ซ่งอวิ๋นซีบุตรสาวที่ถูกลืม Novels & Stories

ชีวิตที่เคยสงบสุขได้เล่นสนุกไปวันๆ มาบัดนี้ไม่มีอีกแล้ว เว่ยฮูหยินลูบไล้ใบหน้าที่ยังคงมีคราบน้ำตาของบุตรสาว ในใจของนางคาดเดาได้หลายส่วน เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างบุตรสาวกับเฮยหลิง นางครุ่นคิดอย่างเคร่งเครียด ในยามที่มองใบหน้าหลับใหลของเว่ยซวงอวี่ นับตั้งแต่ฟื้น คืนสติและสูญเสียความทรงจำ บุตรสาวของนางไม่เพียงเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน แต่เว่ยซวงอวี่ถึงกับมีโอกาสได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับเฮยหลิง ผู้ซึ่งเป็นดังตำนานของสำนักศึกษาเค่อหลี่

สียแผน พังไปหมด ไม่อย่างนั้นป่านนี้นางก็คงเชิดหน้าชูตาในฐานะของเฉินกั๋วกงฟู่เหรินไปแล้ว “ อื้อ! อื้อ!” หลู่ฮั่นเหลียงพยายามจะตะโกนด่าทอบุตรสาว ที่ตนเองเอ็นดูนักเอ็นดูหนา อดีตมองเห็นแค่ว่าหลู่ อวิ๋นเซียงนั้นไร้เดียงสาและร่าเริง เขาไม่เคยคิดเคยฝันมาก่อนเลยว่าบ ุตรสาวคนเล็กของตนเองจะกลายเป็นนางจิ้งจอกพันหน้าเช่นเดียวกับนังอสรพิษโจวอิ๋งชุนไม่ผิดเช่นนี้

"หงซิ่ว เสี่ยวผิงเป็นบุตรสาวเจ้านะ เจ้าหนีตามชู้ไปแล้วมีสิทธิ์อะไรมาทุบตีนางกัน" จางลู่เหลียนเข้าไปคว้าเซียวผิงผิงมา แต่ถูกหงซิ่วให้คนของเหลียงเถี่ยต้านจับนางไว้ "หงซิ่ว นางแพศยาปล่อยเด็กนะ"

เว่ยหนิงในตอนตั้งครรภ์แตกต่างจากเหลยเซียนหนิง นางไม่แพ้ท้องเลยด้วยซ้ำ ท่าทียังแข็งแรง อีกทั้งยังไม่ขี้แยเช่นเหลยเซียนหนิงและสุดท้ายก็ให้กำเนิดบุตรสาวตัวอวบอ้วนมาเป็นหลานคนแรกให้พวกนาง มีนามว่าเว่ยซูหลิน อาจจะเพราะนางตั้งครรภ์เพียงลำพัง หลินหลินตัวน้อยจึงไม่เค ยทำให้มารดาต้องลำบาก เช่นนั้นเว่ยหนิงจึงไม่อาจเข้าใจเหลยเซียนหนิงได้อย่างไรเล่า

ซูจิ่งสิงชะงัก เขาลืมไปแล้วจริง ๆ ในสายตามีเพียงลูกสาว จะไปจำลูกชายได้อย่างไร กู้หว่านเยว่นวดขมับ “ต้องคิดหาวิธีไปรับตัวลูกชายกลับมา จะทำให้เขารู้สึกว่าเมื่อพวกเราสองคนมีองค์หญิงน้อย ก็ลืมเขาไปแล้ว”

แววตาของเสิ่นหรูโจวเข้มขึ้น ทว่ามิได้เอ่ยปากเช่นกัน เซียวจิ่นซีเป็นบุตรสาวที่ฮ่องเต้หย่งอันรักที่สุด การจัดการกับเซียวจิ่นซีอย่างโจ่งแจ้งย่อมไม่ใช่เรื่องที่ชาญฉลาด ในเวลานั้นเอง เสียงอันเฉยเมยของเป่ยซิวเยี่ยนก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

แน่นอนว่าเรื่องไม่ผ่านทางเป็นเพียงข้ออ้าง ตอนนี้ซูเสี่ยวถังไม่อยากใกล้ชิดกับลู่เหยามากเกินไปจริง ๆ ลูกสาวที่เธอเสี่ยงชีวิตคลอดออกมา ตอนนี้กลับมีแต่ความดีของเย่หนานเซิงอยู่เต็มหัวใจ

ฝันร้ายที่หลอกหลอนซ่งอวี่ถงหายไปนานหลายปีนับตั้งแต่นางคลอดบุตรสาวแสนน่ารักอย่างชุยหว่านหรงออกมา ซ่งอวี่ถงคิดว่าฝันร้ายหายไปเพราะตัวเองไม่มีเรื่องให้ต้องวิตกกังวลอีกแล้ว

อวี่ซื่อถลึงตาให้เขาจากนั้นซ่งเทียนจึงได้แต่บอกให้ฮูหยินพาบุตรสาวคนรองกลับเรือนไปพักผ่อน ในห้องยังมีซ่งเหวินที่เป็นบุตรชายคนโต ซ่งหลี่บุตรชายคนที่สาม ซ่งผิงที่เป็นฝาแฝดกับซ่งจวินหนิง ในบรรดาบุตรสาวบุตรชายของเขา ซ่งเหรินเซียงหัวอ่อนว่าง่ายที่สุด แต่นึกไม่ถ ึงว่าการประคบประหงมดูแลอย่างดี กลับทำให้ถูกหลอกล่อได้ง่าย ได้ออกนอกจวนไปร่วมงานเลี้ยงเพียงไม่กี่ครั้ง กลับถูกเสี้ยวตงเผิงล่อลวงล่วงเกินจนตั้งครรภ์เสียนี่

การตายของเจิ้งหลานดูเหมือนจะไม่ได้ก่อคลื่นลมอะไรให้กับจวนตระกูลเจิ้งมากนัก เพราะอย่างไรบุตรสาวที่เชิดหน้าชูตาวงศ์ตระกูลได้ดีกว่า ก็ยังคงเป็นเจิ้งชิงหย่าผู้เป็นมารดาแห่งแผ่นดินอยู่ดี ท้ายที่สุดเจิ้งหลานก็ถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา ไม่มีผู้ใดกล่าวถึงอีกเลย