ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง Novels & Stories

เมื่อเจ้าของห้องออกไปจากห้องแล้ว ม่านมุกก็ระบายความรู้สึกประหม่าและอึดอัดออกมาผ่านลมหายใจอุ่นร้อน เธอบ้าไปแล้วแน่ ๆที่กล้าเอาตัวเข้าแลก แม่…เพราะอยากให้คนที่รักมากที่สุดในชีวิตได้มีโอกาสมีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้ ต่อให้ต้องเอาชีวิตเข้าแลก …เธอก็ยอม

ที่เห็น มันเจ็บปวดนะ เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตนเองแต่กลับต้องมารับเคราะห์แทน “ทุกคนที่อยู่ที่นี่คะ ใครจะว่าฉันเห็นแก่ตัวหรือว่าฉันอกตัญญูก็ตาม แต่ฉันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว ชีวิตนี้เป็นของฉันคนเดียว ไม่มีใครมาบีบบังคับฉันได้อีกแล้ว ตัวฉันก็คือฉัน ต่อให้ฉันเป็นลูกใครก็ ตาม ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะเลือก ทุกคนคะ ฉันมันสมควรถูกเรียกว่าเป็นคนเลวไหมคะ”

“น่าเสียดาย ฉันไม่ใช่คนดีขนาดนั้น และฉันก็ไม่ใช่คนที่จะอุทิศตนเอง และเด็กก็อยู่ในร่างกายของฉัน ไม่ว่าฉันจะให้เขาเกิดมาหรือจะให้เขาตายก็ตาม ยังไงมันก็คือสิทธิ์ของฉัน ไม่มีใครกำหนดชีวิตหรือความตายของลูกฉันได้ยกเว้นฉัน” "เธอ……" “ถ้าอยากให้ตอบแทนบุญคุณก็ทำได้ ถ้ามีอย่า งอื่นให้ช่วยก็บอกให้ทำก็ได้ แต่นี่คือสิ่งเดียวที่ฉันทำให้ไม่ได้”

“เอาล่ะ เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมันอาจจะเป็นโชคชะตา จิ้งจอกน้อยเช่นเจ้าย่อมฝืนลิขิตไม่ได้" ฉีเฟยปลอบใจอีกฝ่ายจากใจ อย่างไรเสียพวกมันก็เป็นเพียงสัตว์บรรพกาลตัวเล็ก ๆ ย่อมตัดสินใจอะไรด้วยตนเองไม่ได้

ฉันบอกลูกตัวเอง ฉันคิดและตัดสินใจดีแล้ว ฉันเองไม่สามารถกลับไปหาพี่คีย์ได้ไม่ว่าจะวันนี้หรือวันข้างหน้า ฉันจะปล่อยให้เวลาเป็นตัวตัดสินทุกอย่าง และวันนี้ฉันยิ้มได้แล้วเคยมีคนบอกฉันว่าใครยิ้มได้ก่อนคนนั้นจะเป็นที่ชนะซึ่งฉันทำมันได้ ฉันไม่ได้ชนะพี่คีย์แต่ฉันชนะใจตัวเองต่างหา ก

แต่ไม่ใช่ความเจ็บปวด ไม่ใช่ครั้งนี้ ฉันจะเลือกอิสรภาพของฉันเอง

ช่างหัวมันปะไร “...” “ฉันแค่อยากหลุดพ้นจากตระกูลของฉัน การแต่งงานครั้งนี้คือใบเบิกทาง เป็นโอกาสที่ทำให้ฉันได้ออกมาสร้างชีวิตของตัวเองเสียที และเมื่อเราทั้งคู่ต่างบรรลุเป้าหมาย...ถ้าจะหย่าและแยกย้ายกันไป ฉันก็ยินดีค่ะ”

“แล้วเจ้มีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่หรือไง การที่ต้องโดนบังคับทุกอย่างในชีวิตอะ มีความสุขเหรอวะ?” “แล้วแกมีความสุขไหม? ชีวิตที่แกเลือกเองอะ…มีความสุขดีงั้นสิ?” กวินกานต์ทิ้งท้ายไว้ด้วยคำถามก่อนจะเดินออกไป คำตอบคืออะไรลลิตารู้ดี เธอไม่ได้มีความสุขกับสิ่งที่เลือกนักหรอก แต่อย ่างน้อยมันก็ดีกว่าการต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของพ่อแม่ตลอดเวลาเหมือนพี่สาว ถ้าชีวิตต้องพังไม่เป็นท่าด้วยฝีมือตัวเอง แต่มันจะไม่พังหรอก วันจันทร์ที่จะถึงเธอมั่นใจว่ายังไงก็ต้องได้งาน เธอจะทิ้งชีวิตธรรมดา ๆ ของตัวเองไว้ข้างหลังแล้วเดินหน้าหาความตื่นเต้นมาให้ได้

“เช่นกัน” “เจ้าจะเปลี่ยนใจไปกับข้าก็ยังทันนะ” หยางจิวหรงส่ายหน้า “เป็นตายแล้วแต่ลิขิต การแก้แค้นกลายเป็นพลังชีวิตของข้าไปเสียแล้ว ถึงแม้ว่าจะอันตราย แต่ข้าขอใช้ชีวิตเป็นราชสีห์เพียงหนึ่งวัน ดีกว่าเป็นแกะไปชั่วชีวิต”

จากวันที่เธอรอดชีวิตเพราะการตัดสินใจด้วยอารมณ์ชั่ววูบของตัวเอง เธอก็เหมือนได้เกิดใหม่ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้เธอได้ใช้ชีวิตอีกครั้งเธอก็จะใช้มันให้คุ้มค่าและมีความสุขที่สุข นับจากวันนั้นก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะขอใช้ชีวิตเพื่อตัวเองกับลูกเท่านั้น จะไม่ใช้ชีวิตเพื่ อคนอื่น หรือเป็นหุ่นเชิดให้ใครอีกแล้ว ขอเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สนใจแต่ความสุขของตัวเองกับลูก