Novelas y relatos de จางเหมยหลิน สตรีไร้ธาตุ

ฮูหยินของอู๋ซานนามว่า ‘ลู่เหมยฮวา’ เป็นสตรีที่เจ้าคิดเจ้าแค้น และริษยาความงามของจางเฟินเยว่มาก นางชิงชังเรือนร่างสะโอดสะองนั้น ทั้งใบหน้าที่งดงามอ่อนหวานราวกับปีศาจจิ้งจอก ลู่เหมยฮวาจึงคอยกลั่นแกล้งจางเฟินเยว่เสมอมา ตลอดระยะสามปีที่จางเฟินเยว่อาศัยอยู่ท ี่จวนอู๋แห่งนี้ นางต้องพยายามทำตัวเองให้จืดจาง เสมือนไม่เคยมีตัวตนมาก่อน เพื่อรักษาชีวิตรอดจากจวนที่มีแต่อสรพิษ แต่เหมือนสวรรค์จะยังเห็นความพยายามของนางไม่มากพอ จึงได้พรากดวงวิญญาณของนางออกไปเสียแล้ว

หญิงคนนั้นตะโกนขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด เหม่ยหลินหันไปมองหลี่เฟยหลงที่ยืนอยู่ข้างๆ เขากระซิบเบาๆ ว่า "นางคือ มาดามหลี่ เจ้าของตลาดคนปัจจุบันขอรับท่านแม่ นางเป็นน้องสาวของจางไห่ และเป็นคนที่ไม่ชอบท่านแม่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว" เหม่ยหลินเข้าใจทันทีว่านี่คือปัญหาใหม่ที่เธอต้องเผ ชิญหน้า

“ผู้ใดอยากจะท้าชิงกับผู้ใด เชิญได้เลยนะ แต่งานนี้เล่นกันเพื่อสนุกสนานมิได้มีการวางเดิมพันสิ่งใด ถือว่าพวกเรามาทำความรู้จักกันเอาไว้ก็แล้วกัน” หลินซูเหมยมิได้รู้จักผู้ใดเป็นส่วนตัวในที่นี้ เพราะสตรีนางเดียวที่นางรู้จักและคุ้นเคยเป็นอย่างดีคือซุนฮูหยิน นางมิได้รับเทียบเช ิญเพราะว่ามีครรภ์ ท่านเจ้าเมืองมิยอมให้นางออกจากจวนอีกเลยเมื่อรับรู้จากท่านหมอว่านางตั้งครรภ์ “น้องขอท้าชิงฮูหยินจวนแม่ทัพเจ้าค่ะ”

หลิน หรือ ลี่หลิน อายุ 19 ปี สูง165 เธอเป็นสาวเรียบร้อย อ่อนหวาน ใสซื่อ เป็นหนึ่งเข้าใจว่าเธอต้องการเงินจึงจ้างให้มาทำงานบ้านให้ เธอมาเรียนที่ไทยกับเหมยลี่เพื่อนสาวคนสนิทเพียงสองคน แต่นั่นเป็นเพียงภายนอกที่สร้างขึ้นเท่านั้น เบื้องหลังของเธอนั้นลึกลับกว่าที่ใครจะคาดคิด ********************** เรื่ องนี้มีE-Book แล้วนะคะ สามารถหาซื้ออ่านได้ที่Meb เลยค่า

แม่ทัพหยางหรงที่จ้องมองสตรีตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ สตรีที่ดูงดงามอวบอิ่มขึ้นผิวที่ขาวใสอยู่แล้วตอนนี้กลับดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้น ใบหน้างามเย้ายวนที่เขาจำไม่เคยลืม เป็นนาง หลี่หลินเฟย

