขำสิ้นดี

องค์หญิงเหม่ยหลินคือใคร? นางคือธิดาคนเล็กของฮ่องเต้ ที่ได้รับความรักและเอาใจใส่มากที่สุด นามว่า ฉู่เหม่ยหลิน ปีนี้เพิ่งอายุสิบหกปี มีความงามล้ำเลิศ แต่เพราะเติบโตมาท่ามกลางการประคบประหงม จากฮ่องเต้และบรรดาเชื้อพระวงศ์ ทำให้นางไม่รู้จักวิธีปฏิบัติตัวต่อผ ู้คน อีกทั้งยังเอาแต่ใจจนถึงขั้นก่อเรื่องวุ่นวายได้โดยไม่มีใครกล้าขัดขวาง

น้ำเสียงของจางกุนเหยาเต็มไปด้วยความลังเล เขาขยับตัวเล็กน้อยราวกับจะก้าวเข้ามาหานาง แต่หยางมี่กลับยืนนิ่งไม่ขยับ ดวงตาคู่งามจับจ้องเขาและหญิงสาวที่เดินตามเขามาด้านหลัง ซูหลินอวี้… สตรีที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นกุลสตรีเพียบพร้อม ทั้งชาติกำเนิด หน้าตา และความสามารถ ทุกอย่างล้วนสูง ส่งกว่านาง นางรู้อยู่แล้วว่าไม่อาจเทียบได้ แต่ก็ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะต้องมายืนมองสามีของตนเองใกล้ชิดกับสตรีผู้นี้เช่นนี้