จางเหมยหลิน สตรีไร้ธาตุ Mga Nobela at Kwento

พอมาถึงโจวเหม่ยหลิงก็ยอบกายกล่าวทำความเคารพตามธรรมเนียม นางแต่งงานกับจางเจียวลู่แต่ก็ไม่ยอมเปลี่ยนชื่อแซ่ เพราะนางคิดว่าไม่จำเป็น ที่นางต้องแต่งงานกับเขาก็เพื่อผลประโยชน์ ซึ่งทางฝั่งตระกูลจางก็ไม่ได้ขัดข้องเรื่องนี้แต่อย่างใด โจวเหม่ยหลิงมองว่านชิงอี และพิจารณาสต รีวัยเยาว์ตรงหน้า ที่ไม่ต่างอะไรกับบุตรสาวของนาง เด็กสาวอย่างไรก็คือเด็กสาว ได้ตำแหน่งมาเพราะโชคช่วยกระมัง ดูท่าแล้วฮ่องเต้แคว้นเจินคงแก่ชราจนสมองเลอะเลือน ถึงกล้ายกตำแหน่งท่านหญิง และผู้บังคับบัญชาหน่วยสืบสวนให้สตรีวัยเยาว์เช่นนี้ ดูแล้วน่าขำสิ้นดี

องค์หญิงเหม่ยหลินคือใคร? นางคือธิดาคนเล็กของฮ่องเต้ ที่ได้รับความรักและเอาใจใส่มากที่สุด นามว่า ฉู่เหม่ยหลิน ปีนี้เพิ่งอายุสิบหกปี มีความงามล้ำเลิศ แต่เพราะเติบโตมาท่ามกลางการประคบประหงม จากฮ่องเต้และบรรดาเชื้อพระวงศ์ ทำให้นางไม่รู้จักวิธีปฏิบัติตัวต่อผ ู้คน อีกทั้งยังเอาแต่ใจจนถึงขั้นก่อเรื่องวุ่นวายได้โดยไม่มีใครกล้าขัดขวาง

น้ำเสียงของจางกุนเหยาเต็มไปด้วยความลังเล เขาขยับตัวเล็กน้อยราวกับจะก้าวเข้ามาหานาง แต่หยางมี่กลับยืนนิ่งไม่ขยับ ดวงตาคู่งามจับจ้องเขาและหญิงสาวที่เดินตามเขามาด้านหลัง ซูหลินอวี้… สตรีที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นกุลสตรีเพียบพร้อม ทั้งชาติกำเนิด หน้าตา และความสามารถ ทุกอย่างล้วนสูง ส่งกว่านาง นางรู้อยู่แล้วว่าไม่อาจเทียบได้ แต่ก็ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะต้องมายืนมองสามีของตนเองใกล้ชิดกับสตรีผู้นี้เช่นนี้

ฮูหยินของอู๋ซานนามว่า ‘ลู่เหมยฮวา’ เป็นสตรีที่เจ้าคิดเจ้าแค้น และริษยาความงามของจางเฟินเยว่มาก นางชิงชังเรือนร่างสะโอดสะองนั้น ทั้งใบหน้าที่งดงามอ่อนหวานราวกับปีศาจจิ้งจอก ลู่เหมยฮวาจึงคอยกลั่นแกล้งจางเฟินเยว่เสมอมา ตลอดระยะสามปีที่จางเฟินเยว่อาศัยอยู่ท ี่จวนอู๋แห่งนี้ นางต้องพยายามทำตัวเองให้จืดจาง เสมือนไม่เคยมีตัวตนมาก่อน เพื่อรักษาชีวิตรอดจากจวนที่มีแต่อสรพิษ แต่เหมือนสวรรค์จะยังเห็นความพยายามของนางไม่มากพอ จึงได้พรากดวงวิญญาณของนางออกไปเสียแล้ว