“เซี่ยวจวิน ข้าหาใช่สตรีสูงศักดิ์ เป็นสตรีไร้บิดามารดา มีเพียงท่านอาจารย์และศิษย์พี่ที่หุบเขาเทวะเป็นครอบครัว เป็นเพียงหมอปีศาจที่หวังเพียงรักษาคนไปเรื่อย ๆ ชีวิตข้ามิได้มีความหวือหวาอันใด” เซี่ยวจวินก้านนิ้วแกร่งขึ้นมาแนบลงบนริมฝีปากเล็กเพื่อเป็นการบอกให้หลินจื่อเยว่ หยุดพูด จากนั้นก็เลื่อนมือไปประคองพวงแก้มนิ่มที่ยามนี้ซับสีแดงระเรื่อคล้ายผลท้อ ใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยไล้เบา ๆ

น จ้องมองความมุ่งมั่นที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่คมกริบของสตรีผู้นั้น ความงดงามของหมิงหลินเชี่ยนไม่ใช่ความงามที่ถูกปรุงแต่งด้วยเครื่องสำอางหรือเสื้อผ้าราคาแพง ทว่ามันคือความงามที่เกิดจากความแข็งแกร่ง ความอดทน และจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งใด มันเป็นความงามในรูปแบบที่ฟา งซินจวี๋ไม่เคยสัมผัสและไม่อาจลอกเลียนแบบได้ ความจริงข้อนี้ยิ่งทำให้หล่อนรู้สึกชิงชังและอยากจะทำลายสตรีตรงหน้าให้แหลกสลายลงไปกับตามากยิ่งขึ้น

หญิงสาวพยักหน้ารัวเร็วราวกับจะหลุดออกจากคอ "ฮูหยินโกรธท่านแม่ทัพมากจนเป็นลมไป ถึงได้จำอะไรไม่ได้เลย" ซูซินชะงัก ฮูหยิน? แม่ทัพ? นี่มันคำศัพท์จากซีรีส์จีนชัด ๆ เธอก้มมองตัวเองทันที ชุดผ้าไหมสีอ่อนที่สวมอยู่ช่างงดงามและประณีตเกินกว่าคนธรรมดาจะสวมใส่ได้ มือขาว เนียนราวหยก เล็บถูกตกแต่งอย่างพิถีพิถัน ร่างกายนี้ไม่ใช่ของหญิงสาวมนุษย์เงินเดือนที่นอนวันละสี่ชั่วโมงอย่างแน่นอน

เธอสังเกตที่ดวงตากลมโตกับรอยยิ้มที่แตกต่างจากแม่ของเธอ ท่านมีนามว่าเหม่ยหลิน ท่านอยู่ตัวคนเดียวไม่มีสามีไม่มีลูก ท่านเคยช่วยเหลือหลินหลินกับแม่ของหลินหลินหลังจากที่แม่ของเธอกับเธอถูกพ่อทิ้งเอาไว้ที่เมืองไทย ตอนนั้นท่านป่วยอยู่ก่อนหน้าแล้ว หลินหลินจึงได้ช่วยดูแลท่านจนกระทั ่งท่านหมดลมหายใจไป

ซูเจิน สตรีร้ายกาจโหดโฉด ผิดกับรูปลักษณ์ใสซื่อน่ารักดวงตากลมโต นางเป็นบุตรีของซูหยางผู้เกรียงไกรดาบเคียงมังกรของอดีตฮ่องเต้แคว้นฉู่ เป็นทายาทผู้สืบทอดสำนักอันยิ่งใหญ่แห่งยุทธภพแต่นางกลับมีชีวิตผกผันกลายมาเป็นสาวใช้ให้คุณหนูผู้อ่อนแอแห่งคฤหาสน์คหบดี ห นิงเหมย คุณหนูผู้อ่อนแอ จิตใจดี มีมารดาเป็นสตรีร้ายกาจแต่ตายไปเหลือหนิงเหมยต้องต่อสู้เพียงลำพังจากผลพวงของการกระทำในอดีตอันเลวร้ายของมารดา นางได้สาวใช้มานางหนึ่งจากการช่วยเหลือกันและกันนามว่าซูเจิน