หญิงคนนั้นตะโกนขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด เหม่ยหลินหันไปมองหลี่เฟยหลงที่ยืนอยู่ข้างๆ เขากระซิบเบาๆ ว่า "นางคือ มาดามหลี่ เจ้าของตลาดคนปัจจุบันขอรับท่านแม่ นางเป็นน้องสาวของจางไห่ และเป็นคนที่ไม่ชอบท่านแม่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว" เหม่ยหลินเข้าใจทันทีว่านี่คือปัญหาใหม่ที่เธอต้องเผ ชิญหน้า

“ผู้ใดอยากจะท้าชิงกับผู้ใด เชิญได้เลยนะ แต่งานนี้เล่นกันเพื่อสนุกสนานมิได้มีการวางเดิมพันสิ่งใด ถือว่าพวกเรามาทำความรู้จักกันเอาไว้ก็แล้วกัน” หลินซูเหมยมิได้รู้จักผู้ใดเป็นส่วนตัวในที่นี้ เพราะสตรีนางเดียวที่นางรู้จักและคุ้นเคยเป็นอย่างดีคือซุนฮูหยิน นางมิได้รับเทียบเช ิญเพราะว่ามีครรภ์ ท่านเจ้าเมืองมิยอมให้นางออกจากจวนอีกเลยเมื่อรับรู้จากท่านหมอว่านางตั้งครรภ์ “น้องขอท้าชิงฮูหยินจวนแม่ทัพเจ้าค่ะ”

หลิน หรือ ลี่หลิน อายุ 19 ปี สูง165 เธอเป็นสาวเรียบร้อย อ่อนหวาน ใสซื่อ เป็นหนึ่งเข้าใจว่าเธอต้องการเงินจึงจ้างให้มาทำงานบ้านให้ เธอมาเรียนที่ไทยกับเหมยลี่เพื่อนสาวคนสนิทเพียงสองคน แต่นั่นเป็นเพียงภายนอกที่สร้างขึ้นเท่านั้น เบื้องหลังของเธอนั้นลึกลับกว่าที่ใครจะคาดคิด ********************** เรื่ องนี้มีE-Book แล้วนะคะ สามารถหาซื้ออ่านได้ที่Meb เลยค่า

แม่ทัพหยางหรงที่จ้องมองสตรีตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ สตรีที่ดูงดงามอวบอิ่มขึ้นผิวที่ขาวใสอยู่แล้วตอนนี้กลับดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้น ใบหน้างามเย้ายวนที่เขาจำไม่เคยลืม เป็นนาง หลี่หลินเฟย

“เซี่ยวจวิน ข้าหาใช่สตรีสูงศักดิ์ เป็นสตรีไร้บิดามารดา มีเพียงท่านอาจารย์และศิษย์พี่ที่หุบเขาเทวะเป็นครอบครัว เป็นเพียงหมอปีศาจที่หวังเพียงรักษาคนไปเรื่อย ๆ ชีวิตข้ามิได้มีความหวือหวาอันใด” เซี่ยวจวินก้านนิ้วแกร่งขึ้นมาแนบลงบนริมฝีปากเล็กเพื่อเป็นการบอกให้หลินจื่อเยว่ หยุดพูด จากนั้นก็เลื่อนมือไปประคองพวงแก้มนิ่มที่ยามนี้ซับสีแดงระเรื่อคล้ายผลท้อ ใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยไล้เบา ๆ

เธอสังเกตที่ดวงตากลมโตกับรอยยิ้มที่แตกต่างจากแม่ของเธอ ท่านมีนามว่าเหม่ยหลิน ท่านอยู่ตัวคนเดียวไม่มีสามีไม่มีลูก ท่านเคยช่วยเหลือหลินหลินกับแม่ของหลินหลินหลังจากที่แม่ของเธอกับเธอถูกพ่อทิ้งเอาไว้ที่เมืองไทย ตอนนั้นท่านป่วยอยู่ก่อนหน้าแล้ว หลินหลินจึงได้ช่วยดูแลท่านจนกระทั ่งท่านหมดลมหายใจไป